Όταν έμεινε άνεργη βρέθηκε να κοιμάται σε ένα παγκάκι στην περιοχή της Ροτόντας στη Θεσσαλονίκη.
«Έκρυβα από τα παιδιά μου, την κατάστασή μου. Δεν με ένοιαζε αν θα φάω ή όχι. Αισθανόμουν άχρηστη. Μια μέρα μου έκλεψαν το τηλέφωνό μου, τα ρούχα μου. Δεν μπορούσα να βλέπω τα παιδιά μου, να έχω επικοινωνία μαζί τους. Ο γιος μου παντρεύτηκε και δεν ήμουν στο γάμο του.
Όταν έπιασαν οι βροχές, κατέβηκα στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, όπου κοιμόμουν σε ένα υπόστεγο. Υπήρξε κόσμος που με στήριξε. Όπως εκείνος ο κύριος που είχε ένα παλιό μαγαζάκι, στο οποίο μου έδωσε τη δυνατότητα να μείνω. Ή εκείνος ο νεαρός που μου μίλησε για τη «σχεδία».
Στη «σχεδία», επανέκτησα την αυτοπεποίθησή μου, ξαναένιωσα χρήσιμη. Με τα χρήματα που κερδίζω, νοίκιασα ένα ισόγειο διαμέρισμα με μια αυλίτσα, για να βγαίνει έξω το σκυλάκι μου. Μπορώ να πάρω ένα τηλέφωνο τα παιδιά μου, να πληρώσω το εισιτήριό μου για να πάω να τα δω, να κάνω ένα δωράκι στα εγγονάκια μου».
Αυτά εκμυστηρεύτηκε, μεταξύ άλλων, η Μαρία, που μοιράστηκε την ιστορία της στην «Σχεδία».
Διαβάστε την στην τελευταία σελίδα του τεύχους #83 (Ιούλιος – Αύγουστος 2020) που κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης.
πηγή thestival.gr
