Με αφορμή τη συνέντευξη του κ. Μητσοτάκη στον Observer και τις περί δανεισμού δηλώσεις του, φάνηκε να ανοίγει ουσιαστικά το θέμα αλλαγής της εθνικής στρατηγικής για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, σχολιάζει η πρώην υπουργός Πολιτισμού.
Πρόκειται για ένα ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας για την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, καθώς στη σπουδή των θεαματικών κινήσεων φαίνεται πως τείνει να θυσιαστεί η μόνιμη επιστροφή των Γλυπτών και η επανένωση του μνημείου. Αυτό σημαίνει ο δανεισμός και τίποτε άλλο, οπότε καλό θα ήταν να ακούσουμε την επίσημη θέση του πρωθυπουργού και του υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και τη σχετική επιχειρηματολογία. Αυτό απαιτεί η δεοντολογία, όταν μάλιστα το ζήτημα έχει ως σημείο αναφοράς την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση και τη σύνδεσή της με την ελληνική αρχαιότητα.
Ωστόσο δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και τη διάσταση που το θέμα κατέχει στους διεθνείς οργανισμούς και fora, καθώς και στην διεθνή επιστημονική κοινότητα. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα, κυρίως μέσω της πολιτιστικής διπλωματίας, με στόχο τη μόνιμη επιστροφή των Γλυπτών, που ισοδυναμεί με αναγνώριση της ελληνικής κυριότητας επ’ αυτών. Σε αυτά εντάσσεται η πρόοδος στην UNESCO όπου όλο και περισσότερα κράτη-μέλη υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις, οι επιστημονικές συναντήσεις και προσκλήσεις ξένων ειδικών στο Μουσείο της Ακρόπολης, όπως η σημαντική Διεθνής Ημερίδα για την Επανένωση των Γλυπτών στις 15 Απριλίου 2019, καθώς και οι επαναδιατυπώσεις του αιτήματος διαλόγου το 2018 και 2019 σε επίπεδο υπουργών Πολιτισμού Ελλάδας και Βρετανίας.
Με αφορμή αστήρικτες αιτιάσεις σε πολύ πρόσφατα δημοσιεύματα, θα ήθελα να υπενθυμίσω πιο συγκεκριμένα τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCOγια την Προώθηση της Επιστροφής των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης ή την Αποκατάστασή τους σε περίπτωση Παράνομης Ιδιοποίησης (ICPRCP) κατά τη Συνάντηση της Επιτροπής στο Παρίσι στις 30 και 31 Μαΐου 2018. Στο κείμενο της Σύστασης που υιοθετήθηκε ειδικά για το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, αναγνωρίζονται για πρώτη φορά οι ιστορικές, πολιτιστικές, νομικές και ηθικές διαστάσεις του ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών, τα οποία ανήκουν σε εμβληματικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ενώ, παράλληλα, επαναλαμβάνεται η παρότρυνση για τη συνεργασία Ελλάδας και Βρετανίας προς επίλυση του μακροχρόνιου ζητήματος (βλ. σχετικό ΔΤ του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού στις 31 Μαΐου2018).
Είναι σαφές ότι το σημαντικό για την πολιτιστική κληρονομιά αλλά και συνολικότερα για την ταυτότητα της χώρας μας θέμα της μόνιμης επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς, επιμονή, συνέχεια και σταθερότητα. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν παράθυρο ευκαιρίας, ούτε και να εργαλειοποιηθεί πολιτικά στο βωμό fasttrack θριαμβολογιών.
Η διαστρέβλωση της αλήθειας και η διασπορά ψευδών ειδήσεων (όπως μόλις χτες επιχειρήθηκε σε σχέση με δήθεν υποβάθμιση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO από δημοσιεύματα που ενέπλεκαν και το όνομα της πρ. ΓΓ ΥΠΠΟΑ κας Μαρίας Βλαζάκη) μόνο κακό μπορούν να προξενήσουν στο καίριο ζήτημα. Γι’ αυτό και περιμένουμε διευκρινίσεις, ώστε να γνωρίζουμε όλοι με σαφήνεια την πορεία που η κυβέρνηση της ΝΔ σκοπεύει να χαράξει σ’ αυτό το εθνικής σημασίας ζήτημα.
