Τα μάνγκο, που συχνά απορρίπτονται λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς τους σε ζάχαρη, μπορεί να έχουν κρυφά οφέλη για όσους διατρέχουν κίνδυνο διαβήτη.
Αν μας προσέφεραν δύο σνακ, το ένα με επτά γραμμάρια ζάχαρη και το άλλο με πάνω από 30 γραμμάρια ζάχαρη, η επιλογή του πιο υγιεινού θα έπρεπε να είναι προφανής, σωστά; Ίσως όχι. Λιγότερη ζάχαρη δεν σημαίνει αυτόματα πιο υγιεινό.
Ένα τροπικό φρούτο που μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο διαβήτη ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό. Τα τροπικά φρούτα περιέχουν από 10 έως 50 γραμμάρια ζάχαρης, με τα μάνγκο να βρίσκονται στην υψηλότερη κλίμακα, γεγονός που τα καθιστά μια κακή επιλογή σνακ αν ληφθεί υπόψη μόνο αυτό το κριτήριο. Ωστόσο, έρευνα της κλινικής διατροφολόγου Raedeh Basiri δείχνει ότι τα μάνγκο, παρά το γεγονός ότι περιέχουν περισσότερη ζάχαρη από πολλά σνακ με χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, μπορεί να προσφέρουν προστατευτικούς παράγοντες για τους ενήλικες με προδιαβήτη.
«Δεν είναι μόνο η περιεκτικότητα σε ζάχαρη που έχει σημασία, αλλά και το συνολικό διατροφικό πλαίσιο», ανέφερε η Basiri, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Διατροφής και Μελετών Τροφίμων του George Mason. Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη μακροχρόνια κλινική μελέτη που αποδεικνύει τα οφέλη των μάνγκο τόσο για τον μεταβολισμό όσο και για τη σύσταση του σώματος σε περιπτώσεις προδιαβήτη.
Με απλά λόγια, δεν είναι μόνο η ζάχαρη στα τρόφιμα, αλλά ολόκληρο το τρόφιμο που έχει σημασία. Τα σάκχαρα που βρίσκονται φυσικά στα μάνγκο και σε άλλα φρούτα συμπληρώνονται από φυτικές ίνες και άλλες βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά που προσφέρουν επιπλέον οφέλη για την υγεία. Τα τρόφιμα με προσθήκη ζάχαρης, όπως τα δημητριακά πρωινού, ακόμη και τα σνακ με χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, ενδέχεται να μην έχουν την ίδια θρεπτική αξία και μπορεί ακόμη και να αυξήσουν τον κίνδυνο διαβήτη.
«Ο στόχος είναι να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να συμπεριλάβουν ολόκληρα φρούτα, όπως το μάνγκο, ως μέρος υγιεινών διατροφικών συνηθειών και πρακτικών διατροφικών στρατηγικών για την πρόληψη του διαβήτη», ανέφερε η Basiri. «Τα άτομα με υψηλό κίνδυνο διαβήτη δεν πρέπει να επικεντρώνονται μόνο στην περιεκτικότητα των τροφίμων σε ζάχαρη, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνεται η ζάχαρη».
Η Basiri και η ομάδα της χώρισαν τους συμμετέχοντες στη μελέτη σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε καθημερινά ένα φρέσκο μάνγκο, ενώ η άλλη ομάδα έλαβε καθημερινά μια μπάρα δημητριακών χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη. Κατά τη διάρκεια έξι μηνών, οι ερευνητές μετρούσαν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα των συμμετεχόντων, τις σωματικές αντιδράσεις στην ινσουλίνη και το σωματικό λίπος.
Στο τέλος της μελέτης, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μάνγκο με την υψηλή περιεκτικότητά του σε ζάχαρη (32 γραμμάρια ζάχαρης) αποδείχθηκε πιο ευεργετικό από μια μπάρα δημητριακών με χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη (11 γραμμάρια ζάχαρης). Η ομάδα που κατανάλωνε καθημερινά μάνγκο παρουσίασε βελτίωση στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και μείωση του σωματικού λίπους.
πηγή iatropedia.gr
