Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή, που σχετίζεται με τη δυσλειτουργία ή απώλεια νευρώνων στον εγκέφαλο, την έλλειψη ντοπαμίνης, και το σχηματισμό παθολογικών σωματιδίων-πρωτεϊνών, των Lewy Bodies, στους νευρώνες.
Αποτελεί μια ιδιοπαθή νόσο του νευρικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από κινητικές και μη κινητικές εκδηλώσεις.
Η νόσος έχει περιγραφεί ήδη από το 1817, από τον James Parkinson. Έχει συνδεθεί με σημαντική ανικανότητα και χαμηλή ποιότητα ζωής.
Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου Πάρκινσον έχει τεράστια σημασία, προκειμένου να αρχίσει η θεραπεία πριν δημιουργηθούν μη αναστρέψιμες βλάβες για τον οργανισμό.
Μελέτη σε περισσότερους από 54.000 άνδρες και γυναίκες από τη Βρετανία επιβεβαίωσε ότι η νόσος του Πάρκινσον έχει μία σειρά από προκλινικές εκδηλώσεις, δηλαδή από συμπτώματα που αναπτύσσονται χρόνια πριν από την εκδήλωσή της.
Οι βλάβες που οδηγούν στη νόσο αρχίζουν πολύ προτού εμφανιστούν τα χαρακτηριστικά συμπτώματά της, το πρώτο από τα οποία είναι η επιβράδυνση των κινήσεων και όχι ο τρόμος (τρέμουλο), όπως νομίζει ο περισσότερος κόσμος.
Παρ’ ότι τα προκλινικά συμπτώματα δεν αρκούν για τη διάγνωση της νόσου, οι ειδικοί λένε πως όποιος τα έχει καλό είναι να συμβουλεύεται ένα νευρολόγο εξειδικευμένο στις κινητικές διαταραχές, ο οποίος μέσω της κλινικής εξέτασης και ενδεχομένως εξετάσεων θα αποφανθεί αν πρόκειται για επερχόμενη Πάρκινσον.
Οι επιστήμονες από το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου (UCL), διαπίστωσαν ότι πέντε χρόνια πριν από τη διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον οι ασθενείς έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν τα παρακάτω προβλήματα:
-
Έλλειψη ισορροπίας
-
Δυσκοιλιότητα
-
Υπόταση
-
Ζάλη
-
Στυτική και ουροποιητική δυσλειτουργία
πηγή onmed.gr
