Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται η ΔΕΗ, φόβοι ακόμη και για χρεοκοπία

Ακόμα και στο deal των τραπεζών με τη ΔΕΗ για την απόσχιση του ΑΔΜΗΕ έχουν εμπλακεί οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί, με τον SSM, τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό των τραπεζών, να διευρευνά αν η συμφωνία παραβιάζει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Το σίγουρο είναι ότι η ΔΕΗ αντιμετωπίζει τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της, από την οποία δεν θα βγει αλώβητη.

Το ιλιγγιώδες ποσό, στο οποίο έχουν φθάσει οι ληξιπρόθεσμοι λογαριασμοί, τα 2,2 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των οφειλών που έχουν ενταχθεί σε ρυθμίσεις, έχει στερήσει από τη ΔΕΗ κάθε ίχνος ρευστότητας. Χρωστά σε προμηθευτές, σε φορείς της αγοράς ηλεκτρισμού κλπ και ταυτόχρονα πρέπει να αναχρηματοδοτήσει δάνεια, που μόνον για τις δόσεις μέχρι τον Απρίλιο φθάνουν στα 500 εκατ. ευρώ.

Μερίδιο
Ταυτόχρονα είναι υποχρεωμένη από το μνημόνιο να μειώνει συνέχεια το πελατολόγιό της (20% μερίδιο πρέπει να χάσει φέτος) και 49% ως το τέλος του 2019.

Οι δανειστές έχουν σκληρύνει τη στάση τους και μετά τα πενιχρά αποτελέσματα των πρώτων δημοπρασιών ΝΟΜΕ, ζητούν πλέον δεσμεύσεις για πώληση των μονάδων της ΔΕΗ, με σκοπό να χάσει το 49% της λιγντιτικής και υδροηλεκτρικής ισχύος της, ώστε να ανοίξει η αγορά. Πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι ασκούνται πιέσεις προκειμένου ο διαγωνισμός για την πώληση μονάδων, να ξεκινήσει φέτος για να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2018 ενώ στο ενιδάμεοο χρονικό διάστημα θα τρέξουν τα «αυξημένα ΝΟΜΕ», δηλαδή δημοπράτηση το 2017 του 20% της ενέργειας που παράγεται απο τα λιγνιτικά και υδροηλεκτρικά εργοστάσια – αντί του 12% που έχει προγραμματιστεί-, το 2018, το 33% αντί του 13% που επιδιώκει το υπουργείο, ερμηνεύοντας κατά τον δικό του τρόπο το σχετικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πέρυσι και το 2019, το 46% αντί του επίσης 13%. Το σχέδιο που προωθεί η διοίκηση της ΔΕΗ για την πώληση χαρτοφυλακίου πελατών, της τάξης των 700.000, για να μειωθεί το μερίδιο στη λιανική, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να πείθει τους δανειστές.

Ένα από τα πολλά παράδοξα είναι ότι η ΔΕΗ και το υπουργείο Περιβάλλοντος – Ενέργειας παρότι γνωρίζουν ότι η μείωση του μεριδίου κάτω από το 50% της αγοράς την 1/1/2020- είναι ούτως ή άλλως μονόδρομος, ανεξαρτήτως του τρόπου που θα επιλεγεί, δεν έχουν ανακοινώσει ακόμα τίποτα όσον αφορά στη μείωση των δαπανών της εταιρίας, που θα χάσει πάνω -κάτω το 50% του τζίρου της μέσα στα επόμενα τρία χρόνια! Αν σε αυτό προστεθεί η απώλεια μίας προσοδοφόρας πηγής εσόδων από τη μεταβίβαση του ΑΔΜΗΕ και μάλιστα χωρίς η ΔΕΗ να εισπράξει για το 51% των μετοχών από το δημόσιο το αντίτιμο που αναλογεί, τότε η ζημιά είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον, οι δαπάνες της επιχείρησης, όπως και των άλλων παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, επιβαρύνθηκαν από τη «χρέωση προμήθειας», μία νέα χρέωση που ισχύει από τον Οκτώβριο του 2016 και στόχο έχει τη χρηματοδότηση του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ για να εξαλειφθεί το έλλειμμα, της τάξης των 370 εκατ. ευρώ για το 2017.

Οι αστοχίες στη μέθοδο υπολογισμού της συγκεκριμένης χρέωσης την εκτόξευσαν σε πολύ υψηλά ποσά, άνω των 100 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΗ μέσα στις πρώτες εβδομάδες του Ιανουαρίου και πάνω από τα 12 εκατ. ευρώ για τις ιδιωτικές εταιρίες. Την Πέμπτη το βράδυ η ολομέλεια της ΡΑΕ ενέκρινε ωριαίο πλαφόν στην εν λόγω χρέωση, στα 15 ευρώ/ Mwh, εκτιμώντας ότι σε μέσα επίπεδα δεν θα υπερβεί τα 6-7 ευρώ/MWh, όσο περίπου χρειάζεται για να συγκεντρωθούν 350 εκατ. ευρώ για το έλλειμμα του Λογαριασμού των ΑΠΕ.

Ακόμα και με το πιο αισιόδοξο σενάριο όμως το έξτρα κόστος για την ΔΕΗ δεν είνα αμελητέο, ειδικά όταν το υπουργείο πιέζει τον κυρίαρχο παίκτη και μέσω αυτού και τους ιδιώτες, να το απορροφήσουν για να μην το περάσουν στα τιμολόγια.