O Κωνσταντίνος Κρήτος, από την Κατερίνη, είναι ένας νεαρός επιστήμονας που διακρίνεται από μικρή ηλικία, έχοντας επιλέξει να ασχοληθεί με την αστροφυσική.
Έπειτα από τις σπουδές του στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, συνέχισε με πλήρη υποτροφία στο Πανεπιστήμιο των ΗΠΑ Johns Hopkins, για μεταπτυχιακές και μεταδιδακτορικές σπουδές στην Αστροφυσική και Κοσμολογία, ενώ μαζί με άλλους 24 νέους επιστήμονες έχει επιλεγεί σε πρόγραμμα διαστημικής υπηρεσίας της NASA, το NASA Hubble Fellowship Program.
Ο Κωνσταντίνος Κρήτος, μίλησε στην εκπομπή «Περίμετρος» της ΕΡΤ3 για το πως ασχολήθηκε με την αστροφυσική, αλλά και για ένα σημαντικό κώδικα που έχει δημιουργήσει.
«Eίναι μια υποτροφία του Hubble της NASA, η οποία δίνεται σε νεαρούς ερευνητές οι οποίοι θέλουν να πραγματοποιήσουν ανεξάρτητη έρευνα σε τομείς αστροφυσικής σε ένα πανεπιστήμιο της αρεσκείας τους, των ΗΠΑ. Είναι ένα πρόγραμμα από το 1990, το οποίο ξεκίνησε με το διαστημόπλοιο του Hubble, το οποίο εκτοξεύτηκε τότε και υποστηρίζει γύρω στους 20 με 25 νεαρούς ερευνητές κάθε χρόνο. Είναι μια αρκετά ανταγωνιστική υποτροφία Είμαι ένας θεωρητικός αστροφυσικός και θα μελετήσω αστροφυσική μελανών οπών. Το πως σχηματίζονται οι μελανές οπές, οι μαύρες τρύπες, πως συγχωνεύονται. Είναι μια έρευνα πολύ σημαντική, διότι έχουμε ήδη πειράματα και τα οποία μας δίνουν πληροφορίες και σήματα από τέτοιες συγχωνεύσεις. Δηλαδή παρατηρούμε ήδη αυτές τις συγχωνεύσεις και υπάρχουν πολλά δεδομένα τα οποία πρέπει να αναλύσουμε. Οπότε τα επόμενα χρόνια θα έχουμε καινούργια δεδομένα και η έρευνα μου ουσιαστικά είναι σε αυτό τον χώρο», ανέφερε και πρόσθεσε:
«Ουσιαστικά αυτός ο κώδικας προσομοιώνει συστήματα αστεριών. Προσομοιώνει σφαιρωτά συστήματα με έναν αλγόριθμο καινούριο, ο οποίος κάνει αυτό τον υπολογισμό πάρα πολύ γρήγορα. Προηγουμένως κάναμε τέτοιες προσομοιώσεις μας και χρειαζόμασταν μεγάλη υπολογιστική δύναμη και χρειαζόντουσαν μήνες για να γίνουν αυτοί υπολογισμοί. Αυτός ο κώδικας μπορεί να κάνει αυτούς τους υπολογισμούς πάρα πολύ γρήγορα και έχει φέρει μια επανάσταση προφανώς στην αστροφυσική, διότι μπορούμε να κάνουμε περισσότερες προσομοιώσεις. Μπορούμε να μελετήσουμε περισσότερα συστήματα και αυτό είναι σημαντικό όταν κάνουμε παρατηρήσεις και θέλουμε να τεστάρουμε τις θεωρίες».
