Η καφέ αράχνη ή – σύμφωνα με την επιστημονική της ονομασία – η αράχνη ερημίτης, προτιμά τα ζεστά κλίματα, ζει κυρίως στο σκοτάδι και βρίσκεται συνήθως σε σωρούς από ξύλα, φύλλα ή πέτρες, όπου μπορεί να προστατευτεί. Είναι, επίσης, αρκετά πιθανό να τη συναντήσει κανείς στο σπίτι ή τη βεράντα του, όπως για παράδειγμα μέσα σε παπούτσια ή σωρούς από ρούχα που βρίσκονται στο πάτωμα για αρκετό διάστημα.
Οι αράχνες αυτές δεν είναι ιδιαίτερα επιθετικές και δεν πρόκειται να δαγκώσουν κάποιον, παρά μόνο εάν παγιδευτούν στο δέρμα του, όπως π.χ. εάν βρεθούν στο εσωτερικό ενός φορεμένου ρούχου. Αυτές συνήθως, κρύβονται την ημέρα και βγαίνουν τη νύχτα για να κυνηγήσουν έντομα.
Σύμφωνα με άρθρο της Αντωνίας Χαιρετάκη, μοριακής βιολόγου – γενετίστριας, η καφέ αράχνη ερημίτης δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή. Φέρει μεν μια σκούρα κηλίδα στο κεφάλι, σε σχήμα βιολιού, αλλά κατά τα άλλα δύσκολα ξεχωρίζει από τις κοινές, μη δηλητηριώδεις, καφέ αράχνες.
Αν όμως υπάρχει υποψία ότι κάποιος έχει δαγκωθεί από καφέ αράχνη ερημίτη, θα πρέπει να μεταφερθεί άμεσα σε μια αίθουσα επειγόντων περιστατικών στο πλησιέστερο νοσοκομείο, ώστε να του παρασχεθεί εξειδικευμένη ιατρική βοήθεια. Η έγκαιρη θεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική, ιδίως για μικρά παιδιά ή ηλικιωμένους, οι οποίοι βιώνουν πιο έντονα συμπτώματα.
Οι αράχνες αυτές δεν είναι ιδιαίτερα επιθετικές και δεν πρόκειται να δαγκώσουν κάποιον, παρά μόνο εάν παγιδευτούν στο δέρμα του – π.χ. σε ένα φορεμένο ρούχο ή μέσα σε παπούτσια.
Τα συμπτώματα είναι τα εξής:
- Έντονο τσούξιμο στην περιοχή του τσιμπήματος.
- Εφίδρωση.
- Γενικότερη αδιαθεσία.
- Δημιουργία εξανθημάτων.
Περίπου, 12 με 36 ώρες μετά το τσίμπημα θα σχηματιστεί ένα χαρακτηριστικό πρότυπο αποχρωματισμού στην περιοχή. Η περιοχή του τσιμπήματος θα αποκτήσει ένα βαθύ μωβ ή μπλε χρώμα και γύρω από αυτήν θα σχηματιστεί ένα υπόλευκο δαχτυλίδι, το οποίο συνήθως περιβάλλεται από μια εκτεταμένη κόκκινη περιοχή. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις η πληγή που έχει προκληθεί από το τσίμπημα μπορεί να επιμείνει και να παραμείνει ανοικτή για αρκετές εβδομάδες.
Άμεση μεταφορά στα επείγοντα
Εάν κάποιος θεωρεί πιθανό να έχει τσιμπηθεί από μια καφέ αράχνη ερημίτη, συνίσταται να επικοινωνήσει αμέσως με κάποιον ιατρό και να μεταφερθεί στο κοντινότερο νοσοκομείο. Η μοριακή βιολόγος συστήνει αν κάποιος τσιμπηθεί, εκτός του ότι πρέπει να πάει αμέσως στο νοσοκομείο, είναι καλό αν μπορεί να παγιδεύσει την αράχνη σε ένα βάζο, και να την πάει στο γιατρό, ώστε να ταυ ταυτοποιηθεί το είδος της και να επιβεβαιωθεί το δυνατόν συντομότερο η διάγνωση.
Δεν υπάρχει αντίδοτο
Η ίδια λέει ότι δεν υπάρχει κανένα συνιστώμενο αντίδοτο για το δηλητήριο της συγκεκριμένης αράχνης – κάτι που συμφωνεί με τις μαρτυρίες των γιατρών.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ασθενής ανακάμπτει μόνος του και συνίσταται απλά ξεκούραση, εναπόθεση πάγου και ανύψωση της περιοχής του τσιμπήματος.
Πόσο διάστημα απαιτείται για να αναρρώσει κάποιος πλήρως;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, εφόσον δεν εμφανιστούν επιπλοκές το άτομο θα αναρρώσει γρήγορα, χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα και χωρίς να χρειαστεί φαρμακευτική αγωγή. Παρ’ όλα αυτά, εάν αναπτυχθούν δερματικά προβλήματα, εξαιτίας του τσιμπήματος ή άλλες πιο σοβαρές επιπλοκές μπορεί να χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος. Συνήθως, σε περίπτωση ερεθισμού του δέρματος, π.χ. δημιουργία φυσαλίδων ή πληγής στην περιοχή του τσιμπήματος, απαιτούνται αρκετές εβδομάδες για την πλήρη επούλωση της περιοχής.
Σπάνιες αλλά επικίνδυνες οι επιπλοκές
Η αρθρογράφος – βιολόγος υποστηρίζει ότι το τσίμπημα από καφέ αράχνη – ερημίτη συνήθως δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία του ατόμου και θεραπεύεται μόνο του, χωρίς την παρουσία επιπλοκών.
Φυσικά η ίδια δεν είναι γιατρός, άρα η εκτίμησή της δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις ιατρικές συμβουλές. Εξάλλου το πρώτο που συστήνει είναι να πάμε στο νοσοκομείο.
Οι επιπλοκές είναι μεν σπάνιες, αλλά είναι εξαιρετικά σοβαρές, και περιλαμβάνουν:
διαταραχές στην πήξη του αίματος, νεφρική ανεπάρκεια, κώμα ή ακόμα και θάνατο.
Πώς μπορεί να αποφύγει κάποιος να δαγκωθεί από μια καφέ αράχνη ερημίτη;
Εφόσον, οι αράχνες αυτές εντοπιστούν μέσα σε ένα σπίτι ή κτίριο είναι σχεδόν αδύνατον να τις απομακρύνει κάποιος όλες, άμεσα. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να στηθούν παγίδες με κόλλα και να χρησιμοποιηθούν διάφορα εντομοαπωθητικά, προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός τους. Παράλληλα, είναι σημαντικό να ληφθούν κάποια προληπτικά μέτρα από το άτομο, προκειμένου, να αποφευχθεί το τσίμπημα από αυτές. Τέτοια μέτρα είναι:
- Καθαρισμός και τακτοποίηση της αυλής και του υπογείου, και αποφυγή στοιβάγματος ξύλων πολύ κοντά στο σπίτι. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνονται τα μέρη που οι αράχνες αυτές συνηθίζουν να ζουν και ο χώρος γίνεται πλέον πιο αφιλόξενος για αυτές.
- Αποφυγή εναπόθεσης ρούχων στο πάτωμα και αν αυτό συμβεί θα πρέπει να τιναχτούν προσεκτικά πριν φορεθούν ξανά.
- Χρήση γαντιών όταν μετακινούνται ξύλα ή πέτρες στην εξοχή, ιδιαίτερα σε περιοχές που οι αράχνες αυτές είναι κοινές.
- Προσοχή όταν κάποιος παίρνει πράγματα από το υπόγειο, καθώς οι αράχνες συχνά ζουν μέσα σε χαρτόκουτες.
- Έλεγχος στο εσωτερικό των παπουτσιών, πριν αυτά φορεθούν.
- Αποθήκευση εργαλείων κήπου και άλλων εξοπλισμών σε σφραγισμένες πλαστικές σακούλες για την αποφυγή εισόδου αραχνών σε αυτά.
πηγή enikos.gr
