“Πατέρα μου!Ήρθε η ώρα να πούμε το πικρό αντίο!Σήμερα την Αγία αυτή ημέρα του Αγίου Πνεύματος,ημέρα που έφυγε και η αδελφή σου,μας βούτηξες στο πένθος και έχουμε χάσει την πυξίδα μας!Απο παιδι που θυμάμαι τον εαυτό μου ήσουν με μια βαλίτσα στο χέρι! Ταξίδευες!Ήσουν ορφανός,κολλούσες ένσημα ανηλίκου,αυτοδημιούργητος ,με αξεπέραστο ήθος και αμετακινητες αρχές,με ενεργή αντιλήψη και πίστευα πως σε αυτήν την βαθιά τροχιά παρακμής στη δύση τη ζωής σου Θα έχεις ένα αξιοπρεπές φινάλε!Μέχρι εκείνη την Τετάρτη που κάλεσα το εκαβ Σερρών γιατί ξύπνησες χωρίς ομιλία,με δύσπνοια ,χωρίς κατάποση,όχι περιπατικός,με αριστερή πάρεση προσώπου,μας παρέλαβε και μετά από την εξέταση ενός γιατρού (δίχως να φωνάξει καρδιολόγο,νευρολόγο)βγήκε η διάγνωση! Κρύωσε ο λαιμός του από το aircondition! Ναι καλά ακούσατε! Οι εξετάσεις του είναι μωρού παιδιού! Φεύγετε! Παρακαλούσα να μου κάνουν μια αξονική για την περίπτωση εγκεφαλικού και εισέπραξα χλευασμό!Φύγετε!

Από τη διοίκηση του νοσοκομείου περιμένω ακόμα μια απάντηση μετά την καταγγελία,πέρα απο αυτήν που έμμεσα μου δώσατε, ότι ο γιατρός είναι νομοθετικά καλυμμένος!Εκεί λοιπόν άρχισε μια χαοτική κατάσταση,ένα ριάλιτι επιβίωσης για να τον μεταφέρω στο σπίτι να φωνάξω ιδιώτη και να με παραπέμψει σε νοσοκομείο λόγω βαρύ εγκεφαλικού με ιδιωτικό ασθενοφόρο το οποίο δεν υπήρχε διαθέσιμο σε όλο το νομό! Φτάσαμε με ΙΧ λοιπόν στον Άγιο Παύλο στις 15:30 και εξετάστηκε στη 1:00 το βράδυ! Με αποτέλεσμα να χαθεί κάθε παράθυρο ελπίδας,θρομβόλυσης και παροχεύτεσης!Να ευχαριστήσω όλο το προσωπικό του Αγίου Παύλου που έκαναν ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό,τον Αλέξανδρο τον τραυματιοφορέα που μου έπιανε το χέρι δύο ώρες όταν κατέρρευσα,την ανιψιά μου Βαρβάρα,ειδική παθολόγος για την μάχιμη στάση της,τον Παύλο τον φίλο μου εντατικολόγο για τις κατευθεντήριες οδηγίες και κυρίως τον καρδιολογο Ηλία Ηλιαδη που ύστερα από μια σωστή διάγνωση του χάρισε αλλά έξι χρόνια ζωής, τον κ.Γκαλαπη που τον παρακολουθούσε,τους φίλους και συγγενείς που δεν με εγκατέλειψαν!