Με ένα συγκινητικό άρθρο ο Σερραίος δημοσιογράφος Σωκράτης Χουρουζίδης, ευχαριστεί τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τη φροντίδα που παρείχαν στη σύζυγό του και στη νεογέννητη κόρη τους, περιγράφοντας συγχρόνως τις δύσκολες ώρες που έζησε η οικογένειά του καθώς ήρθε αντιμέτωπη με το κορωνοϊό
Διαβάστε την ανάρτησή του
Η ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ – ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
Η οικογένειά μας θα ήθελε να ευχαριστήσει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης για τη φροντίδα που παρείχαν κατά τη νοσηλεία τους στη σύζυγό μου και στη νεογέννητη κόρη μας.
Στις 8/10 η σύζυγός μου Βασιλεία γέννησε πρόωρα κατά την 35η εβδομάδα κύησής της με καισαρική την κόρη μας, καθώς νοσούσε από τον covid-19. Οι γιατροί ορθώς έκριναν πως έπρεπε να της πάρουν με καισαρική το παιδί, προκειμένου να της παράσχουν φαρμακευτική αγωγή, καθώς η πνευμονία της εξελισσόταν από μέτρια προς βαριά.
Η αγωνία μεγάλη και οι στιγμές συγκινησιακά φορτισμένες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μας. Μια μάνα που της πήραν το παιδί πρόωρα χωρίς να μπορεί να το δει και ένας πατέρας που έπρεπε να επιστρέψει σπίτι, αφήνοντας στο νοσοκομείο τη γυναίκα του και τη νεογέννητη κόρη του. Οι επόμενες μέρες της νοσηλείας ήταν ιδιαίτερα αγωνιώδεις. Η μικρή μας νοσηλευόταν στη μονάδα νεογνών σε θάλαμο αρνητικής πίεσης και η σύζυγός μου στο τμήμα covid με τους γιατρούς να εμφανίζονται επιφυλακτικοί για τα τρία πρώτα εικοσιτετράωρα από την καισαρική, μήπως και υποτροπιάσει. Το καθημερινό μου ραντεβού με το Ιπποκράτειο ήταν στις 12 το μεσημέρι. Για δέκα λεπτά μετέβαινα στη μονάδα νεογνών, έβλεπα τη μικρή στη θερμοκοιτίδα, έβγαζα μια φωτογραφία και την έστελνα στη σύζυγό, προσπαθώντας να κρατήσω την ψυχολογία της μέχρι να πάρει εξιτήριο και να δει από κοντά την κόρη της. Ευτυχώς, ακριβώς μια εβδομάδα μετά, οι δύο γυναίκες της ζωής μου πήραν εξιτήριο και γυρίσαμε και οι τρεις στο σπίτι.
Ο covid είναι η πιο μοναχική ασθένεια, τόσο για αυτούς που νοσηλεύονται, όσο και για όλους εμάς που περιμένουμε ενημέρωση για τους ασθενείς μας πίσω από μια κλειστή πόρτα πτέρυγας νοσοκομείου. Γι’ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που φρόντισαν τη σύζυγό μου, όταν εγω δεν μπορούσα να είμαι σύνοδος στο πλάι της. Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω και όλες τις μαίες που πρόσεχαν τη μικρή Αγγελική μας όλες αυτές τις ημέρες πριν την πάρουμε στο σπίτι.
Σε έναν μήνα που το σκοτάδι του κορονοϊού σκέπασε την οικογένεια μας, η μικρή μας Αγγελική ήρθε στη ζωή μας σαν άγγελος και μας έφερε το φως. Η σκέψη μας τώρα είναι στραμμένη σε όλες τις έγκυες που νοσηλεύονται. Προσευχόμαστε να έχουν γρήγορη ανάρρωση και σύντομα να επιστρέψουν στις οικογένειες και τα παιδιά τους.
