Συγκεκριμένα, με πλειοψηφία 14 – 11 το ΣτΕ έκρινε ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός ως προς τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ, το οποίο και σύμφωνα με το Δικαστήριο θα έπρεπε να έχει δρομολογήσει τη σχετική διαδικασία αδειοδότησης. Το Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολο τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, κάτι που συνιστά βαρύ πλήγμα για την κυβέρνηση ενώ οδηγεί στην πλήρη ανατροπή των κυβερνητικών σχεδιασμών. Επί της ουσίας, η όλη διαδικασία ακυρώθηκε, το τηλεοπτικό τοπίο επιστρέφει στο προηγούμενο καθεστώς και θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή από το ΕΣΡ, αφού πρώτα αυτό συγκροτηθεί σε σώμα.
Η πλειοψηφία του ΣτΕ υιοθέτησε τη σκληρή γραμμή, αυτή της πλήρους απόρριψης της διαδικασίας. Και τούτο διότι υπήρξε και μερίδα ανωτάτων δικαστικών που τάχθηκαν υπέρ της άποψης ότι πρέπει, με βάση ευχέρειες που δίδει ο Κανονισμός του ΣτΕ στο δικαστήριο, να δοθεί προθεσμία ολίγων μηνών, ώστε να συγκροτηθεί το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο το οποίο στο εξής – κατά την απόφαση- θα έχει την αρμοδιότητα να ρυθμίζει τα θέματα του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου.
Κατά τη θέση των συγκεκριμένων δικαστικών το ΕΣΡ θα αναλάμβανε το βαρύ και δύσκολο έργο να αποφανθεί τί απ΄ όσα έγιναν μέχρι σήμερα μπορούν να παραμείνουν και τί βελτιώσεις και διορθωτικές κινήσεις μπορούν να γίνουν ώστε οι συνταγματικές διατάξεις να εφαρμοστούν πλήρως και σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ.
Εν τέλει, αυτή η εισήγηση δεν ήταν η πλειοψηφούσα και η τελική απόφαση σηματοδοτεί την απόλυτη ακύρωση του νόμου Παππά και ως εκ τούτου την ουσιαστική κατεδάφιση του νόμου και των συνεπειών που έχουν παραχθεί από τη διαγωνιστική διαδικασία.
