Σε όλη αυτή τη συζήτηση για δημιουργία νέας δομής, είτε ανοιχτής είτε κλειστής, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να εξετάσει τις επιχειρησιακές συνέπειες. Πιο συγκεκριμένα, κανείς δεν ρώτησε το ΕΚΑΒ.
Κι όμως, είναι οι διασώστες που καλούνται κάθε φορά να παρέμβουν άμεσα, να διαχειριστούν επείγοντα περιστατικά, να λειτουργήσουν ως ο κρίσιμος κρίκος ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Κι όμως ουδείς επικοινώνησε μαζί τους, όπως σημείωσε ο πρόεδρος των εργαζομένων ΕΚΑΒ, κ. Θεοφάνης Παπαευστρατίου.
Ήδη οι υπάρχουσες δομές αποτελούν σημαντικό φόρτο για το προσωπικό, το οποίο εργάζεται με ελλείψεις τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε ασθενοφόρα. Τα ρεπορτάζ έχουν καταγράψει τις δυσκολίες – και όμως, κάποιοι φαίνεται να προσθέτουν νέα βάρη σε έναν ήδη επιβαρυμένο μηχανισμό, χωρίς καμία διαβούλευση.
Το να συζητάς τη δημιουργία νέων δομών χωρίς να έχεις εξασφαλίσει ότι μπορείς να στηρίξεις τις υπάρχουσες, δεν είναι σχεδιασμός – είναι προχειρότητα. Και η προχειρότητα, στην υγεία και την έκτακτη ανάγκη, κοστίζει ζωές. Οι Δομές δεν είναι μόνο αριθμοί – είναι ανθρώπινες ζωές. Η ερώτηση «Μπορείτε να ανταπεξέλθετε;» μάλλον είναι για κάποιους περιττή.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
