«Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η γη με ζωγραφιά», λέει το γνωστό άσμα και οι άνθρωποι που το καταφέρνουν αποκτούν διαφορετική αντίληψη για τον γαλάζιο πλανήτη.
Ως Πρέσβειρα του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Κλίμα, η αλπινίστρια Βανέσα Αρχοντίδου, βάζει όλες της τις δυνάμεις για να ευαισθητοποιήσει τις κοινότητες του κόσμου για συνετή συμπεριφορά απέναντι στο σπίτι όλων, την γη.
Από την κορυφή του Έβερεστ την στέγη του κόσμου το 2019 είδε αυτό που λίγοι μπορούν να καταλάβουν σε σχέση με το μέλλον τους, ενώ η πεζοπορία στα Γκαλαπάγκος, εκεί όπου ο Δαρβίνος αντιλήφθηκε το πως εξελίχθηκαν τα είδη, δίνει την αίσθηση ενός χαμένου παραδείσου.
Η κ. Αρχοντίδου έχει πατήσει στις υψηλότερες κορυφές κάθε ηπείρου και αφιερώνει τις ατελείωτες ώρες ορειβασίας και πεζοπορίας για να μιλήσει με εικόνες στον κόσμο ο οποίος συνεχίζει ανερμάτιστα τις ίδιες πρακτικές, περιμένοντας μαγικές λύσεις από την επιστήμη.
Σε αυτά τα ταξίδια αντιλήφθη πόσο μικρός είναι ο κόσμος και ότι όλοι οι άνθρωποι σε κάθε γωνιά αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. «Όλοι μπορούν ατομικά να βάλουν το λιθαράκι τους για να αλλάξει η καταστροφική πορεία».
Στις τροπικές Άνδεις, που εκτείνονται σε τρείς χώρες, οι παγετώνες λιώνουν με ρυθμό τριπλάσιο από τον μέσο όρο και αυτή η απώλεια έχει συνέπειες στην επιβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Όπως λέει η κ. Αρχοντίδου, «Οι λεγόμενοι παλιοί γεωργοί βλέπουν τις σοδειές τους να μειώνονται και αρχικά νόμιζαν ότι επρόκειτο για κάτι παροδικό, αλλά τώρα συνειδητοποιούν ότι θα είναι μόνιμο και θα επιδεινώνεται».
Με μια κάμερα στο χέρι καταγράφει την δυστοπική πραγματικότητα την οποία βιώνουν οι άνθρωποι καθημερινά. Επόμενος στόχος της είναι άλλη μια ορεινή περιοχή σύμβολο, την εικόνα της οποίας θα μεταφέρει μέσω των κοινωνικών δικτύων στους νέους για να σκεφτούν δυο φορές τι ακριβώς συμβαίνει και τι τους περιμένει.
Το αναπόφευκτο είναι εδώ, συμβαίνει τώρα. Από τις κορυφές των βουνών είναι ορατή η καταστροφή που συντελείται στους αιώνιους παγετώνες από την άνοδο της θερμοκρασίας και οι συνέπειές της στα πεδινά.
Όμως η κίνδυνος δεν περιορίζεται εκεί. Τα Γκαλαπάγκος, το 2007 είχαν ενταχθεί στην λίστα της UNESCO με τα απειλούμενα προς εξαφάνιση είδη και προστατεύονταν έως τις 12 Φεβρουαρίου 2010, όταν η κυβέρνηση του Ραφαέλ Κορέα στον Ισημερινό κίνησε τις διαδικασίες για να πάψει να ισχύει το καθεστώς προστασίας, ισχυριζόμενη ότι τα προβλήματα εξαλείφθηκαν.[1] Το αντίθετο υποστηρίζει το Center for Biological Diversity, το οποίο καταγγέλλει «παράνομες, λαθραίες και άναρχες αλιευτικές δραστηριότητες, ιδίως από αλιευτικά σκάφη με κινεζική σημαία… εισβολή χωροκατακτητικών φυτών που απειλούν τα μοναδικά νεφοδάση των νησιών και μόλυνση πολλών ζώων από τον ιό H5N1 ή γρίπη των πτηνών».[2] Στο ίδιο πνεύμα είναι και η αναφορά της Unesco για το 2025.[3]
Λίγο βορειότερα από τα Γκαλαπάγκος, μεταξύ Χαβάης και Καλιφόρνιας πλέει ένα νησί από πλαστικά, προερχόμενα από τις ακτές των χωρών της Άπω Ανατολής και της Ινδίας, στο μέγεθος της Γαλλίας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη και αμεσότερη απειλή για όλα τα είδη του ζωικού και φυτικού βασιλείου, καθαρά ανθρωπογενής. Τα διαλυμένα μικροπλαστικά, και οι ρύποι από φυτοφάρμακα στον βυθό των θαλασσών καταστρέφουν το πλαγκτόν, τα φωτοσυνθετικά φύκια που παράγουν περίπου το 70% του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα. Ο πλανήτης περιδινείται ασθμαίνοντας.
[1] UNESCO, World Heritage Convention, Galápagos Islands, Ecuador, 2010, https://whc.unesco.org/en/soc/452/#:~:text=On%2012%20February%202010%20the,native%20and%20endemic%20Galapagos%20species.
[2] Galapagos Islands Needs World Heritage ‘In Danger’ Status, Groups Say, by Center for Biological Diversity, February 12, 2024, https://biologicaldiversity.org/w/news/press-releases/galapagos-islands-needs-world-heritage-in-danger-status-groups-say-2024-02-12/#:~:text=The%20Galapagos%20Islands%20are%20already,H5N1%20virus%2C%20or%20avian%20flu.
[3] UNESCO, World Heritage Convention, Decision 47 COM 7B.36, Galápagos Islands (Ecuador), https://whc.unesco.org/en/decisions/8760
πηγή ertnews.gr
