Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν τη ζωή σαν μια αρμονία μεταξύ ψυχής και σώματος, σαν μουσική που θεραπεύει και σαν επιστήμη που φροντίζει. Άνθρωποι οι οποίοι, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, μετατρέπουν τα εμπόδια σε δημιουργία και φροντίδα για τον άλλον. Ο Πέτρος Πέτρου είναι ένας από αυτούς. Φαρμακοποιός, χημικός και μουσικοσυνθέτης, ένας άνθρωπος που γεννήθηκε με αναπηρία, μιλά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη ζωή του μέσα από το πάθος του να προσφέρει υγεία, ομορφιά και φροντίδα σε όσους βρίσκονται γύρω του.
«Πολλοί, βλέποντάς με, σταματούν στην εικόνα ενός ανθρώπου με αναπηρία. Για κάποιους, η ταυτότητά μου εξαντλείται στην αναπηρία. Σήμερα, όμως, θέλω να σας συστήσω τον άνθρωπο πίσω από την εικόνα. Για μένα, η ταυτότητά μου είναι οι σπουδές μου στη Φαρμακευτική και τη Χημεία, είναι οι μελωδίες που συνθέτω και η ανάγκη μου για δημιουργία», λέει.
Ανάμεσα στην επιστήμη και τη μουσική: η ολιστική φροντίδα ως τρόπος ζωής
Ο Πέτρος Πέτρου γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1987, με αριστερή ημιπληγία, λόγω εγκεφαλικής παράλυσης από περιγεννητική ασφυξία. Έχοντας πρόβλημα στο αριστερό χέρι και λιγότερο στο πόδι, αντιμετώπισε το μπούλινγκ τόσο κατά την παιδική του ηλικία όσο και κατά τα φοιτητικά του χρόνια. Σπούδασε Χημεία, Φαρμακευτική και Μουσική. Ένα πλήγμα για τον Πέτρο Πέτρου ήρθε από τα μεγαλύτερα ωδεία της Θεσσαλονίκης, τα οποία τον απέρριψαν, λόγω της αναπηρίας του. Όμως, αυτή η απόρριψη τον πείσμωσε και ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο με ιδιαίτερα μαθήματα και κατάφερε να πάρει πτυχίο πιάνου και να συνεργαστεί, με την ιδιότητα του μουσικοσυνθέτη, με αρκετά ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας. Τον Δεκέμβριο του 2020 άνοιξε φαρμακείο στην οδό Αιγαίου, στην Καλαμαριά. Ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς του αποτελεί και το εργαστήριο παρασκευής φυσικών δερμοκαλλυντικών και φυτοθεραπευτικών σκευασμάτων.
«Σπούδασα την επιστήμη του φαρμάκου για να θεραπεύω και επειδή ο απόλυτος σκοπός μου ήταν και είναι να βοηθήσω τον κόσμο από τη σωματική πλευρά. Τη Χημεία τη σπούδασα για να κατανοώ την ύλη. Από την άλλη, αποφάσισα να σπουδάσω και μουσική και να αρχίσω να γράφω μουσική για να βοηθήσω την ψυχική πλευρά του ανθρώπου, για να δίνω, με τη μουσική, φωνή στην ψυχή. Ως συνθέτης, έμαθα να βάζω τις νότες σε τάξη για να δημιουργώ αρμονία. Το φαρμακείο το άνοιξα τον Δεκέμβριο του 2020 και από τότε ο σκοπός μου είναι να βρίσκομαι κοντά στον κάθε ασθενή, στον κάθε άνθρωπο και, όσο περνάει από τη δική μου μεριά, να βοηθάω, γιατί για μένα η φαρμακευτική είναι λειτούργημα πάνω απ’ όλα και μετά επάγγελμα βιοποριστικό. Το ίδιο και η μουσική. Για μένα, η μουσική είναι τρόπος ζωής. Η μουσική θεραπεύει την ψυχή, γιατί όλα ξεκινούν από την ψυχή. Και η μουσική είναι το καλύτερο φάρμακο», αναφέρει ο Πέτρος Πέτρου.
Για τον ίδιο, επιστήμη και μουσική ενώνονται σε μία κοινή έννοια: τη σύνθεση. «Ως μουσικοσυνθέτης, έμαθα να βάζω τις νότες σε τάξη για να δημιουργώ αρμονία. Ως χημικός και φαρμακοποιός κάνω ακριβώς το ίδιο. Συνθέτω δραστικά συστατικά για να δημιουργήσω φόρμουλες που προσφέρουν υγεία, ομορφιά και θεραπεία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας διαδρομής, όπου η γνώση νίκησε τα εμπόδια και η δημιουργία έγινε η δική μου απάντηση στις δυσκολίες».
Ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς του αποτελεί και το εργαστήριο παρασκευής φυσικών δερμοκαλλυντικών και φυτοθεραπευτικών σκευασμάτων. Στόχος του είναι η ολιστική φροντίδα: να συνδυάζει την επιστήμη, τη θεραπεία του σώματος και τη φροντίδα της ομορφιάς. «Παρασκευάζω φυτοθεραπευτικές κρέμες και προϊόντα φροντίδας με άρνικα, καλέντουλα, υπέρικο, για να στηρίζουν την υγεία και την ομορφιά του δέρματος κάθε ανθρώπου», λέει σημειώνοντας ότι: «Η φροντίδα του δέρματος δεν έχει ηλικία, γι’ αυτό θέλω να βρίσκομαι δίπλα στον κόσμο κάθε ηλικίας».
Από το μπούλινγκ στη δημιουργία: επιστήμη και μουσική ως απάντηση
Παράλληλα, ο Πέτρος Πέτρου μιλάει για το μπούλινγκ και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την παιδική του ηλικία αλλά και ως ενήλικος, λόγω της αναπηρίας του.
«Στο σχολείο με δυσκόλεψε κυρίως γιατί βίωσα το μπούλινγκ πάρα πολύ και από αγόρια και από κορίτσια, και αυτό είναι κάτι που με πλήγωσε. Φυσικά, με το πέρασμα του χρόνου κατάλαβα ότι τα παιδιά δεν είναι κακά στην ουσία. Απλώς είναι όλη αυτή η παιδικότητα. Τα δικαιολογώ σε αυτή την ηλικία που έφτασα, αλλά δεν παύει αυτό να είναι ένα αγκάθι. Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι, που δεν μπορούν να καταλάβουν το πώς είναι να ζεις με ένα κινητικό ή νοητικό πρόβλημα. Στον χώρο της μουσικής με δυσκόλεψε το ότι δέχτηκα απόρριψη από μεγάλα ωδεία της Θεσσαλονίκης. Αυτό, όμως, με πείσμωσε υποσυνείδητα. Ξεκίνησα να παίζω πιάνο με ιδιαίτερα μαθήματα και παρουσιάστηκε αυτό το χάρισμα της σύνθεσης από τον Θεό. Το θεωρώ χάρισμα για να μπορώ να μπω στον αληθινό κόσμο της μουσικής, της καλής μουσικής. Πήρα πτυχίο πιάνου και έτσι πέτυχα αυτό που ήθελα: να μπω και να θεραπεύσω την ψυχή του κάθε ανθρώπου. Γιατί για μένα και η μουσική δεν είναι ουσιαστικά διασκέδαση, είναι θεραπεία. Έτσι τη βλέπω εγώ. Διασκέδαση είναι να ακούω, όταν γράφω μουσική είναι θεραπεία και για μένα και για τον κόσμο», σημειώνει και συνεχίζει:
«Είχα τη μεγάλη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με τον κύριο Φίλιππο Γράψα, που είναι ένας εξαιρετικός στιχουργός. Βρίσκομαι ήδη στη δισκογραφία. Συνεργάστηκα και με τον Μάνο Πυροβολάκη, που είναι ένας εξαιρετικός μουσικός, και με άλλα ονόματα με δικές μου συνθέσεις. Κυρίως στρέφομαι στην κινηματογραφική μουσική, την κλασική μουσική, την όπερα, αλλά έχω γράψει και λαϊκά κομμάτια και κάποια ποπ. Αλλά απώτερος σκοπός μου είναι να απαλύνω τα δικά μου τραύματα, τα ψυχικά, αλλά και να είμαι οδηγός και άλλων ατόμων που έχουν τραύματα στην ψυχή».
Δυστυχώς, όμως, το μπούλινγκ συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. «Κυρίως από άτομα από τον χώρο της μουσικής, από αυτά που δεν δέχτηκαν να είναι στο πλευρό μου και να με στηρίξουν στην αρχή που πήγα να κάνω μπαίνοντας στον χώρο της μουσικής. Γενικότερα, στην καθημερινότητα το βίωσα πάρα πολύ, από τα παιδικά μέχρι και τα φοιτητικά χρόνια, όταν σπούδαζα στο Χημικό. Μετά το άφησα, και να υπάρχει δεν με ενδιαφέρει πλέον», καταλήγει ο Πέτρος Πέτρου.
Αγγέλα Φωτοπούλου
πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ
