Σχετικά με το περιστατικό που συνέβη πριν από μερικές μέρες στο Νοσοκομείο Σερρών και κατά το οποίο ο συνάδελφος κ. Χαρίλαος Αχλάδας, Γενικός Ιατρός – Δ/τής ΕΣΥ εγκαταλείφθηκε μετά από διακομιδή ασθενούς στο προαύλιο του ιδρύματος, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει στην έδρα της εφημερίας του, αναφέρουμε τα εξής:
Το περιστατικό το οποίο ήταν πολύ βαρύ, είχε αίσιο τέλος χάρη στις πετυχημένες προσπάθειες του κ. Αχλάδα, ο οποίος ανέταξε το σοκ, σταθεροποίησε τον ασθενή και τον συνόδευσε για το ενδεχόμενο αρρυθμιών μέχρι το Νοσοκομείο, των Ιατρών της Καρδιολογικής κλινικής του ΓΝΣ οι οποίοι εκτέλεσαν επιτυχή θρομβόλυση και των Ιατρών – επεμβατικών καρδιολόγων της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι εκτέλεσαν εξίσου επιτυχή αγγειοπλαστική. Στο αποτέλεσμα αυτό συνετέλεσαν φυσικά σε μεγάλο βαθμό οι υπάλληλοι του Δασαρχείου που μετέφεραν τον ασθενή από δύσβατη ορεινή περιοχή στο Κ.Υ., οι διασώστες του ΕΚΑΒ οι οποίοι έκαναν τη διακομιδή στο Νοσοκομείο, οι εργαστηριακοί Ιατροί και οι νοσηλευτές των νοσοκομείων Σερρών και Θεσσαλονίκης καθώς και το προσωπικό του ασθενοφόρου που έκανε τη διακομιδή προς την πόλη αυτή.
Είναι εύλογο να αισθανόμαστε όλοι – και πολύ περισσότερο οι προαναφερθέντες – ηθική ικανοποίηση και ανακούφιση για κάτι που έγινε σωστά – όπως πρέπει να γίνεται – και είχε καλή έκβαση – όπως ελπίζουμε πάντα να έχει.
Και τελικά, ο πρώτος κρίκος αυτής της αλυσίδας, ο κ. Αχλάδας, παρέμεινε στο νοσοκομείο ένα χειμωνιάτικο βράδυ, με τα ρούχα της εφημερίας, τα τσόκαρα και χωρίς χρήματα – ποιος κουβαλά μαζί του χρήματα στην εφημερία;
Ο οδηγός ταξί που βρισκόταν εκεί αρνήθηκε να μεταφέρει το συνάδελφο στην Νιγρίτα και να πληρωθεί όταν φθάσουν.
Το ασθενοφόρο δεν ήταν φυσικά δυνατό να εκτελέσει χρέη ταξί, παρατώντας την αποστολή του.
Ο κ. Αχλάδας ξεκίνησε τελικά να επιστρέψει με τα πόδια! Ευτυχώς που ο παρενέβη ο υποδιοικητής του Νοσοκομείου κ. Παναγιώτης Πεγίδης, ο οποίος κάλεσε από το σπίτι τον οδηγό του υπηρεσιακού αυτοκινήτου, με το οποίο επέστρεψε ο συνάδελφός μας στη θέση του.
Όλο αυτό το διάστημα,το οποίο διήρκεσε περίπου τέσσερις ώρες,το ΚΥ Νιγρίτας φυσικά εφημέρευε με έναν Ιατρό μόνο.
«Τέλος καλό – όλα καλά» λοιπόν; Αυτή τη φορά σχεδόν ναι. Αλλά δεν είμαστε ικανοποιημένοι. Την επόμενη φορά αντί για τον κ. Αχλάδα ο οποίος είναι ένας έμπειρος και υψηλόβαθμος ειδικός, πολύ γνωστός και αγαπητός σε όλους, μπορεί να κάνει κάποια διακομιδή π.χ. από τη Ροδόπολη, ένας νέος αγροτικός Ιατρός από άλλη πόλη, που δεν τον γνωρίζει κανείς. Θα τον αφήσουμε να επιστρέψει με τα πόδια; Κι αν είναι μια μικρόσωμη κοπέλα;
Φυσικά, το ασθενοφόρο δεν είναι για να κάνει αυτή τη δουλειά. Αν ξεκινήσει μια διακομιδή από κάπου και επιστρέψει στη βάση του, μπορεί να πάρει μαζί και τον Ιατρό που συνόδεψε τη διακομιδή. Σε κάθε άλλη περίπτωση όμως, πρέπει το Νοσοκομείο, η ΥΠΕ ή τα ΚΥ να εξασφαλίζουν την επιστροφή του Ιατρού με ταξί.
Αλλά πώς να μιλήσουμε για ταξί, τη στιγμή που δεν χορηγείται σίτιση στους εφημερεύοντες στα Κέντρα Υγείας;
Πώς να μιλήσουμε για ταξί τη στιγμή που μια νεαρή και πολύ αξιόλογη Παθολόγος του Γενικού Νοσοκομείου, η οποία έχει πολλά να προσφέρει, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί επειδή δεν άντεχε ψυχικά και σωματικά τις συνεχείς εφημερίες και μετακινήσεις από νοσοκομείο σε νοσοκομείο;
Αυτά είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα της εγκατάλειψης του Εθνικού Συστήματος Υγείας και της υποβάθμισης του Ιατρικού λειτουργήματος. Για αυτά και άλλα πολλά, οι θέσεις παραμένουν κενές…
Δελτίο τύπου
