Για τον συμμαθητή μας τον Μανώλη Κουτσουρέλη.
Και ξαφνικά διαβάζεις πως έφυγε ένας συμμαθητής σου. Και δεν το πιστεύεις γιατί ήταν από εκείνους που απέκτησαν γνώση μέσα από σπουδές, συμμετοχές και εμπειρίες καλλιτεχνικές και όσα μάθαινε τα μοιραζόταν και τα υπηρετούσε ουσιαστικά και χωρίς θόρυβο.
Τον θυμάμαι και τον θυμόμαστε όλοι όσοι φοιτήσαμε παράλληλα με εκείνον στη σχολή του Πέλου Κατσέλη, σαν έναν άνθρωπο ξεχωριστής ευγένειας, θάρρους, και ταλέντου.
Έφυγε σχεδόν αμέσως μετά τη σχολή για τη Νέα Υόρκη και αντάλλαξα μαζί του κάποιες επιστολές για τα Πανεπιστήμια και τις σχολές εκεί. Σκεφτόμουν το μεγάλο βήμα – που θαύμαζα στον Μανώλη, ή τον Μάνο, ή τον Εμμανουήλ, όπως το κράτησε αργότερα στην πορεία του – το βήμα που δεν έκανα. Αυτό που θα κρατώ, όπως θα κρατάμε στη σκέψη μας για τον Μανώλη, όλοι όσοι τον γνωρίσαμε είναι η διαρκής έρευνα και αφοσίωσή του σε ότι αφορούσε την καλλιτεχνική ποιότητα.
Γι’ αυτό και θέλω να καταθέσω ένα μικρό δείγμα της πορείας του.
Ο Εμμανουήλ Κουτσουρέλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Ξεκίνησε τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη το 1978. Συνέχισε στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στο Barough College και σκηνοθεσίας στο City University of New York Hunter College, χορού στο Dance Studio Merce Cunningam, εικαστικών παραστάσεων με τον Ping Chong και θεατρικών φωτισμών με τη Beverly Emons.
Παραμένει για αρκετά χρόνια στη Νέα Υόρκη και συνεργάζεται σαν performer και χορογράφος με το σκηνοθέτη Robert Wilson σε παραστάσεις στο Kennedy Center, Ουάσινγκτον D.C. & Aaron Davis Theater, Νέα Υόρκη 1984-85, καθώς και με το Θέατρο La mama, Νέα Υόρκη 1981-1983. Επίσης συνεργάστηκε σαν σκηνοθέτης με την ομάδα μεταμοντέρνου χορού, M.Tseng Dance Projects με παραστάσεις στο Theater of the Open Eye, Νέα Υόρκη, Riverside Studio & Bloomsberry theater, Λονδίνο και Θέατρο Λυκαβηττού, Αθήνα 1986-87.
Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1990 και συνεργάζεται ως το 1997 με το Κέντρο Ερευνών για την Τέχνη και τις Επιστήμες – ΚΕΤΕ του γλύπτη Takis, ως γενικός γραμματέας του Δ.Σ. καθώς και υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις και τη διοργάνωση των εκδηλώσεων του ιδρύματος. Κατόπιν σκηνοθετεί την ομάδα σύγχρονου χορού Sine Qua Non στο Ανοιχτό Θέατρο, Αθήνα 1997 και στο Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα 1998.
Το 2000 σκηνοθετεί την παράσταση Δεν Πιστεύω Στα Μάτια Σου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αθήνα, ενώ το 2004 αναλαμβάνει για τη Next Generation την καλλιτεχνική/σκηνοθετική επιμέλεια της έκθεσης Leonardo Da Vinci, η Μεγαλοφυΐα, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Αθήνα και Μουσείο Rahmi Koc, Κωνσταντινούπολη… ……………
Και δεν σταμάτησε σε αυτά, αλλά νομίζω πως και μόνο η μικρή αυτή αναφορά, αποδεικνύει το ότι έφυγε από κοντά μας, πολύ νωρίς, ένας άνθρωπος που χρειαζόταν ο τόπος μας.
Παναγιώτης Μέντης
