Μια 95χρονη γυναίκα αυτοπυρπολήθηκε στο Αιγάλεω, μπροστά στον φόβο ότι θα έχανε το σπίτι της. Πρόκειται για μια τραγική είδηση που, σύμφωνα με τη δικηγόρο Αριάδνη Νούκα, δεν έλαβε τη δημοσιότητα που της άρμοζε.
Δυστυχώς, ολοένα και περισσότεροι δανειολήπτες έρχονται αντιμέτωποι με ακραίες και απάνθρωπες καταστάσεις. Η Πολιτεία, αντί να παρεμβαίνει ουσιαστικά και να τους προστατεύει, όπως αποτελεί καθήκον της παραμένει αδρανής, ενώ την ίδια στιγμή και η κοινωνία επιλέγει τη σιωπή.
Η κ. Νούκα τονίζει ότι, σύμφωνα και με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) δεν αποτελούν χρηματοδοτικά ιδρύματα. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ισχυρό «όπλο» στα χέρια των καταναλωτών, καθώς δημιουργεί ένα κρίσιμο πέπλο προστασίας, το οποίο η ίδια εξηγεί αναλυτικά και πρακτικά.
Πρόκειται για ένα νομικό εργαλείο με πραγματικό αντίκτυπο, το οποίο, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να αξιοποιηθεί στρατηγικά στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των δανειοληπτών.
Η συγκεκριμένη νομική επιχειρηματολογία τίθεται στο δικαστικό πεδίο ήδη από το 2017. Στο μεσοδιάστημα, η καθυστέρηση ουσιαστικής δικαστικής αξιολόγησης δεν είχε μόνο θεωρητικό χαρακτήρα, αλλά πραγματικό κόστος και πολύ συγκεκριμένες ανθρώπινες συνέπειες. Άνθρωποι έχασαν την κατοικία τους, οικογένειες βρέθηκαν αντιμέτωπες με ανεπανόρθωτες απώλειες. Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να “διαβάζεται” κάθε νομική συζήτηση και προσέγγιση για τους servicers.
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι οι πολίτες που γίνονται αποδέκτες μη σύννομων πρακτικών από την πλευρά των funds οφείλουν να προχωρούν σε καταγγελίες αυτών των συμπεριφορών, προκειμένου να ενεργοποιούνται οι προβλεπόμενοι μηχανισμοί ελέγχου και προστασίας.
Σύμφωνα με την ίδια, οι απαιτήσεις των servicers προς τους δανειολήπτες είναι συχνά παράλογες και δυσανάλογες σε σχέση με τις πραγματικές δυνατότητές τους.
