Ηπατίτιδα σημαίνει φλεγμονή του ήπατος. Πολλές ασθένειες και γενικές παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή του ήπατος, όπως η χρήση ναρκωτικών ουσιών, το αλκοόλ, τα χημικά και ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα. Πολλοί ιοί, όπως ο ιός της μονοπυρήνωσης και ο κυτταρομεγαλοϊός, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στο ήπαρ. Οι περισσότεροι ιοί, ωστόσο, δεν προσβάλλουν κυρίως το συκώτι, αλλά αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά όργανα που επηρεάζουν.

Όταν οι γιατροί μιλούν για την ιογενή ηπατίτιδα, χρησιμοποιούν αυτό τον όρο για την ηπατίτιδα που προκαλείται από συγκεκριμένους ιούς που προσβάλλουν κυρίως το συκώτι και είναι υπεύθυνοι για περίπου το ήμισυ του συνόλου της ηπατίτιδας στους ανθρώπους παγκοσμίως.

Υπάρχουν διάφοροι ιοί της ηπατίτιδας. Αυτοί έχουν ονομαστεί τύποι A, B, C, D, E, F (δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα) και G. Καθώς η γνώση μας για τους ιούς της ηπατίτιδας αυξάνεται, είναι πιθανό ότι αυτή η αλφαβητική λίστα θα αυξηθεί τρις επόμενες δεκαετίες. Οι πιο κοινές μορφές ιογενούς ηπατίτιδας είναι οι τύποι Α, Β, και C.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ιογενούς ηπατίτιδας

Η χρονική περίοδος μεταξύ της έκθεσης στον ιό της ηπατίτιδας και την έναρξη των συμπτωμάτων της νόσου ονομάζεται “περίοδος επώασης”. Η διάρκεια αυτής ποικίλει ανάλογα με τον κάθε ιό ηπατίτιδας. Ο ιός της ηπατίτιδας-Α έχει μια περίοδο επώασης περίπου 15-45 ημέρες, της ηπατίτιδας-Β 45-160 ημέρες και της ηπατίτιδας C από 2 εβδομάδες έως και 6 μήνες.

Πολλοί ασθενείς που έχουν μολυνθεί με αυτούς τους τρεις τύπους ιογενούς ηπατίτιδας μπορεί να έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα της ασθένειας. Ειδικά στην περίπτωση της ηπατίτιδας-C, τα συμπτώματα εξελίσσονται με τόσο αργό ρυθμό, ώστε γίνονται αντιληπτά με καθυστέρηση και, δυστυχώς, όταν πλέον η θεραπεία έχει περιορισμένη ισχύ.

Για εκείνους που αναπτύσσουν συμπτώματα της ιογενούς ηπατίτιδας, τα πιο συνήθη είναι τα εξής:

Απώλεια της όρεξης

Ναυτία

Εμετός

Πυρετός

Αδυναμία

Κόπωση

Πόνος στην κοιλιά