Στο νέο χώρο δημιουργήθηκαν δέκα αναβαθμισμένες κλίνες πνευμονολογίας και εφτά κλίνες που θα λειτουργούν στο πλαίσιο της Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) του νοσοκομείου. Επιπλέον, η Κλινική Αναπνευστικής Ανεπάρκειας είναι πανεπιστημιακή κλινική του ΑΠΘ υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Πνευμονολογίας, Ιωάννη Κιούμη, που μίλησε για το εγχείρημα.

«Η συγκεκριμένη κλινική υπολειτουργούσε, διότι παρουσίαζε προβλήματα με την ξενοδοχειακή της υποδομή. Όμως, με τα νέα δεδομένα μιλάμε για μία καινούργια υποδομή, ενώ επαναπροσδιορίστηκε και ο ρόλος της στο σύστημα υγείας. Είναι μία μονάδα αυξημένης φροντίδας και μία κλινική στη συνέχεια που εξειδικεύεται σε προβλήματα αναπνευστικής ανεπάρκειας», τόνισε.

Στην Κλινική Αναπνευστικής Ανεπάρκειας εξετάζονται στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία και νοσηλεύονται περιστατικά που αφορούν προβλήματα αναπνευστικής ανεπάρκειας, διαταραχές αναπνοής στη διάρκεια του ύπνου, διακοπή καπνίσματος, πνευμονική υπέρταση, πνευμονοπάθειες, έλεγχο μηχανικών ιδιοτήτων πνεύμονα, έλεγχο λειτουργίας δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων, μη επεμβατικό αερισμό και επεμβατικό αερισμό.

«Η συγκεκριμένη μονάδα παίζει τον ρόλο του ενδιάμεσου ανάμεσα στις μονάδες εντατικής θεραπείας και στον τελικό προορισμό των ασθενών. Ουσιαστικά εμείς ετοιμάζουμε αυτούς τους ανθρώπους για να συνεχίσουν και πάλι τη ζωή τους» πρόσθεσε ο κ. Κιούμης.

Μάλιστα, οι κλίνες ΜΑΦ που διαθέτει η κλινική θα ανταποκριθούν στην ανάγκη νοσηλείας ασθενών που εξέρχονται από Μονάδα Εντατικής Θεραπείας αλλά χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας πριν από το εξιτήριο ή τη νοσηλεία σε άλλη κλινική.

«Η μονάδα βρίσκεται σε ένα κτίριο που κατασκευάστηκε πριν πολλές δεκαετίες και σήμερα χαιρόμαστε για την εκ βάθρων ανακαίνισή της. Μια ανακαίνιση που έχει να κάνει με υποδομές τεχνολογίας αλλά και ξενοδοχειακές υποδομές. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, να υπάρχει και μια αισθητική στους χώρους νοσηλείας, κάτι που προσφέρει ψυχολογικά στους ασθενείς» τόνισε ο καθηγητής Ιατρικής και κοσμήτορας της σχολής Ιατρικών Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Θεόδωρος Δαρδαβέσης.

Στην ανακαινισμένη μονάδα, όπου έγινε και ο αγιασμός, στους τοίχους υπάρχαν πίνακες με διάφορα χρώματα, με αποτέλεσμα να δίνουν όντως μία άλλη αισθητική στον χώρο, αλλά και να σπάνε την «μονοτονία» μιας κλινικής.