“Δεν έχει τέλος ο δημιουργικός οίστρος των μαθητών και των εκπαιδευτικών του Μουσικού Σχολείου Σερρών”, όπως δηλώνει σε ανάρτησή της η διευθύντρια του σχολείου.
“Τις λίγες αυτές βδομάδες που επέστρεψαν οι μαθητές του Λυκείου στο σχολείο μας, επέστρεψαν και οι φωνές, η μουσική, η χαρά και η δημιουργία. Ιδού τα αποτελέσματα κι ας άργησαν λίγο: είπαμε γιορτάζουμε όλη τη χρονιά τα “200” χρόνια από την επανάσταση.”
Η ιστορία του τραγουδιού. (από Chalkiadakis Christos)
Κάθε τραγούδι έχει τη δική του ιστορία και επειδή αν δεν γνωρίζεις την ιστορία των τραγουδιών είναι σαν να μην τα τραγούδησες ή σαν να μην τα άκουσες ποτέ, θα γράψω για να μαθαίνουν οι μαθητές μας και να θυμούνται οι μεγαλύτεροι. Άλλωστε η ιστορία των τραγουδιών, συνδέεται άρρητα με την κλασική ιστορία, την κοινωνιολογία, τη θρησκεία, την εθνογραφία και λαογραφία του τόπου και τόσα άλλα διαθεματικά πεδία που όλα μαζί συνθέτουν το πολιτισμό ενός λαού!!!
Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε η γνωστή Σώτια Τσώτου και μελοποίησε ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Το τραγούδι μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ιστορικό» για τους λόγους που θα αναλυθούν παρακάτω. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε το καλοκαίρι του 1969 όπου στο σημείο που αναφέρεται «…μια ομορφούλα αγκαλιά» οι στίχοι έλεγαν «μια τουρκοπούλα αγκαλιά» και τραγουδήθηκε αρχικά από το Γρηγόρη Μπιθικώτση. Ως πρώτη εκτέλεση ενός τραγουδιού εννοούμε την εκτέλεση της πρώτης ηχογράφησης και όχι της πρώτης κυκλοφορίας. Η πρώτη εκτέλεση με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση έχει διαφορετική ενορχήστρωση με στοιχεία εμβατηρίου.
Με την πρώτη κυκλοφορία του δίσκου όμως, έγινε διάβημα από την τουρκική κυβέρνηση και ο Μίνος Μάτσας διευθυντής τότε της δισκογραφικής «Μίνος» (όπως αργότερα και ο Λαμπρόπουλος διευθυντής της His Master’s Voice) έσπευσαν να αλλάξουν τη λέξη «τουρκοπούλα» με τη λέξη «ομορφούλα» που υπάρχει σήμερα.
Λόγοι ιστορικότητας της μελωδίας.
1. Η τότε κυβέρνηση της χούντας θεώρησε ότι υπάρχει αισθητηριακή σύνδεση της λέξης 21’ με την γνωστή μέρα 21η Απριλίου ημέρα πραξικοπήματος και εγκαθίδρυσής της. Έτσι το τραγούδι όχι απλά κυκλοφόρησε ελεύθερα εκείνα τα χρόνια, αλλά ακουγόταν πολύ περισσότερο από ότι θα περίμενε κανείς και μάλιστα ακόμα και σήμερα, το συνδέουν κάποιοι – που προφανώς δεν γνωρίζουν την ιστορία του – με τη χούντα.
Ωστόσο αυτή η λανθασμένη εντύπωση επέτρεψε την ταχύτατη κυκλοφορία του τραγουδιού.
2. Οι στίχοι αφουγκράζονταν το παλμό των 150 χρόνων (1821 – 1971) από την Ελληνική επανάσταση αφού η επίσημη πια κυκλοφορία με τους νέους στίχους έγινε το 1970.
Με τους νέους στίχους και ενορχήστρωση (λίγο πιο λαϊκή από εμβατηριακή που ήταν πριν) το τραγούδι θα μεταφραστεί στην πορεία από τους ίδιους τους τούρκους και θα τραγουδηθεί το 1972 από την τουρκάλα star της εποχής με το όνομα Akolsun Sevgilim Sana και με μεταφρασμένους στίχους, λίγο διαφοροποιημένους από τον Bulent Pozam. Από τη διαφοροποίηση των στίχων, αλλά και από το ύφος της εκτελέστριας, το τραγούδι θα αποκτήσει πιο ερωτική μορφή καταλήγοντας σε μεγάλη επιτυχία της εποχής στη Τουρκία.
Τραγουδήθηκε επίσης και σε άλλες χώρες κυρίως της Βαλκανικής χερσονήσου. Στη Γιουγκοσλαβία τραγουδήθηκε από τη Violeta Tomovska, στη Κύπρο από τον Σπύρος Βλάχο και άλλους, στην Ολανδία από τους Polis & Les Hellenigues, στην Αγγλία από τον Manos Tacticos, στο Ισραήλ από τον Trifonas, στην Αμερική από τον Andreas Triplis κλπ. Επίσης έγινε παγκοσμίως γνωστό κυρίως από τις τουριστικές δισκογραφικές συλλογές που εκδίδονταν εκείνη την εποχή και αγόραζαν οι ξένοι επισκέπτες στην Ελλάδα.
Από τότε και μέχρι σήμερα, τραγουδιέται σε κάθε είδους εκδηλώσεις πολιτισμού, με πιο επίκαιρη τη παρούσα χρονική στιγμή όπου 200 χρόνια μετά, η Ελλάδα βάλλεται καθημερινά σε πολλά επίπεδα.
