Τι απέγιναν οι προερχόμενοι από το ΕΚΠΑΖ πελεκάνοι οι οποίοι απελευθερώθηκαν στην Κερκίνη στις 23 Μαρτίου 2019;
Στις 23 Μαρτίου 2019, μεταφέρθηκαν από τις εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑΖ στην Αίγινα και απελευθερώθηκαν στην Κερκίνη, τρεις αργυροπελεκάνοι και δύο ροδοπελεκάνοι οι οποίοι φιλοξενούνταν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα επειδή δεν μπορούσαν να πετάξουν (είχαν αγκυλώσεις ή ακρωτηριασμό στις φτερούγες).
Τα πουλιά δακτυλιώθηκαν για να είναι δυνατή η παρακολούθησή τους στη λίμνη (με μπλε δακτυλίδι οι ροδοπελεκάνοι, με κίτρινο οι αργυροπελεκάνοι).
Η μεταφορά έγινε μετά από άδεια που δόθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με τη βοήθεια της #ΑΝΙΜΑ και του Τμήματος Κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. και φυσικά με τη συνεργασία του Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης.
Υπήρχε από την αρχή ο ενδοιασμός για το αν τα πουλιά θα μπορούσαν να επιβιώσουν αφού δεν θα μπορούσαν να πετάξουν και κατά συνέπεια δεν θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους πελεκάνους στο ψάρεμα.
Για τον Φορέα Διαχείρισης, ήταν από την αρχή ξεκάθαρο ότι οι πιθανότητες να επιβιώσουν τα πουλιά στην Κερκίνη ήταν πολύ μεγαλύτερες από οποιαδήποτε άλλη περιοχή και αυτό γιατί στην Κερκίνη όλο το χρόνο μπορούν να ψαρέψουν λόγω της αφθονίας της τροφής, υπάρχει ασφάλεια οπότε τα πουλιά δεν θα κινδύνευαν και επιπλέον όλο το χρόνο υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί πελεκάνων οι οποίοι εν δυνάμει θα βοηθούσαν στην επιβίωση των πουλιών λόγω του ότι είναι αγελαία είδη. Ακόμη, πέρα από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης, οι ίδιοι οι ψαράδες ή επισκέπτες της λίμνης θα μπορούσαν να παρέχουν τροφή στα πουλιά αν χρειαζόταν (κάτι που κάνουν εδώ και δεκαετίες κυρίως τον χειμώνα).
Επιλέχθηκε η απελευθέρωση να γίνει στο λιμάνι της Κερκίνης που κάλυπτε τους περισσότερους από τους παραπάνω λόγους, θεωρώντας ότι τα πουλιά θα έμεναν στη γύρω περιοχή και θα ήταν εύκολη η παρακολούθησή τους.
Ως συνήθως, τα πουλιά είχαν άλλα σχέδια?.
Μετά από λίγες ώρες εξαφανίστηκαν από την περιοχή του λιμανιού της Κερκίνης και τις κοντινές περιοχές. Παρά την παρακολούθηση από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης δεν παρατηρήθηκαν στις ακτογραμμές της λίμνης.
Ήταν πλέον φανερό ότι ήταν στο μόνο δυνατό μέρος στο οποίο ήταν λογικό να είναι: στις αποικίες των πελεκάνων στις τεχνητές πλατφόρμες και στο τεχνητό νησί οι οποίες απέχουν περίπου έξι χιλιόμετρα από το λιμάνι της Κερκίνης.
Παρόλα αυτά, η πιστοποίηση άργησε να έρθει και αυτό έγινε δυνατό μετά την ανάλυση των φωτογραφιών που παίρνονται σε κάθε επίσκεψή μας στην περιοχή αυτή για την παρακολούθηση των αποικιών.
Έτσι έγινε δυνατό να ταυτοποιηθούν οι δύο ροδοπελεκάνοι (μπλε δακτυλίδια 47ΚΚ και 48ΚΚ) στο τεχνητό νησί των πελεκάνων στις 21 και 26 Ιουνίου (περίπου έξι χιλιόμετρα από το σημείο απελευθέρωσης), ο ένας αργυροπελεκάνος (κίτρινο δακτυλίδι R223) στις 24 Ιουνίου να ψαρεύει ανατολικά της κοίτης του ποταμού (απόσταση περίπου 7,5 χιλιόμετρα από το σημείο απελευθέρωσης), δύο αργυροπελεκάνοι να κολυμπούν κοντά στη νησίδα των πελεκάνων στις 5 Ιουνίου κατά τη διάρκεια της δακτυλίωσης των νεοσσών των πελεκάνων από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης, και ένας αργυροπελεκάνος (πιθανώς ο R225) στην ακτογραμμή στο Κορυφούδι στις 2 Ιουλίου -και τουλάχιστον άλλες δύο φορές στην ίδια περιοχή τους προηγούμενους μήνες (απόσταση από το σημείο απελευθέρωσης περίπου 2,5 χιλιόμετρα).
Τουλάχιστον οι τέσσερις από τους πέντε πελεκάνους έχουν παρατηρηθεί και έχουν επιβιώσει για πολλούς μήνες μετά την απελευθέρωσή τους.
Εικάζεται ότι και ο πέμπτος πελεκάνος έχει επιβιώσει μετά από διάφορες ενδείξεις παρατηρήσεων που είχαμε (πελεκάνοι με προβλήματα στις φτερούγες όπως αυτοί που απελευθερώθηκαν για τους οποίους όμως δεν έγινε δυνατή η ταυτοποίηση επειδή κολυμπούσαν).
Στις φωτογραφίες οι ροδοπελεκάνοι 47ΚΚ και 48ΚΚ και οι αργυροπελεκάνοι R223 και (πιθανώς) ο R225.
