Τα μηνύματα 24ώρες πριν από την τηλεδιάσκεψη του Eurogroup είναι “θετικά” αλλά παραμένουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις, Ιταλία και Γαλλία επιμένουν στην έκδοση ευρωπαϊκών τίτλων χρέους για τη χρηματοδότηση της αντιμετώπισης της κρίσης που συνοδεύει την πανδημία, ενώ από τη Γερμανία η πλέον θετική ανταπόκριση “δέχεται” τη χρηματοδότηση από τον ESM “χωρίς τρόικα και δημοσιονομικές δεσμεύσεις” (Χάϊκε και Σολτς) με τους Ολλανδούς να ακολουθούν.
Και στις δύο περιπτώσεις όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να υπάρξει “σχεδόν” χωρίς όρια χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Υγεία και την οικονομική επανεκκίνηση, αλλά εξακολουθούν να διαφωνούν για το ποιος στο τέλος “θα πρέπει να πληρώσει τον λογαριασμό…”.
Ταυτόχρονα βέβαια οι “σκληροί” του Σόιμπλε, με τον ίδιο επικεφαλής να δηλώνει ότι η έκδοση ευρωομολόγου ήταν και παραμένει εκτός Συνθήκης, εμφανίζονται έτοιμοι να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια της Μέρκελ αν ακολουθήσει τον κυβερνητικό εταίρο της σοσιαλδημοκράτη Σολτς… Τόσο σκληροί μάλιστα που έχουν προκαλέσει “συζητήσεις” στο Βερολίνο για το αν πράγματι τους ενδιαφέρει το ευρωπαϊκό εγχείρημα να επιζήσει από την κρίση αυτή, της οποίας η επόμενη ημέρα και εφόσον υποχωρήσει η πανδημία, θα βρει την Ευρωζώνη να δοκιμάζεται από τη χειρότερη οικονομική ύφεση πιθανώς και από εκείνη του 1929.
Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της Κομισιόν, ακόμα και αν δεν βρεθεί ένα πλαίσιο συμφωνίας στη σημερινή συνεδρίαση του EWG, οι εναλλακτικές στις οποίες θα κληθεί να αποφασίσει αύριο το Eurogroup, στη χειρότερη περίπτωση θα κινηθούν σε δύο επίπεδα. Ένα βραχυπρόθεσμο, που θα αφορά ενεργοποίηση των αποφάσεων που ήδη έχουν διαμορφωθεί και ορισμένες είναι ήδη ενεργές σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την Κομισιόν, την ΕΤΕπ, την ΕΚΤ και τον ESM, όσο και σε εθνικό επίπεδο τα προγράμματα που κάθε χώρα-μέλος έχει ανακοινώσει. Συνολικά το “πακέτο” αυτό αθροιστικά ξεπερνά τα 2,5 τρισ. ευρώ. Και ένα μεσοπρόθεσμο που θα αφορά στο είδος του εργαλείου (ευρωομολογο ή ESM) που θα χρησιμοποιηθεί απέναντι στην ύφεση…
Στη “συζήτηση” πάντως για την “αμοιβαιοποίηση” ή μη του χρέους, με τα κορονο-ομόλογα, το μοντέλο που εφάρμοσε η ΕΚΤ έχει κερδίσει την προσοχή πολλών χωρών-μελών.
Η ΕΚΤ όπως είναι γνωστό έχει ενεργοποιήσει ένα έκτακτο QE περιορισμένης διάρκειας (αλλά παρ’ όλα αυτά χωρίς να ορισθεί αυτή) ταυτόχρονα και παράλληλα με το QE που “έτρεχε”.
Στο έκτακτο σκέλος του QE έχουν ενταχθεί προϋποθέσεις χρηματοδότησης χωρών που ήταν και παραμένουν πέραν των ορίων του κατασταστατικού της, όπως για παράδειγμα τις αγορές ελληνικών ομολόγων που δεν διαθέτουν διαβάθμιση investment grade, ή ακόμα και την αποδοχή του αιτήματος για το zero risk των ομολόγων που θα εκδοθούν ως εγγυήσεις για τις τιτλοποιήσεις του “Ηρακλή”. Ενώ συζητείται επίσης το ενδεχόμενο οι “παρεκκλίσεις” αυτές να επεκταθούν και στα εταιρικά ομόλογα.
Αλλά όλα αυτά στο πλαίσιο του “έκτακτου” και “περιορισμένης διάρκειας” QE που αποφάσισε λόγω κορονοϊού… Στη λογική αυτή έχει αρχίσει να διερευνάται το ενδεχόμενο μιας συμβιβαστικής λύσης και στο Eurogroup, αλλά προς το παρόν δεν φαίνεται ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις συμφωνίας.
