Ο μήνας τελειώνει στις 18. Για έξι στα δέκα νοικοκυριά, τα λεφτά απλώς δεν φτάνουν μέχρι το τέλος. Μετά τη 18η ημέρα, αρχίζει η επιβίωση.
Τα στοιχεία της ετήσιας έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας) για το 2025 είναι αμείλικτα: πάνω από το 60% των νοικοκυριών δηλώνει ότι το μηνιαίο εισόδημά του εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας, ενώ η αποταμίευση έχει πρακτικά εξαφανιστεί. Όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν.
Το 54% κόβει ακόμη και από βασικές ανάγκες.
Το 12,1% δεν καλύπτει ούτε τα απολύτως αναγκαία.
Τρόφιμα, ρεύμα και καύσιμα στραγγαλίζουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Η ένδυση και η ψυχαγωγία έχουν ήδη μπει στο ψαλίδι. Όχι ως επιλογή λιτότητας, αλλά ως αναγκαστική υποχώρηση.
Και αυτό δεν αφορά πια μόνο τους «φτωχούς». Η κρίση έχει περάσει το κατώφλι των μεσαίων στρωμάτων. Νοικοκυριά που μέχρι χθες θεωρούνταν οικονομικά ανθεκτικά, σήμερα αδυνατούν να διαχειριστούν ένα έκτακτο έξοδο 500 ευρώ, το 55,7% δηλώνει ότι δεν μπορεί ή δυσκολεύεται δραματικά.
Τα μέτρα στήριξης; Κρίνονται ανεπαρκή.
Η ανασφάλεια; Καθολική.
Σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά προβλέπει ότι η οικονομική του κατάσταση θα επιδεινωθεί τον επόμενο χρόνο. Η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε διαρκή άσκηση αντοχής, με το άγχος να προηγείται του μισθού και τους λογαριασμούς να τρέχουν πιο γρήγορα από τα εισοδήματα.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά εκτιμά ότι η οικονομική του κατάσταση θα επιδεινωθεί τον επόμενο χρόνο. Η αβεβαιότητα έχει γίνει μόνιμος συγκάτοικος και η οικονομική ασφυξία καθημερινότητα. Χαρακτηριστικό ήταν το ποίημα για την ακρίβεια που μας απαγγέλει ένας δημιουργός , δικής του έμπνευσης που περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά. Οι στίχοι του, γεμάτοι εικόνες καθημερινής αγωνίας που αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα που αποτυπώνεται και στα στοιχεία της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ.
