Η καλύτερη «θεραπεία» για την αποφυγή του πνιγμού είναι η πρόληψη, επομένως είναι πολύ σημαντικό να τηρούνται όλοι οι κανόνες προφύλαξης. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζετε επακριβώς τι πρέπει να κάνετε προκειμένου να παράσχετε τις πρώτες βοήθειες σε κάποιον που κινδυνεύει.
Αν δείτε κάποιον στο νερό να αρχίζει να βυθίζεται, φρόντισε πρώτα τον εαυτό σας. Είτε στην πισίνα, είτε στη θάλασσα, καταβάλετε κάθε δυνατή προσπάθεια για να τραβήξετε το θύμα από το νερό χωρίς να θέσετε σε κίνδυνο τον εαυτό σας. Στη συνέχεια, καλέστε έναν ναυαγοσώστη ή το 166 για βοήθεια. Στο μεσοδιάστημα θα λάβετε καθοδήγηση και οδηγίες μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο. Αυτή η καθοδήγηση είναι ζωτικής σημασίας καθώς σε στρεσογόνες καταστάσεις ακόμη και άτομα που ξέρουν πώς να κάνουν Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) μπορεί να ξεχάσουν τους κανόνες.
Πώς να κάνετε ΚΑΡΠΑ
Όταν το άτομο είναι έξω από το νερό, ξαπλώστε το ανάσκελα με το πηγούνι ελαφρώς ανασηκωμένο. Σε αυτή τη θέση, ο αεραγωγός είναι πιο ανοιχτός. Στη συνέχεια, δείτε αν το άτομο αναπνέει ή όχι. Κοιτάξτε προσεκτικά το στήθος για να δείτε αν ανεβαίνει και πέφτει ή βάλτε το αυτί σας κοντά στο στόμα και τη μύτη του θύματος για να νιώσετε αν βγαίνει αέρας.
Εάν το άτομο δεν αναπνέει, ελέγξτε για σφυγμό. Η δοκιμασία σφυγμού διαρκεί 10 δευτερόλεπτα. Τοποθετήστε το δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο στα αριστερά της κεντρικής φλέβας στον καρπό ή στο λαιμό στην κοιλότητα στα δεξιά κάτω από τη γραμμή της γνάθου. Εάν δεν υπάρχει παλμός, ξεκινήστε την ΚΑΡΠΑ.
Για την ανάνηψη ενηλίκων ή παιδιών η βάση της παλάμης πρέπει να τοποθετηθεί στο κέντρο του στήθους στη γραμμή της θηλής. Το δεύτερο χέρι τοποθετείται πάνω από το πρώτο χέρι. Το στήθος πρέπει να πιέζεται σε βάθος περίπου 5 cm με ρυθμό 100-120 φορές ανά λεπτό ή περισσότερο. Είναι σημαντικό να αφήσετε το στήθος να ανέβει εντελώς μεταξύ των συμπιέσεων. Ελέγξτε κάθε πέντε συμπιέσεις εάν το άτομο έχει αρχίσει να αναπνέει. Εάν όχι, συνεχίστε να πιέζετε.
Στα βρέφη η αρχή είναι παρόμοια, αλλά τοποθετήστε μόνο δύο δάχτυλα στο στέρνο και σπρώξτε σε βάθος μόνο περίπου 2,5-3 cm.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν η ανάνηψη δεν ήταν απαραίτητη και το άτομο φαίνεται εντάξει, συνιστάται το άτομο να μεταφερθεί σε νοσοκομείο για πλήρη εξέταση και παρακολούθηση.
Αυτό συμβαίνει επειδή η ζημιά που προκαλείται από τον πνιγμό μπορεί επίσης να εκδηλωθεί αργότερα, ειδικά στα παιδιά σε αυτό που ονομάζεται ξηρός πνιγμός που συμβαίνει όταν κάποιος επιβιώνει από έναν παρ’ ολίγον πνιγμό. Αυτό είναι σπάνιο, αλλά μπορεί να συμβεί έως και 48 ώρες μετά το συμβάν. Το νερό που δεν αποβλήθηκε από τους πνεύμονες μπορεί αργότερα να προκαλέσει σοβαρή και απειλητική για τη ζωή φλεγμονώδη απόκριση που μπορεί να είναι θανατηφόρα.
Πηγή onmed.gr
