Σ’ ένα μικρό δωμάτιο στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων των Σερρών, όπου διαβιούν Γεζίντι, μία ηλικιωμένη γυναίκα, τυλιγμένη μέσα σε μια κουβέρτα, μονολογεί. Ζητεί από τον Θεό να την αξιώσει να δει τα παιδιά της στη Γερμανία, προτού κλείσει τα μάτια της. Η Ζεριφά Μπαρακάτ, η οποία -κατά δήλωση των συγγενών της- είναι 116 ετών (!) ταξίδεψε από το μακρινό Σιντζάρ, στο βόρειο Ιράκ, ως την Ελλάδα, με πολύ μεγάλη δυσκολία («την κουβαλούσαμε πολλές φορές στα χέρια» λέει ο γιος της), προκειμένου να ξεφύγει από το μένος του ISIS, που κυνηγά με μανία τους Κούρδους Γεζίντι.
Η Ζεριφά είναι από τους «τυχερούς» πρόσφυγες που δεν μένουν σε σκηνές, όπου η διαβίωση, με τον χειμώνα να έχει αρχίσει σιγά σιγά να δείχνει τις άγριες προθέσεις του, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη. Περίπου 175 χιλιόμετρα μακριά, στο κέντρο φιλοξενίας της Πέτρας Ολύμπου, μία άλλη ηλικιωμένη Γεζίντι επιδεικνύει περήφανα τη συνθετική γούνα της, λέγοντας πως την κρατά ζεστή τα κρύα βράδια στη σκηνή.
Καμία από τις δύο, ωστόσο, δεν αναμένεται να περάσει τον χειμώνα σ’ αυτές τις συνθήκες, αφού ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες, προκειμένου οι δομές φιλοξενίας να καταστούν ικανές -κατά τους ιθύνοντες- να κρατήσουν τους πρόσφυγες ζεστούς τα κρύα χειμωνιάτικα βράδια. Κι έως ότου ολοκληρωθούν οι δομές αυτές, οι Γεζίντι τόσο από το κέντρο φιλοξενίας των Σερρών όσο και από το κέντρο της Πέτρας θα μεταφερθούν σε ξενοδοχεία ή άλλες, πιο οργανωμένες, δομές φιλοξενίας. Αναμένοντας, όπως όλοι οι πρόσφυγες στην Ελλάδα, κάποια από τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μετέχουν στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης, να τους ανοίξει την αγκαλιά της.
