Ήταν ο τελευταίος νεκρός αεροπόρος κατά τις επιχειρήσεις του 1940-41
Γεννήθηκε το 1917 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών.
Τον Οκτώβριο του 1935 εισήλθε στο Τμήμα Υπαξιωματικών Χειριστών της Σχολής Αεροπορίας και αποφοίτησε τον Σεπτέμβριο του 1937 με τον βαθμό του Σμηνία.
Σκοτώθηκε στις 15 Απριλίου 1941 κατά τη διάρκεια αερομαχίας με γερμανικά αεροσκάφη διώξεως, λόγω καταρρίψεως του αεροσκάφους του Bloch MB.151 της 24ης Μοίρας Διώξεως βόρεια των Τρικάλων.
Ο Μόκκας υπήρξε ο τελευταίος νεκρός αεροπόρος κατά τις επιχειρήσεις του 1940-41, που έπεσε στην τελευταία και πιο μεγαλειώδη αερομαχία στον ελληνικό ουρανό.
Στις 15 Απριλίου του 1941 (Μεγάλη Τρίτη) όσα αεροπλάνα δίωξης είχαν απομείνει, δώδεκα όλα κι όλα, βρίσκονταν στο πεδίο προσγείωσης της Βασιλικής. Ήταν πέντε Gladiator της 21ης με τους Σμηναγούς Ιωάννη Κέλλα (Μοίραρχο), Κων/νο Χόνδρο, Δημήτριο Σκαλτσογιάννη, Ιωάννη Παπαδημητρίου και τον Υποσμηναγό Ιωάννη Κατσαρό. Υπήρχαν πέντε PZL P.24. Τέσσερα της 22ας με τον Ανθυποσμηναγό Βασίλειο Κοντογεώργο, τον Αρχισμηνία Επαμεινώνδα Δάγγουλα και τους Επισμηνίες Παναγιώτη Αργυρόπουλο και Λεωνίδα Κατσαρέλη. Το πέμπτο PZL P.24 ανήκε στην 23η και είχε χειριστή τον Επισμηνία Περικλή Κουτρούμπα. Τέλος υπήρχαν και δύο MB.151 με τον Υποσμηναγό Παναγιώτη Οικονομόπουλο και τον Επισμηνία Γεώργιο Μόκκα.
Αξημέρωτα οι χειριστές είχαν καθίσει στα cockpits, είχαν ζεστάνει τους κινητήρες και περίμεναν την εντολή για απογείωση.
Αυτή δεν άργησε να φτάσει. Είχαν γίνει αντιληπτά γερμανικά αεροπλάνα, λέγεται ότι ήσαν Ju.87 Stuka, να πλησιάζουν. Τα ελληνικά καταδιωκτικά απογειώθηκαν. Δεν άργησαν να συναντήσουν τα γερμανικά που όντας αργοκίνητα και καθόλου ευέλικτα αποτελούσαν εύκολη λεία. Όμως ενώ έπαιρναν θέση να τους επιτεθούν, δέχτηκαν επίθεση από είκοσι περίπου Bf.109E, τη συνοδεία των Ju.87 Stuka, που πετούσε ψηλότερα και δεν είχε γίνει αντιληπτή. Η αερομαχία δεν κράτησε πάνω από 10 λεπτά. Το αποτέλεσμά της ήταν η πλήρης επικράτηση των Γερμανών όχι όμως χωρίς τίμημα. Ενα Ju.87 Stuka σίγουρα, και ένα δεύτερο πιθανώς, καταρρίφθηκαν. Οι δυνατότητες των Bf.109E ήταν κατά πολύ υπέρτερες των ελληνικών.
Ο Κουτρούμπας και ο Μόκας θα σκοτωθούν.
Ο Κατσαρέλης θα εγκαταλείψει το Δ107 τραυματισμένος σοβαρά. Ο Κέλλας θα προσγειώσει ένα Gladiator «κόσκινο» όταν όλοι τον θεωρούσαν νεκρό. Ο Κοντογεώργος θα καταφέρει και αυτός να προσγειώσει το δικό του PZL P.24, αν και τραυματίας. Η μάχη αυτή που έμεινε στην ιστορία σαν η «Αερομαχία των Τρικάλων».
Πηγή pasoipa.org.gr
Δείτε την ανάρτηση που έκανε στο Facebook ο Σερραίος δημοσιογράφος, Παναγιώτης Σαββίδης για το σπίτι του ήρωα που βρίσκεται ερειπωμένο στο Σιδηρόκαστρο αλλά και την πρόταση στον δήμο Σιντικής να μετατραπεί σε μουσείο
“Και μια και πλησιάζει η Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, ας θυμηθούμε τον ήρωα επισμηνία Γεώργιο Μόκκα από το Σιδηρόκαστρο (1917-1941) που υπήρξε ο τελευταίος νεκρός αεροπόρος κατά τις επιχειρήσεις του 1940-41. Έχασε τη ζωή του στην τελευταία και πιο μεγαλειώδη αερομαχία στον ελληνικό ουρανό, στις 15.4.1941, στη διάρκεια συμπλοκής με γερμανικά αεροσκάφη διώξεως. Το αεροσκάφος του, Bloch MB 151 της 24ης Μοίρας Διώξεως, καταρρίφθηκε βόρεια των Τρικάλων.
Δυστυχώς σήμερα το σπίτι του ήρωα, στην οδό που φέρει και τ’ όνομα του στο κέντρο του Σιδηροκάστρου, καταρρέει ξεχασμένο … Δεν γνωρίζω τους λόγους, αλλά ο δήμος Σιντικης θα μπορούσε να έρθει σε συνεννόηση με τους κληρονόμους προκειμένου αυτό να μετατραπεί σ’ ένα μικρό μουσείο για τον ήρωα Μόκκα και γενικότερα την ιστορία της πόλης κατά τον Β’ Π.Π. …”
