Το ελληνικό αρνί έχει μπει για τα καλά στις προτιμήσεις των Ευρωπαίων καταναλωτών τα τελευταία χρόνια, γεγονός που δημιουργεί ανοδικές πιέσεις στην τιμή του στην εγχώρια αγορά, όπως εκτιμούν κορυφαίοι παράγοντές της.
Αντίστοιχα, στην ίδια κατεύθυνση επιδρούν τα “απόνερα” από την πανδημία του κορονοϊού αλλά και ο συνεχιζόμενος, εδώ και τρία χρόνια, πόλεμος ανάμεσα στην Ουκρανία. Παράγοντες οι οποίοι έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος παραγωγής για τους κτηνοτρόφους. Αν σε αυτά προστεθούν και οι ζωονόσοι που έχουν εμφανιστεί τους τελευταίους μήνες και στη χώρα μας τότε καθίσταται σαφές ότι η τιμή του θα είναι αυξημένη ενόψει του Πάσχα.
“Οι τιμές των αμνοεριφίων έχουν ανέβει λόγω εξωγενών και ενδογενών πιέσεων, ενώ σειρά προβλημάτων, όπως η ακρίβεια, οι ζωονόσοι, και οι καταστροφές δοκιμάζουν τον κλάδο. Η κατάσταση δεν έχει ομαλοποιηθεί πλήρως μετά τις πρόσφατες κρίσεις, όμως, με συντονισμένες προσπάθειες από την πολιτεία, τους παραγωγούς, την αγορά και τους καταναλωτές, υπάρχουν περιθώρια σταθεροποίησης” δήλωσε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης του Κρέατος και του Τομέα της Κτηνοτροφίας (ΕΔΟΤΟΚΚ), Γιάννης Φασουλάς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, “το 2024 οι καταναλωτές πλήρωναν για την αγορά του Οβελία από κρεοπωλείο έως και 14 ευρώ, ενώ από το σούπερ μάρκετ οι τιμές έφταναν έως και τα 11 ευρώ. Φέτος αυτή την τιμή θα πρέπει να την ξεχάσουν”. Όπως εκτιμά η τιμή που θα κληθεί να πληρώσει ο καταναλωτής κατά την εφετινή χρονιά για το αρνί θα φτάσει και θα ξεπεράσει τα 15 ευρώ το κιλό. “Εφέτος ο καταναλωτής θα κληθεί να πληρώσει πάνω από 15 ευρώ το κιλό” είπε και συμπλήρωσε ότι “είναι η στιγμή που ο κάθε Έλληνας με 2-3 ευρώ παραπάνω πρέπει να στηρίξει τον πρωτογενή τομέα. Να μη λείψει από κανένα ελληνικό τραπέζι φέτος το ελληνικό αρνί. Ο ίδιος ο πολίτης να στηρίξει τον κτηνοτροφικό κλάδο της χώρας”.
Τι ανεβάζει τις τιμές
Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό αρνί έχει μπει για τα καλά στις προτιμήσεις των Ευρωπαίων καταναλωτών, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται πιέσεις στην κάλυψη των εγχώριων αναγκών, πιέζοντας τις τιμές προς τα πάνω.”Έρχονται οι ξένοι έμποροι, οι οποίοι έχουν αυξημένη αγοραστική δύναμη και παίρνουν τα αρνιά, μειώνοντας έτσι τις διαθέσιμες ποσότητες για τη χώρα μας, ανεβάζοντας τις τιμές με τις οποίες αγοράζει ο Έλληνας καταναλωτής”.
Ένας ακόμη παράγοντας, σύμφωνα με τον κ. Φασουλά είναι οι θρησκευτικές εορτές οι οποίες και συμπίπτουν. Την περίοδο του Ραμαζανιού, του Καθολικού Πάσχα και του Ορθόδοξου Πάσχα αγοράζουν όλοι “μανιωδώς”, με αποτέλεσμα να υπάρχουν έλλειψεις αρνιών στην αγορά” είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πρόεδρος της Διεπαγγελματικής και πρόσθεσε “οι χώρες οι οποίες έχουν “απόθεμα” αρνιών και προμηθεύουν άλλα κράτη είναι η Ρουμανία, η Ελλάδα και λιγότερο η Ουγγαρία”.
Επιπλέον, οι ζωονόσοι αλλά και οι καταστροφές στο ζωικό κεφάλαιο που άφησε πίσω της η θεομηνία “Ντάνιελ” παίζουν σημαντικό ρόλο.
Στον Ντάνιελ χάθηκε ζωικό κεφάλαιο περίπου 80.000 ατόμων, αριθμός διόλου ευκαταφρόνητος, καθώς όπως είπε ο κ. Φασουλάς μόλις “το 1/10 εξ’ αυτού έχει αντικατασταθεί”. Εάν σε αυτό σε αυτό προστεθούν τα ζώα που θανατώθηκαν εξαιτίας των ζωονώσων, τότε υπάρχει ένα σημαντικό “κενό” στην αγορά των ζώων στη χώρα μας” επισήμανε ο ίδιος.
Ένας ακόμη παράγοντας που ανεβάζει τη τελική τιμή στον καταναλωτή, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Διεπαγγελματικής Κρέατος είναι η απαγόρευση των μετακινήσεων αλλά και των κλειστών σφαγείων. “Πολλές περιοχές της χώρας που είναι ελλειμματικές ως προς το ζωικό κεφάλαιο, δεν μπορούν να φέρουν ζώα από άλλες περιοχές, με αποτέλεσμα να παρατηρείται είτε αύξηση της τιμής καταναλωτή είτε ελλείψεις λέει ο ίδιος.
“Όχι” στην ένταξη του οβελία στο “καλάθι του καταναλωτή”
Την αντίθεσή του στην ένταξη του οβελία στο “καλάθι του καταναλωτή” εξέφρασε ο κ. Φασουλάς.
“Σε περίπτωση που μπει στο καλάθι του καταναλωτή ο οβελίας θα πρέπει κάποιος να χάσει λεφτά και αυτός δεν μπορεί να είναι για ακόμη μια φορά ο κτηνοτρόφος” δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και υπογράμμισε “εάν η πολιτεία επιθυμεί να αγοράσει ο καταναλωτής φθηνό αρνί, να έρθει να μας πει να πουλήσουμε 8 ευρώ το κιλό και από εκεί και πέρα να μας δώσει τη διαφορά για να μπορέσουμε και εμείς να επιβιώσουμε”.
Και καταλήγει “η διασφάλιση δίκαιων τιμών – που να καλύπτουν το κόστος του παραγωγού χωρίς να «αδειάζουν» την τσέπη του καταναλωτή – είναι το ζητούμενο” υποστηρίζοντας πως “αυτό μπορεί να επιτευχθεί με συνεχή στήριξη της εγχώριας παραγωγής, εξάλειψη των στρεβλώσεων στην αγορά και ενίσχυση της εμπιστοσύνης σε ένα αυθεντικά ελληνικό, ποιοτικό κρέας. Με αυτόν τον τρόπο, ο κλάδος του κρέατος θα μπορέσει να γίνει πιο ανθεκτικός και βιώσιμος, προς όφελος της εθνικής οικονομίας και της διατροφικής επάρκειας της χώρας”.
