Με τον σκύλο σου δεν μπορείς να κάνεις μια συζήτηση όπως κάνεις με έναν άνθρωπο, ωστόσο το να του μιλάς κάνει καλό και στους δυο σας.
Έχεις κι εσύ τη συνήθεια να μιλάς στον σκύλο σου; Να κάνεις κανονικές, ολοκληρωμένες προτάσεις όταν απευθύνεσαι σε αυτόν; Να τον ρωτάς πράγματα και –φυσικά– να απαντάς μόνος/μόνη;
Είσαι πολύ φίλος/φίλη μου! Επίσης, δεν είσαι μόνος/μόνη. Είμαστε πάρα πολλοί. Και είμαστε όλοι πάρα πολύ καλά.
Αφήστε κάποιους να μας κοιτούν περίεργα αν θέλουν – όσους δηλαδή έχουν τη διάθεση και τον χρόνο να ασχολούνται με άλλους για πράγματα που δεν σχετίζονται με τη δική τους ζωή ούτε στο ελάχιστο. Στα δικά μου τα μάτια, οι περίεργοι είναι εκείνοι. Γιατί ενώ ζουν στο 2024, δεν έχουν καταλάβει πως η μόνη υποχρέωση που έχει καθένας μας σε αυτή τη ζωή είναι να κάνει ό,τι γεμίζει τη ψυχή του – εφόσον δεν παραβιάζει νόμους και κανόνες.
Όλα τα άλλα είναι σαν να προσπαθεί να «γεμίσει» μια τηλεοπτική εκπομπή τον χρόνο έως τις διαφημίσεις χωρίς να έχει θεματολογία. Πάμε όμως, στο θέμα μας.
Η Alexandra Horowitz, καθηγήτρια στο Barnard College και συγγραφέας πολλών σπουδαίων βιβλίων, για σκύλους είπε στην Washington Post την καλύτερη ίσως ατάκα που έχω ακούσει σχετικά με το να μιλάμε στα κατοικίδια μας): «Είναι υπέροχο που εμπλέκουμε τα σκυλιά σε μια συζήτηση: είναι ένα σημάδι πως σκεφτόμαστε ότι αξίζει να συζητήσουμε μαζί τους».
Έχω, λοιπόν, να σου κάνω μια ερώτηση: Πόσοι από όσους συζητάς κάθε ημέρα θεωρείς πως αξίζουν τον χρόνο και την προσοχή σου;
Επιπροσθέτως, πόσους ανθρώπους έχεις στη ζωή σας που σου κάνει καλό να μιλάς μαζί τους (εννοώ ανθρώπους που να ακούν πραγματικά, να μην προβάλλουν κ.λπ.), όπως κάνει καλό σε εκείνους να τους μιλάς εσύ; Αυτός ο συνδυασμός είναι εγγυημένος με τους σκύλους, πάντα κατά τους ειδικούς και τις μελέτες που έχουν γίνει.
Οι τριχωτοί φίλοι μας δεν καταλαβαίνουν πολλά από όσα λέμε. Πιο πολύ αντιλαμβάνονται το μήνυμα από τον τόνο της φωνής. Όσο πιο φιλική είναι, τόσο μεγαλύτερη είναι η ευχαρίστηση για τον σκύλο.
Τέλος, με πόσους ανθρώπους επικοινωνείς χωρίς καν να μιλήσεις; Πόσοι σε καταλαβαίνουν και σου συμπαραστέκονται, σε φροντίζουν ή σου φτιάχνουν τη διάθεση δίχως να έχει ειπωθεί λέξη;
Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν με τους σκύλους, που είναι απίστευτα ευαίσθητοι σε ό,τι μας αφορά. Μπαίνεις στην τουαλέτα για να κάνεις ένα ντους το πρωί; Καταλαβαίνουν πως έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για να φύγεις για τη δουλειά. Έχουν πάει όλα λάθος στην ημέρα σου και ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού μέσα στη μιζέρια; Έρχονται να σε «αγκαλιάσουν», με την ουρά έτοιμη να ξεβιδωθεί από το κούνημα – ένδειξη της χαράς που νιώθουν που σε βλέπουν. Μετά έρχονται να καθίσουν και δίπλα σου στον καναπέ, κοιτώντας σε στα μάτια – για να θυμάσαι πως δεν είσαι μόνος/μόνη.
Περιττό να πω τι γίνεται αν σηκωθείς και κινηθείς προς την κουζίνα ή αν έχει έρθει η ώρα για βόλτα. Ειδικοί διευκρινίζουν πως οι σκύλοι είναι πολύ ευαίσθητοι, ως προς τον τρόπο που κινούμαστε, τις συνήθειες μας –που απομνημονεύουν αβίαστα– και ό,τι άλλο βρίσκουν ενδιαφέρον (ένα μπαλάκι, ένα άλλο παιχνίδι κ.λπ.).
Τι λένε οι έρευνες για το να μιλάς στον σκύλο σου
Ερευνητές που έχουν ασχοληθεί με την τάση των ανθρώπων να μιλάμε στους σκύλους μας έχουν ανακαλύψει ότι:
- Το να μιλάμε στον σκύλο μας με τον τόνο που μιλάμε στα παιδιά, βελτιώνει την προσοχή και ενισχύει το δεσμό μας μαζί του.
- Οι σκύλοι είναι συντονισμένοι και με τον συναισθηματικό μας τόνο. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουν λέξη από όσα λέμε, από τη φωνή αντιλαμβάνονται αν είμαστε χαρούμενοι, λυπημένοι ή θυμωμένοι.
- Δεν μπορούν να καταλάβουν σύνθετες προτάσεις, μπορούν όμως να θυμούνται τη σημασία πολλών λέξεων και δη όσων σχετίζονται με θετικές –προς τους σκύλους– εμπειρίες. Το «βόλτα» νομίζω είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η επιστήμη τονίζει ότι η συνομιλία με τον σκύλο μας είναι ένας πολύ καλός τρόπος να χτίσουμε τη σχέση μας μαζί του και να τον βοηθήσουμε να μάθει πράγματα. Βοηθάμε περισσότερο στην εκμάθηση, αν συνδυάζουμε λέξεις με σαφείς κινήσεις ή ανταμοιβές, ενώ πάντα παίζει τεράστιο ρόλο η γλώσσα του σώματος.
πηγή ow.gr
