Δεκάδες παλαιστές συρρέουν κάθε χρόνο, αναβιώνοντας ένα πανάρχαιο λαϊκό άθλημα, αλλά διεκδικώντας και υψηλά χρηματικά έπαθλα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κόσμο έχει η πάλη με τα παραδοσιακά κισπέτια που είναι αναπόσπαστο
στοιχείο στα μεγάλα τοπικά πανηγύρια και με ιδιαίτερα μακρά ιστορία στην περιοχή.

Μιλάμε για ελληνορωμαϊκή και ελεύθερη πάλη όπου οι παλαιστές (πεχλιβάνηδες ή πιλιβάνοι) παλεύουν λαδωμένοι με λάδι ή λίπος, φορώντας στενά, κοντά, χειροποίητα δερμάτινα παντελόνια, από δέρμα βουβαλιού βάρους περίπου 13 κιλών που ονομάζονται κισπέτια ή κιουσπέτια παρουσιάζοντας θέαμα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το λάδι δυσκολεύει τους αντιπάλους τους και με τις περίτεχνες λαβές και κινήσεις τους προσφέρουν ένα μοναδικό εντυπωσιακό θέαμα στο παρευρισκόμενο κοινό που χειροκροτεί με ενθουσιασμό, νικητές και ηττημένους. Νικητής θεωρείται αυτός που βάζει κάτω τον αντίπαλο, ώσπου να πει “πες”‘. Δηλαδή ώσπου να παραδεχτεί ρητά την ήττα του. Ή αλλιώς, ώσπου τον βάλει ανάσκελα μέχρι “να φάει η πλάτητ’ χώμα”.

Αυτό το κρίνει ο κριτής που είναι ξεχωριστός για κάθε ζευγάρι παλαιστών και παρακολουθεί κάθε δευτερόλεπτο του αγώνα με ιδιαίτερη προσοχή. Το αγωνιστικό μέρος των πανηγυρικών εκδηλώσεων όμως για να τα πάρουμε με τη σειρά ξεκινάει από το Σάββατο με αγώνες σκοποβολής και ιπποδρομίες αλλά και ποδηλατοδρομίες και πεζοδρομίες.

Το αποκορύφωμα είναι την Κυριακή που γίνεται η πάλη, όπου ατέλειωτος κόσμος πλημμυρίζει την παλαίστρα για να παρακολουθήσει τους παραδοσιακούς αγώνες.
Εκτός από το αγωνιστικό μέρος υπάρχει και μεγάλη εμποροπανήγυρη στην οποία συρρέει πάρα πολύς κόσμος μπροστά από την εκκλησία του αγίου Αθανασίου η οποία και πανηγυρίζει.