Πριν από 29 χρόνια, στις 23 Ιουνίου 1996, ο ελληνικός λαός αποχαιρετούσε τον ηγέτη του με τρόπο μοναδικό και συγκλονιστικό. Στο τελευταίο του ταξίδι, πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη λαϊκή συγκέντρωση που έγινε ποτέ στη χώρα μας. Όχι για ένα τυπικό πολιτικό τέλος, αλλά για ένα ιστορικό “ευχαριστώ” στον άνθρωπο που άλλαξε την Ελλάδα.
Για τον Ανδρέα Παπανδρέου:
▪️ Τον ηγέτη των μεγάλων οραμάτων, των λυτρωτικών υπερβάσεων, των δημιουργικών έργων.
▪️ Τον πατριώτη και Ευρωπαίο σοσιαλιστή, που έδωσε φωνή στους αδύναμους, υπερηφάνεια στον λαό, ελπίδα στη νέα γενιά και εθνική αξιοπρέπεια σε έναν τόπο που διψούσε για αλλαγή.
▪️ Τον πολιτικό της βαθιάς ανάλυσης, των τολμηρών αποφάσεων, της πίστης στον λαό και στη Δημοκρατία με περιεχόμενο και ουσία.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν υπήρξε απλώς ο ηγέτης της «Αλλαγής». Ήταν η ίδια η Αλλαγή προσωποποιημένη.
Έφερε την πολιτική κοντά στον λαό, μίλησε για δικαιώματα όταν οι λέξεις «ισότητα» και «κοινωνική δικαιοσύνη» ακουγόταν ακόμη ουτοπικές. Έδωσε υπόσταση σε μια δημοκρατία που μέχρι τότε ήταν τυπική αλλά όχι κοινωνικά ουσιαστική.
Η πολιτική του παρακαταθήκη:
- Οι ρηξικέλευθες ιδέες του και οι προτεραιότητές του ήταν πάντα μπροστά από την εποχή τους.
- Εδραίωσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ενίσχυσε τη δημόσια παιδεία, θεμελίωσε την κοινωνική κινητικότητα.
- Υπερασπίστηκε ένα κράτος πρόνοιας όχι με εξαγγελίες, αλλά με θεσμούς και πράξεις.
- Ανέδειξε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας σε πολυδιάστατο, εθνικά υπερήφανο εργαλείο με διεθνή αυτοπεποίθηση.
Δεν ήταν ένας συνηθισμένος πολιτικός. Ήταν ηγέτης ενός λαού που διεκδικούσε δικαιοσύνη.
Δεν χάιδεψε τα αυτιά της εξουσίας. Την αμφισβήτησε. Την επαναπροσδιόρισε.
Δεν διαχειρίστηκε τη Μεταπολίτευση. Την ανατροφοδότησε με περιεχόμενο και προοπτική.
Μίλησε για Εθνική Ανεξαρτησία, όταν άλλοι μιλούσαν για «ισορροπίες».
Μίλησε για Λαϊκή Κυριαρχία, όταν οι θεσμοί ήταν ακόμη φέουδα.
Μίλησε για Κοινωνική Απελευθέρωση, όταν η κοινωνία δεν ήξερε ότι δικαιούται να απαιτεί.
Σήμερα, η απουσία του είναι πιο ορατή από ποτέ.
Σε μια εποχή κοινωνικής αδικίας, εργασιακής επισφάλειας, φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης, υποτίμησης της πολιτικής και απαξίωσης του δημόσιου συμφέροντος, η παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου αναδεικνύεται πιο επίκαιρη και αναγκαία από ποτέ.
Ο Ανδρέας ενοχλεί.
➡️ Γιατί θύμισε ότι η πολιτική δεν είναι τέχνη διαχείρισης, αλλά εργαλείο ανατροπής.
➡️ Γιατί δίδαξε ότι η εξουσία πρέπει να φοβάται τον λαό, όχι το αντίστροφο.
➡️ Γιατί έκανε την Αλλαγή πράξη και όχι σύνθημα.
➡️ Γιατί μας έμαθε ότι η εξουσία δεν είναι προνόμιο, αλλά ευθύνη.
➡️ Γιατί πίστεψε ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.
➡️ Γιατί υπενθύμισε ότι η Δημοκρατία έχει νόημα μόνο όταν έχει περιεχόμενο και προοπτική για όλους.
Η παρακαταθήκη του δεν χωρά σε φιέστες και επετειακές κορδέλες.
Χωρά στη σκληρή, διαρκή σύγκρουση με τη συντήρηση, την αδικία, τον κυνισμό.
Και σ’ αυτή τη μάχη, όσοι τον τιμούν αληθινά δεν τον αναπολούν. Τον συνεχίζουν.
Συνεχίζουμε με τα λόγια του ως οδηγό:
“Το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε για να αποτελέσει διάττοντα αστέρα στα δημόσια πράγματα του τόπου.
Ούτε χαρίζεται, ούτε κληρονομείται, ούτε τεμαχίζεται σε τιμάρια.
Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε για να πρωταγωνιστεί στον αγώνα για λαϊκή κυριαρχία και για εθνική ανεξαρτησία.
Γεννήθηκε για να υπερασπίζεται και να υπηρετεί το λαό και την πατρίδα.”
Ανδρέα,
Μας ενώνεις. Μας εμπνέεις. Μας οδηγείς.
Ζεις στις ιδέες μας, ζεις στους αγώνες μας, ζεις μέσα στον λαό.
Ανδρέα Ζεις.
Νομαρχιακή Επιτροπή
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
Σερρών
