Σημαντικές και ευοίωνες καταγράφονται οι προοπτικές ανάπτυξης της αχλαδοκαλλιέργειας στην χώρα μας, με το φρούτο να είναι ανθεκτικότερο στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης έναντι άλλων και να αποτελεί ένα προϊόν που αρέσει στους καταναλωτές και έχει δυναμική, επισήμανε ο καθηγητής Δενδροκομίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Γιώργος Νάνος, μιλώντας σήμερα από το βήμα του Διεθνούς Συνεδρίου Αχλαδιού, που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Διεθνούς Εμπορικού Γεγονότος Φρούτων και Λαχανικών «FRESKON», που πραγματοποιείται στη ΔΕΘ από σήμερα μέχρι και τις 12 Απριλίου. Το συνέδριο αποτέλεσε μια συνδιοργάνωση της ΔΕΘ-Helexpo και του περιοδικού Φρουτονέα.
«Πρέπει να ξεστραβωθούμε και να δούμε ποιες νέες ποικιλίες αχλαδιών μπορούμε να καλλιεργήσουμε, που να είναι παραγωγικές, ανθεκτικές στα προβλήματα και πιο εύγευστες, έναντι αυτών που δίνουμε σήμερα στους καταναλωτές, που είναι άνοστα και σκληρά», επισήμανε χαρακτηριστικά ο κ. Νάνος, επισημαίνοντας ότι το άριστο κλίμα της Ελλάδας ευνοεί την καλλιέργειά του, που σήμερα έχει περιοριστεί σημαντικά και εντοπίζεται κυρίως στον Τύρναβο, στην Κεντρική Μακεδονία και στη Λακωνία.
Μέχρι και το 1988, εποχή που ακόμη η ελληνική δενδροκομία βρισκόταν σε υψηλά επίπεδα και η χώρα μας έκανε εξαγωγές σε όλη την ΕΕ, η αχλαδιά αναπτυσσόταν κυρίως σε Θεσσαλία και Μακεδονία, αλλά με την έλευση του βακτηριακού καψίματος, χάθηκαν ποικιλίες και τεράστιες εκτάσεις. Το «γλυκό έδεσε» στη συνέχεια είπε, όταν τη δεκαετία του 1990 ήρθε και η ψύλλα και χάθηκαν παραδοσιακές περιοχές καλλιέργειας.
Σήμερα στη χώρα μας καλλιεργούνται κλασικές ποικιλίες, όπως μεταξύ άλλων και κυρίως η Κρυστάλλια, η Santa Maria, λιγότερο η Κοντούλα, η Coscia, η Sissy και τα μεταποιήσιμα Williams και Highland, αν και, όπως έσπευσε να τονίσει «επειδή η μεταποίηση αποτελεί ένα ακριβό ‘σπορ’, δεν προχωρά και ιδιαίτερα στην Ελλάδα».
Αναφερόμενος στα προβλήματα που υπάρχουν, ο κ. Νάνος τόνισε ότι εμμένουν οι προαναφερόμενες ασθένειες ψύλλα και βακτηριακό κάψιμο και «για αυτό και αρκετές χρονιές υπάρχει μειωμένη παραγωγή». Όπως υπογράμμισε, για την καλλιέργεια γίνονται πάρα πολλές εισροές σε όλα τα στάδια της παραγωγής, με αποτέλεσμα να υπάρχει υψηλό κόστος, το οποίο, αν μειωθεί «μπορεί και πρέπει να αυξηθεί η παραγωγή αχλαδιών στη χώρα μας» διευκρίνισε.
Για τις καλλιεργητικές πρακτικές που εφαρμόζονται σήμερα, ο ίδιος είπε ότι δεν είναι οι κατάλληλες και σωστές, και ενδεικτικά ανέφερε ότι γίνεται μη ορθή χρήση γιββεριλινών, οι οποίες όπως τόνισε, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν είναι άσχημος ο καιρός στην περίοδο της άνθησης.
«Ακόμη και σε περιπτώσεις ολοκληρωμένης διαχείρισης και πιστοποίησης, γίνονται πολλά λάθη στην καλλιέργεια, αφού το μόνο που ενδιαφέρει παραγωγούς και διακινητές είναι τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων στα αχλάδια να μην είναι πάνω από τα όρια που θέλει ο αγοραστής», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μεταξύ άλλων, ο ίδιος είπε ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην αχλαδιά είναι «διαχειρίσιμες», αφού όπως εξήγησε «το αχλάδι αγαπάει τη ζέστη και δεν έχει μεγάλες ανάγκες ψύχους το χειμώνα».
Ο διευθυντής πωλήσεων της ΒΙΤΡΟ ΕΛΛΑΣ ΑΕ, ‘Αρης Κωνσταντινίδης, γεωπόνος, αφού έκανε μια ιστορική αναδρομή στην 40ετή πορεία της επιχείρησης, τόνισε ότι στην Ελλάδα καλλιεργούνται τέσσερις νέες ποικιλίες αχλαδιού που «γεννήθηκαν» στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια και είναι οι Lucy Sweet, Early Giulia, Debby Green και Lucy Red. Ειδικά για ητν τελευταία, εκτίμησε ότι θα μπορούσε να προσελκύσει νεότερο καταναλωτικό κοινό, αφού είναι ιδιαίτερη και καινοτόμα λόγω του κόκκινού της χρώματος. «Πρόκειται για προστατευμένες ποικιλίες με trademark. Καλλιεργήσιμες εκτάσεις με τις νέες ποικιλίες υπάρχουν σε Κ. Μακεδονία και Θεσσαλία», τόνισε ο κ. Κωνσταντινίδης.
Τη θέση του, ότι ενώ το αχλάδι αρέσει στους καταναλωτές, η πορεία της ζήτησής του είναι πτωτική, κυρίως εξαιτίας της αστάθειας που παρουσιάζει η ποιότητά του, διατύπωσε το ανώτερο στέλεχος της ιταλικής Origine Group, Alberto Garbulia και τόνισε ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε στρατηγικές που ενισχύουν την ποιότητα του προϊόντος και την αποτελεσματική προώθησή του, όπως επένδυση στην έρευνα για την ποιότητα, στις ποικιλίες, στο brand, αλλά και στην εφοδιαστική αλυσίδα.
