Μικρές ομάδες ανθρώπων συγκεντρώνονται γύρω από τραπέζια, το καθένα με διαφορετική θεματική, την οποία θα συζητήσουν όσοι επιλέξουν να καθίσουν σ’ αυτό. Οι συμμετέχοντες, τις επόμενες ώρες, δε θα είναι απλοί ακροατές αλλά ενεργά μέλη μιας συλλογικής διαδικασίας, όπου θα μοιραστούν εμπειρίες από δίκτυα που λειτούργησαν ή απέτυχαν, από συνεργασίες που άφησαν αποτύπωμα ή από σχέδια που γεννήθηκαν μέσα από συναντήσεις σαν κι αυτή.
Πρόκειται για το 15ο Διεθνές Συνέδριο CoMuseum και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης φιλοξενήθηκε σήμερα το εργαστήριο της τρίτης ημέρας, με το οποίο ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του. Μετά από δύο ημέρες ομιλιών, masterclasses και δικτύωσης στην Αθήνα, η δράση μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου επαγγελματίες του πολιτισμού από την Ελλάδα και την Ευρώπη συναντήθηκαν για να εξερευνήσουν τη μεγάλη φετινή θεματική «Μουσεία και Ελπίδα».
«Τα μουσεία είναι πλέον χώροι διαλόγου, όχι μονόδρομοι πληροφόρησης», τόνισε η συνιδρύτρια και συντονίστρια του CoMuseum Σοφία Χανδακά, επιμελήτρια της Συλλογής Πολιτισμών του Κόσμου στο Μουσείο Μπενάκη, εξηγώντας πώς η φετινή θεματική γεννήθηκε ως ένα ερώτημα-πρόκληση για το κατά πόσο οι πολιτιστικοί οργανισμοί μπορούν να αποτελέσουν χώρους όπου συζητούνται δύσκολα θέματα -από τον ρατσισμό και την κλιματική αλλαγή έως τις εντάσεις και τις ανισότητες που διαπερνούν τον δημόσιο λόγο.
Το CoMuseum, συνδιοργάνωση του Μουσείου Μπενάκη και του British Council σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και πρεσβείες, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα φόρα για τον πολιτισμό στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Φέτος, η επέτειος των 15 χρόνων αποτέλεσε και μια ευκαιρία διπλής ματιάς: αναδρομή στη διαδρομή των μουσείων την τελευταία δεκαπενταετία και ταυτόχρονα αναζήτηση κατευθύνσεων για τα επόμενα 15 χρόνια.
«Θέλουμε οι επαγγελματίες των μουσείων να οραματιστούν το μέλλον τους, αλλά και το μέλλον των κοινοτήτων που υπηρετούν», σημείωσε η Μαρία Παπαϊωάννου, επικεφαλής Τεχνών στο British Council και συνεπιμελήτρια του προγράμματος, υπογραμμίζοντας πως φέτος συμμετείχαν περισσότεροι Ευρωπαίοι ομιλητές από κάθε άλλη χρονιά από χώρες πλην της Βρετανίας και της Ελλάδας, όπως Βοσνία και Ερζεγονίνη, Πολωνία, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Νορβηγία κ.α. «Οι τρεις βασικοί άξονες της φετινής διοργάνωσης είναι η δικτύωση, το futures thinking και η κοινωνική συνοχή», πρόσθεσε.
Στην περίληψη των όσων προηγήθηκαν στην Αθήνα, η Lizzy Moriarty, ειδική σύμβουλος του προγράμματος Museums Revisited του British Council, παρότρυνε τους συμμετέχοντες να αντιμετωπίσουν την «ελπίδα» όχι ως αφηρημένη έννοια αλλά ως πράξη. Ανέδειξε τέσσερις κομβικούς άξονες: Την ανάγκη για ασφαλείς χώρους, τη συλλογικότητα, τους ξεκάθαρους ρόλους στα δίκτυα και τα μικρά αλλά σταθερά βήματα. «Κανένα μουσείο δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνο του», υπογράμμισε.
Στο εργαστήριο της Θεσσαλονίκης, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε πρακτικές στρατηγικές: Πώς τα δίκτυα μπορούν να λειτουργήσουν με συνέπεια, πώς η συνηγορία (advocacy) μπορεί να αλλάξει πολιτικές και πώς οι επαγγελματίες του πολιτισμού μπορούν να ενδυναμωθούν ώστε να στηρίξουν την κοινωνική αλλαγή. «Όπως λένε στις αεροπορικές πτήσεις, πρέπει να βάλεις πρώτα εσύ τη μάσκα οξυγόνου, πριν βοηθήσεις τον διπλανό σου», είπε χαρακτηριστικά η κ. Χανδακά, περιγράφοντας την ανάγκη ενίσχυσης του ίδιου του οικοσυστήματος των μουσείων.
Η κ. Παπαϊωάννου εξέφρασε την αισιοδοξία της για το αποτύπωμα της φετινής διοργάνωσης. «Νιώσαμε μέρος μιας μεγαλύτερης συλλογικότητας. Έχουμε πλέον συμμάχους σε άλλα μουσεία που μοιράζονται τις ίδιες αξίες και το ίδιο όραμα», ανέφερε.
Από την πλευρά του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Χρίστος Γαλιλαίας τόνισε τη σημασία των συνεργασιών πέρα από τα στενά όρια της τέχνης. «Η τέχνη και ο πολιτισμός έχουν αυτή την αποστολή, αλλά έχουν και τη δύναμη να το καταφέρουν», σημείωσε αναφερόμενος στη θεματική του συνεδρίου, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του Μεγάρου ως ενεργού συνοδοιπόρου σε πρωτοβουλίες που ενισχύουν τον δημόσιο διάλογο.
πηγή ΑΠΕ ΜΠΕ
