Το Σάββατο 16 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΚΕΔΗΣ Σερρών εκδήλωση της Τ.Ο. του ΚΚΕ και του Τ.Σ. της ΚΝΕ, με αφορμή τα 46 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Στην εκδήλωση μίλησε, η Ανδρινοπούλου Βάσια, μέλος του Τ. Γραφείου του ΚΚΕ και ακολούθησε μουσικό αφιέρωμα.
Η Β. Ανδρινοπούλου ανέλυσε τον λόγο για τον οποίο εκδηλώνονται πραξικοπήματα στη σύγχρονη εποχή, την ταξική ουσία του ζητήματος εναλλαγής του τρόπου διακυβέρνησης, από δημοκρατικό σε δικτατορικό και το αντίστροφο. Μίλησε για τις οικονομικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούσαν στη χώρα πριν το 1967, την αναδιοργάνωση του μετεμφυλιακού κρατικού μηχανισμού με την παρέμβαση των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, κύρια οι Η.Π.Α και λιγότερο η Αγγλία. Εξήγησε πως φτάσαμε στην 21η Απρίλη 1967, με τα κατώτερα τμήματα του στρατού – τους συνταγματάρχες, να εξασφαλίζουν τη στήριξη ή την ανοχή της πλειοψηφίας των επιχειρηματιών έχοντας τις «ευλογίες» των Η.Π.Α. πως κινήθηκαν δυναμικά και πήραν στα χέρια τους τη διακυβέρνηση. Το καθεστώς της 21ης Απρίλη εξέφρασε με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα εγχώριων και ξένων μονοπωλιακών ομίλων. Προώθησε τις ευρωατλαντικές επιδιώξεις.
Επί 7 χρόνια οι Απριλιανοί αξιοποίησαν όλες τις θέσεις εξουσίας που κατείχαν για να πλουτίσουν οι ίδιοι και να βολέψουν τους παρατρεχάμενους τους με το λαό να «πληρώνει το μάρμαρο». Για να πετύχει την αποδοχή της παραπάνω πολιτικής η δικτατορία συνδύασε την ωμή καταστολή με την ευελιξία.
Έγινε αναφορά στις εξελίξεις που επέβαλαν την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης με το λαϊκό κίνημα να ξεπερνάει την παγωμάρα των πρώτων χρόνων της δικτατορίας. Να είναι πολύ καλύτερα οργανωμένο, με αιτήματα και στόχους πάλης που ανταποκρίνονται σε μεγαλύτερο βαθμό στα δικά του αυτοτελή συμφέροντα. Κύριος παράγοντας όμως στον οποίο βασίστηκε η στέρεη ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος ήταν η ισχυροποίηση ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά της εμπροσθοφυλακής του. Η ισχυροποίηση δηλαδή του ΚΚΕ.
Χρονικό σημείο σταθμός σε αυτήν την πορεία αποτέλεσε η 12η ολομέλεια της Κ.Ε. το 1968. Το κόμμα αποφάσισε την επαναλειτουργία των οργανώσεων του στην Ελλάδα και τον οργανωτικό διαχωρισμό του από τους φορείς του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας. Παράλληλα, στο δυνάμωμα του κινήματος συνέβαλλε η ίδρυση της ΚΝΕ, αλλά και η επανακυκλοφορία του παράνομου Ριζοσπάστη.
Οι λαϊκές κινητοποιήσεις μεγάλωσαν το ρήγμα στο εσωτερικό της χούντας και προκάλεσαν τη σκλήρυνση της στάσης της. Το τελικό χτύπημα στη χούντα έδωσε η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Β. Κύπρο, τον Ιούλη του ΄74.
Η Ομιλία έκλεισε με συμπεράσματα για το σήμερα για αιτήματα του Πολυτεχνείου. Η κερδοφορία των μονοπωλίων προστάζει μισθούς και συντάξεις πείνας, εργασιακές σχέσεις μεσαίωνα, διάλυση της δημόσιας υγείας, παιδείας, της πρόνοιας, της κοινωνικής ασφάλισης, το ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς και των αυτοαπασχολουμένων της πόλης και του χωριού. Προστάζει εργαζομένους και λαό με σκυμμένο κεφάλι, μοιρολάτρες και ανήμπορους να αντιδράσουν στη σφαγή τους. Την ίδια ώρα εντείνεται η καταστολή και η τρομοκρατία απέναντι σε όσους διαφωνούν σε όλες τις χώρες, ενώ ενισχύονται ακροδεξιές, φασιστικές και ρατσιστικές φωνές. Τα αιτήματα του Πολυτεχνείου δε θα βρούνε δικαίωση όσο η χώρα μετέχει σε ιμπεριαλιστικούς . οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. Αντίθετα τα αιτήματα του Πολυτεχνείου μπορούν να βρούνε δικαίωση μόνο με τη σοσιαλιστική οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας. Έξω από τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις που προκαλεί η συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
