Ακόμα και μετά από ένα χορταστικό γεύμα, η ζάχαρη και τα επιδόρπια θα βρουν τη θέση τους, καθώς ο εγκέφαλος μας δίνει το σήμα ότι υπάρχει λίγος χώρος στο στομάχι μας.
Για να βρουν την αιτία αυτού του φαινομένου, ερευνητές μελέτησαν την αντίδραση των ποντικιών στη ζάχαρη και διαπίστωσαν ότι τα εντελώς κορεσμένα από φαγητό ποντίκια έτρωγαν αμέσως μετά επιδόρπια. Έρευνες στον εγκέφαλο έδειξαν ότι μια ομάδα νευρικών κυττάρων, οι λεγόμενοι νευρώνες POMC, ευθύνονται για αυτό. Αυτοί οι νευρώνες ενεργοποιήθηκαν μόλις στα ποντίκια δόθηκε πρόσβαση σε ζάχαρη.
Όταν τα ποντίκια χορταίνουν και τρώνε ζάχαρη, αυτά τα νευρικά κύτταρα όχι μόνο απελευθερώνουν το σήμα του κορεσμού, αλλά και ένα από τα οπιούχα του ίδιου του σώματος: τη β-ενδορφίνη. Αυτή δρα σε άλλα νευρικά κύτταρα με υποδοχείς οπιούχων και προκαλεί ένα αίσθημα ανταμοιβής, που έκανε τα ποντίκια να τρώνε ζάχαρη ακόμη και όταν ήταν χορτάτα. Αυτή η οδός οπιοειδών στον εγκέφαλο ενεργοποιήθηκε ειδικά όταν τα ποντίκια έτρωγαν επιπλέον ζάχαρη, αλλά όχι όταν έτρωγαν κανονική ή λιπαρή τροφή. Αυτή η επίδραση παρατηρήθηκε μόνο σε χορτάτα πειραματόζωα ζώα. Σε πεινασμένα ποντίκια, η αναστολή της απελευθέρωσης β-ενδορφίνης δεν είχε κανένα αποτέλεσμα.
Μάλιστα, είναι ενδιαφέρον ότι αυτός ο μηχανισμός είχε ήδη ενεργοποιηθεί όταν τα ποντίκια αντιλήφθηκαν τη ζάχαρη πριν ακόμα την καταναλώσουν. Επιπλέον, το οπιούχο απελευθερώθηκε επίσης στον εγκέφαλο ποντικών που δεν είχαν ξαναφάει ζάχαρη. Μόλις το πρώτο διάλυμα ζάχαρης εισήλθε στο στόμα των ποντικών, η β-ενδορφίνη απελευθερώθηκε στον εγκέφαλο, η οποία ενισχύθηκε περαιτέρω από την πρόσθετη κατανάλωση ζάχαρης.
Τι συμβαίνει στους ανθρώπους;
Οι επιστήμονες πραγματοποίησαν επίσης σαρώσεις εγκεφάλου σε εθελοντές που έλαβαν ένα διάλυμα ζάχαρης μέσω ενός σωλήνα. Διαπίστωσαν ότι η ίδια περιοχή του εγκεφάλου αντιδρούσε στη ζάχαρη στους ανθρώπους. Σε αυτή την περιοχή, όπως και στα ποντίκια, υπάρχουν πολλοί υποδοχείς οπιούχων κοντά στους νευρώνες κορεσμού.
“Από εξελικτική άποψη, αυτό είναι λογικό: η ζάχαρη είναι σπάνια στη φύση, αλλά παρέχει γρήγορη ενέργεια. Ο εγκέφαλος είναι προγραμματισμένος να ελέγχει την πρόσληψη ζάχαρης όποτε είναι διαθέσιμη”, ανέφερε ο Henning Fenselau, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο Max Planck Institute for Metabolism Research και επικεφαλής της μελέτης.
Η θεραπεία της παχυσαρκίας
Τα ευρήματα της ερευνητικής ομάδας θα μπορούσαν επίσης να είναι σημαντικά για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. “Υπάρχουν ήδη φάρμακα που μπλοκάρουν τους υποδοχείς οπιούχων στον εγκέφαλο, αλλά η απώλεια βάρους είναι μικρότερη από ό,τι με τις ενέσεις κατασταλτικών της όρεξης. Πιστεύουμε ότι ένας συνδυασμός με αυτά ή με άλλες θεραπείες θα μπορούσε να είναι πολύ χρήσιμος. Ωστόσο, πρέπει να το διερευνήσουμε περαιτέρω”, λέει ο Fenselau.
πηγή healthstories.gr
photo shuuterstock
