«Στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ένα πολύ σημαντικό πράγμα που λείπει είναι το ανθρώπινο στοιχείο. Έχετε δει στα ΜΜΕ φωτογραφίες με ανθρώπους; Βλέπετε αεροπλάνα, drones, εκρήξεις. Άνθρωπο είδατε;». Μ’ αυτό τον τρόπο σχολιάζει ο Δημήτρης Μεσσήνης, με την πολυετή καριέρα στη διεθνή φωτοειδησεογραφία, την κάλυψη του πολέμου, με αφορμή την παρουσίαση του λευκώματός του «Πρόσωπα. Μια ανθρωποκεντρική φωτογραφική περιήγηση ανά τον κόσμο», απόψε, στη Θεσσαλονίκη.
Μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο κ. Μεσσήνης τονίζει ότι πλέον δεν αφήνουν τους δημοσιογράφους να είναι στο πεδίο, υπενθυμίζοντας ότι στη Γάζα δεν μπήκε κανένας ξένος φωτογράφος. «Δεν σ’ αφήνουν να πας για να έχεις από κοντά πρόσωπα. Στη Γάζα σκοτώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι και αν δεν ήταν οι ντόπιοι ανταποκριτές των πρακτορείων ή αυτοί που ζούσαν μέσα στη Γάζα, εικόνα δεν θα βλέπαμε» λέει. Εκτιμά, μάλιστα, ότι όσο περνάνε τα χρόνια, η κατάσταση χειροτερεύει, με τους δημοσιογράφους να μην μπορούν να προσεγγίσουν το πεδίο, όπως στη Γάζα που ήταν πολλά χιλιόμετρα μακριά.
«Στον πόλεμο όμως, το θύμα είναι ένα, ο άνθρωπος. Όλα τα άλλα είναι μπίζνες», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Γιατί, όμως, υπάρχει αυτή η απαγόρευση από τα εμπόλεμα κράτη; Σύμφωνα με τον κ. Μεσσήνη, κανείς δεν θέλει να δείξει ότι έχει θύματα, ούτε ότι σκοτώνει ανθρώπους. «Στον Πόλεμο του Κόλπου είπα ότι δεν θα πάω “ενσωματωμένος” γιατί δεν ήθελα στο τέλος της ημέρας να έρχεται ένας Αμερικάνος δεκανέας, να μου ζητάει τις φωτογραφίες και να μου λέει ποιες θα στείλω. Πήγαινα μόνος μου, όπου μπορούσα, για να μην βγάλω αυτά που θέλανε, αλλά αυτά που έβλεπα». Για τον ίδιο, οι εικόνες πλέον, μέσω διαδικτύου, κυκλοφορούν πολύ γρήγορα και δεν μπορούν να ελεγχθούν και σε μια συμπλοκή χωρών, η κάθε πλευρά προσπαθεί να κρύψει ή να δείξει πράγματα, φτάνοντας στην απόλυτη λογοκρισία.
Οι άνθρωποι στο λεύκωμα του Μεσσήνη
Το λεύκωμά του, όπως αναφέρει ο ίδιος, είναι μια ανθρωποκεντρική φωτογραφική περιήγηση ανά τον κόσμο, με 130 λήψεις από 14 χώρες, μεταξύ αυτών και την Ελλάδα, επικεντρωμένο στο πρόσωπο των ανθρώπων. «Στο πρόσωπο του ανθρώπου, αν καταφέρεις και κάνεις την λήψη την κατάλληλη στιγμή μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου, μπορείς να καταλάβεις τι νιώθει. Αν σε αντιληφθεί ότι τον φωτογραφίζεις, η φωτογραφία είναι για πέταμα. Όλοι οι άνθρωποι, εξαιρουμένων των παιδιών, μόλις αντιληφθούν ένα φακό να τους κοιτάζει, ενστικτωδώς ποζάρουν και όταν ποζάρεις, δεν δείχνεις αυτό που είσαι».
Η Θεσσαλονίκη ήταν ο πρώτος σταθμός στην καριέρα του Μεσσήνη καθώς στην πόλη ξεκίνησε την φωτοειδησεογραφία. «Τις πρώτες μου επ’ αμοιβή εικόνες τράβηξα στην πολυκατοικία που γκρεμίστηκε στον σεισμό του 1978. Εκείνο το βράδυ που όλοι έφευγαν από την πόλη, εγώ έμεινα και φωτογράφιζα. Εκεί συνάντησα τον φωτορεπόρτερ Μιχάλη Παππού, δούλεψα στη συνέχεια μαζί του και το 1983 πήγα στην Αθήνα, ενώ μπήκα στα διεθνή».
Το φωτογραφικό λεύκωμα του Δημήτρη Μεσσίνη «Πρόσωπα. Μια ανθρωποκεντρική φωτογραφική περιήγηση ανά τον κόσμο» από τις εκδόσεις ΚΟΛΙΜΠΡΙ θα παρουσιάσουν στις 19:00, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΜΘ, ο εκδότης Χρήστος Σπυρόπουλος, ο καθηγητής του Τμήματος δημοσιογραφίας του ΑΠΘ Γρηγόρης Πασχαλίδης και οι δημοσιογράφοι Σταύρος Τζίμας, Παύλος Νεράντζης και Λάζαρος Θεοδωρακίδης.
πηγή ΑΠΕ ΜΠΕ
