Ερωτήματα σχετικά με τον «ασυνήθιστο» τσιμεντένιο τοίχο κοντά στον διάδρομο προσγείωσης και τον ρόλο του στη συντριβή του αεροσκάφους της Νότιας Κορέας που στοίχισε τη ζωή σε 179 ανθρώπους, προκύπτουν από εμπειρογνώμονες.
Πλάνα δείχνουν το αεροπλάνο της Jeju Air να βγαίνει από τον διάδρομο προσγείωσης πριν συγκρουστεί με τον τοίχο και τυλίγεται στις φλόγες στο διεθνές αεροδρόμιο Muan.
Οι αρχές που ερευνούν τα αίτια του «χειρότερου αεροπορικού δυστυχήματος στη Νότια Κορέα», όπως αναφέρει το BBC, εξετάζουν τη σημασία της θέσης του τσιμεντένιου τοίχου περίπου 250 μέτρα (820 πόδια) από το τέλος του διαδρόμου προσγείωσης.
Ο ειδικός σε θέματα αεροπορικής ασφάλειας David Learmount δήλωσε ότι αν το «εμπόδιο» δεν υπήρχε, το αεροπλάνο «θα είχε σταματήσει με τους περισσότερους – ενδεχομένως όλους – τους επιβαίνοντες να είναι ακόμη ζωντανοί».
Ο πιλότος ανέφερε ότι το αεροπλάνο είχε χτυπήσει ένα πουλί και στη συνέχεια ματαίωσε την αρχική προσγείωση και ζήτησε άδεια να προσγειωθεί από την αντίθετη κατεύθυνση.
Το αεροπλάνο προσγειώθηκε χωρίς να χρησιμοποιήσει τους τροχούς του ή οποιοδήποτε άλλο σύστημα προσγείωσης.
Ο Learmount δήλωσε στο BBC ότι η προσγείωση ήταν «όσο καλή θα μπορούσε να είναι μια προσγείωση χωρίς flaps/slats: τα φτερά ίσια, η μύτη όχι πολύ ψηλά για να μην σπάσει η ουρά» και το αεροπλάνο δεν είχε υποστεί ουσιαστική ζημιά καθώς γλιστρούσε κατά μήκος του διαδρόμου. Ο λόγος που έχασαν τη ζωή τους τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν ήταν η προσγείωση αυτή καθαυτή, αλλά το γεγονός ότι το αεροσκάφος συγκρούστηκε με ένα πολύ σκληρό εμπόδιο ακριβώς μετά το τέλος του διαδρόμου», είπε.
Ο Christian Beckert, πιλότος της Lufthansa με έδρα το Μόναχο, χαρακτήρισε την κατασκευή «ασυνήθιστη», λέγοντας στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters: «Κανονικά, σε ένα αεροδρόμιο με διάδρομο προσγείωσης στο τέλος, δεν υπάρχει τοίχος».
Η δομή από σκυρόδεμα κρατά ένα σύστημα πλοήγησης που βοηθά την προσγείωση αεροσκαφών – γνωστό ως localiser – σύμφωνα με το νοτιοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων Yonhap.
Με ύψος 4 μέτρα, είναι καλυμμένη με χώμα και ανυψώθηκε για να κρατήσει το localiser στο ίδιο επίπεδο με τον διάδρομο προσγείωσης και απογείωσης, ώστε να διασφαλιστεί η σωστή λειτουργία του, ανέφερε το Yonhap.
Το υπουργείο Μεταφορών της Νότιας Κορέας δήλωσε ότι άλλα αεροδρόμια της χώρας και ορισμένα στο εξωτερικό έχουν εγκαταστήσει τον εξοπλισμό με κατασκευές από σκυρόδεμα. Ωστόσο, οι αξιωματούχοι θα εξετάσουν αν θα έπρεπε να είχε κατασκευαστεί με ελαφρύτερα υλικά που θα έσπαγαν πιο εύκολα κατά την πρόσκρουση.
Ο Chris Kingswood, ένας πιλότος με 48 χρόνια εμπειρίας που έχει πετάξει με τον ίδιο τύπο αεροσκάφους που ενεπλάκη στη συντριβή, δήλωσε στο BBC News: «Τα εμπόδια που βρίσκονται σε ορισμένο εύρος και απόσταση από τον διάδρομο προσγείωσης και απογείωσης απαιτείται να είναι εύθραυστα, πράγμα που σημαίνει ότι αν ένα αεροσκάφος τα χτυπήσει, αυτά θα σπάσουν.
Φαίνεται ασυνήθιστο το γεγονός ότι είναι τόσο άκαμπτο. Το αεροσκάφος, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, ταξίδευε πολύ γρήγορα, προσγειώθηκε πολύ μακριά στον διάδρομο, οπότε θα έχει περάσει πολύ μακριά από το τέλος του διαδρόμου… οπότε πού θα τραβήξετε τη γραμμή με αυτό; Αυτό είναι σίγουρα κάτι που θα διερευνηθεί.
Τα αεροπλάνα δεν είναι ισχυρές κατασκευές – είναι, εκ κατασκευής, ελαφριά για να είναι αποδοτικά κατά την πτήση. Δεν είναι πραγματικά σχεδιασμένα για να πηγαίνουν με μεγάλη ταχύτητα στην κοιλιά τους, οπότε κάθε είδους δομή θα μπορούσε να προκαλέσει τη διάσπαση της ατράκτου και στη συνέχεια να είναι καταστροφική.
Τα καύσιμα διατηρούνται στα φτερά, οπότε όταν το φτερό σπάσει, τότε η πιθανότητα πυρκαγιάς είναι σημαντική. Έτσι, δεν είναι δεδομένο ότι αν δεν υπήρχε το τοίχωμα, θα είχε εντελώς διαφορετική έκβαση».
Ο Kingswood δήλωσε ότι θα ήταν «έκπληκτος αν το αεροδρόμιο δεν είχε εκπληρώσει όλες τις απαιτήσεις σύμφωνα με τα πρότυπα του κλάδου. Υποψιάζομαι ότι σε πολλά μεγάλα διεθνή αεροδρόμια… θα βρίσκαμε πολλά εμπόδια που θα μπορούσαν ομοίως να κατηγορηθούν ότι αποτελούν κίνδυνο», πρόσθεσε.
Πηγή: BBC, ΕΡΤ
