Συγκλονίζει η μαρτυρία του εγκαυματία της φονικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου, Δημήτρη Φιλιππή, ο οποίος παρέμεινε για 78 ημέρες στην ΜΕΘ του νοσοκομείου Ευαγγελισμός.
Μιλώντας στον realfm 97,8 και στην εκπομπή του Μάνου Νιφλή και της Στεφανίας Κασίμη, ο κ. Φιλιππής περιέγραψε τις δραματικές ώρες που πέρασε στην προσπάθειά του να σωθεί και μίλησε για απουσία του κράτους.
«Καιγόταν η άσφαλτος και η φωτιά έμπαινε στο Μάτι. Έτρεξα στην κατασκήνωση να ειδοποιήσω τους ανθρώπους και εκεί μας εγκλώβισε η φωτιά. Η μόνη σωτηρία μου ήταν να τρέξω προς τη θάλασσα, κάηκα στα χέρια μου και τα πόδια μου, κάηκαν οι πνεύμονές μου από τον αέρα», δήλωσε ο κ. Φιλιππής.
«Δεν υπήρχε λιμενικό, δεν το είδε κανείς. Κολύμπησα 1,5 ώρα και περίμενα 2-3 ώρες να έρθουν οι βάρκες. Άκουσα φωνές και κολύμπησα προς τα εκεί. Αν δεν είχα καταφέρει να φτάσω μέχρι τους άλλους, το πιο πιθανό ήταν να έχω πνιγεί. Κάποια στιγμή έχασα τις αισθήσεις μου. Οι αναμνήσεις μου από την παραλία είναι αποσπασματικές», πρόσθεσε.
«Μας είχαν εγκαταλείψει. Στα νοσοκομεία γίνονταν υπεράνθρωπες προσπάθειες χωρίς να έχουν τα μέσα. Οι φυσικοθεραπευτές στον Ευαγγελισμό μιλούσαν για πράγματα που χρειαζόμουν και δεν υπήρχαν στο Νοσοκομείο. Στην περίπτωσή μου έγινε ένα θαύμα, με είχαν όλοι για τελειωμένη υπόθεση», τόνισε.
Ο κ. Φιλιππής επισήμανε ότι «από το ίδρυμα Λάτση καλύφθηκαν οι φυσιοθεραπείες μου, τίποτα δεν κάλυψε ο ΕΟΠΥΥ. Τα αντηλιακά που φοράμε είναι για εμάς είδη πρώτης ανάγκης, δεν είναι για εμάς καλλυντικά. Οι ανάγκες των εγκαυματιών καλύπτονται αποκλειστικά από χορηγίες. Το κράτος δεν ήταν πουθενά, ό,τι συντονίστηκε ήταν από τους εθελοντές του Ματιού. Τα φάρμακά μας τα πληρώνει το ίδρυμα Λάτση».
«Όταν πήγα στον ΕΟΠΥΥ να πάρω τα επιθέματα σιλικόνης και τις κάλτσες, μου είπαν ότι ο κωδικός υπάρχει αλλά είναι κλειδωμένος και δεν μπορούσαν να πληρωθούν. Αυτό άλλαξε χθες, προς τιμήν του κ. Κικίλια, μία υπόθεση που κράτησε ένα χρόνο λύθηκε σε δύο ώρες», πρόσθεσε.
Ερωτηθείς για το τι οδήγησε στην τραγωδία, ο κ. Φιλιππής απάντησε ότι «δεν υπήρξε κανείς και πουθενά. Δεν υπήρχε κράτος, δεν υπήρξε ειδοποίηση να προλάβει ο κόσμος να φύγει. Ο κόσμος έτρεχε να σωθεί και τους έκαιγαν τα κουκουνάρια στην πλάτη. Αυτοί που δεν έπαθαν τίποτα, σώθηκαν κατά τύχη. Μας είχαν εγκαταλείψει στο έλεος του Θεού. Χάθηκαν 102 άνθρωποι χωρίς λόγο και αιτία».
«Είχα απογοητευτεί, έλεγα ότι θα έφευγα με το χειρότερο τρόπο που υπάρχει, το είχα δεδομένο. Η τελευταία εικόνα που είχα… σκεφτόμουν το παιδί μου. Δεν πρέπει να ξεχαστεί αυτή η τραγωδία, το χρωστάμε στους ανθρώπους που χάθηκαν», πρόσθεσε.
Τέλος, ο κ. Φιλιππής έκανε λόγο για ”πόλεμο” που γίνεται σε ανθρώπους που έχουν χάσει τα σπίτια τους και τους συγγενείς τους. «Έχουν άποψη άνθρωποι που δεν έχουν περάσει, που δεν έχουν δει το Μάτι ούτε στο χάρτη. Αυτό τους εξοργίζει, τους πληγώνει. Είναι άνθρωποι ξεσπιτωμένοι, είναι άνθρωποι που έναν χρόνο μετά ζουν στα καμένα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
