Ο Σίνισα Μιχάιλοβιτς κατάφερε να… νικήσει και τον κορονοϊό, αλλά δεν θέλει να τον αποκαλούν Σούπερμαν ή υπερήρωα.
«Είμαι απλώς ένας άνθρωπος, με ισχυρό χαρακτήρα και πολύ ανθεκτικό σώμα. Λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο, ίσως, ναι», τόνισε ο Σέρβος προπονητής της Μπολόνια σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Gazzetta dello Sport», που δημοσιεύεται σήμερα και στην οποία μιλά για τον αγώνα ενάντια στον κοροναϊό και πώς έζησε αυτήν την νέα περιπέτεια:
«Μετά απ΄ όσα πέρασα από τον Ιούλιο έως τον Ιανουάριο, τους έξι μήνες της καθημερινής πάλης ενάντια στη λευχαιμία, με τρεις νοσηλείες, όπως και πολλούς κύκλους χημειοθεραπείας και μεταμόσχευση μυελού των οστών, ο κορονοϊός ήταν σαν να πίνεις ένα ποτήρι νερό. Επίσης επειδή ήμουν εντελώς ασυμπτωματικός, δεν παρατήρησα τίποτα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ασθένεια δεν υπάρχει. Δεν είμαι μέρος των αρνητών ή εκείνων που υποστηρίζουν ότι είναι απλώς μια γρίπη ή ακόμα λιγότερο. Τα δεδομένα και ο αριθμός εκείνων που νοσηλεύτηκαν, αλλά και των θανάτων, δείχνουν ότι σίγουρα ο ιός σήμερα είναι πολύ λιγότερο βίαιος από ό,τι πριν, αλλά το θεωρώ σοβαρό και σέβομαι όσους έχουν υποφέρει, εκείνους που έχουν πεθάνει και εκείνους που έχουν χάσει φίλους και οικογένεια, για να υποστηρίξω ότι ο κορονοϊός δεν είναι ένας ιός που μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνος», πρόσθεσε.
«Ποιος λέει ότι δεν υπάρχει ή δεν είναι επικίνδυνος;
Όποιος το κάνει, είναι λάθος και έχει ξεχάσει πολύ γρήγορα τι συνέβη μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου. Η σύντομη μνήμη είναι μια από τις τραγωδίες της κοινωνίας μας. Δεν αντλεί ποτέ καμία πραγματική διδασκαλία από αυτό που συμβαίνει. Δεν υπάρχει ισορροπία στις αποφάσεις. Και, από την άλλη πλευρά, έχω μεγάλο σεβασμό για εκείνους που έχουν ζήσει δραματικές και δυστυχώς ανεξίτηλες εμπειρίες λόγω του κορονοϊού. Και την ίδια εκτίμηση και ευγνωμοσύνη, αισθάνομαι για εκείνους τους γιατρούς που έχουν κάνει τεράστια προσπάθεια στους πιο δύσκολους μήνες, δείχνοντας επαγγελματισμό και πνεύμα αυτοθυσίας. Ελπίζω να φτάσει γρήγορα ένα εμβόλιο που θα σταματήσει μια για πάντα αυτήν την πανδημία που έχει εμποδίσει ολόκληρο τον κόσμο και μας έχει επηρεάσει από τις αρχές του 2020», συνέχισε.
«Δεν είχα κανέναν λόγο να φοβάμαι. Πολλοί μιλούν για την κατάστασή μου, αλλά λίγοι την γνωρίζουν. Δεν μπορώ να περιμένω ότι είναι όλοι καθηγητές αιματολογίας, ειδικοί σε μεταμοσχεύσεις. Αλλά τουλάχιστον από τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία έχουν το καθήκον για να ενημερώσουν και να περιορίσουν την εξάπλωση των ψεύτικων ειδήσεων, θα περίμενα λίγο περισσότερη γνώση του θέματος. Αυτήν την στιγμή, μιλώ για πριν και μετά τη θετικότητα στον κορονοϊό. Είμαι καλά. Οι εξετάσεις μου είναι τέλειες. Δεν μου έχουν επιβληθεί προφυλάξεις διαφορετικές, από αυτές που πρέπει να τηρήσει ένα κανονικό άτομο. Νιώθω σε καλή κατάσταση και συνέχισα να κάνω αυτό που έκανα πριν: τρέχω δέκα χιλιόμετρα την ημέρα, προπονούμαι, κάνω βάρη. Ζω κανονικά. Και αυτό σκοπεύω να συνεχίσω να κάνω, απολαμβάνοντας την ζωή κάθε στιγμή. Δεν ξέρω εάν αυτό ενοχλεί κάποιον. Ή εάν είναι ευκολότερο με ενσυναίσθηση να είσαι κοντά σε κάποιον που είναι εύθραυστος και αδύναμος σε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι, παρά σε κάποιον που θεραπεύτηκε. Ο Έντζο Φεράρι είπε ότι «οι Ιταλοί σου συγχωρούν τα πάντα, αλλά όχι την επιτυχία». Και προσθέτω την ευτυχία. Επειδή υπάρχει τόσο πολύς φθόνος και τόση κακία. Όχι μόνο στην Ιταλία, παντού. Μιλώ γι΄ αυτές τις αναφορές για την υποτιθέμενη έλλειψη προφυλάξεων που έπαιρνα στη Σαρδηνία. Όλα αυτά έβλαψαν πολύ την οικογένειά μου.
Είμαι τυχερός που δεν έχω προφίλ και δεν περνούσα το χρόνο μου σε κοινωνικά δίκτυα.
Αλλά δεν μπορείς να δέχεσαι φτυάρια λάσπης χωρίς να απαντήσεις. Πήγα σε διακοπές όπως κάθε καλοκαίρι στη Σαρδηνία μετά το τέλος του πρωταθλήματος. Έχω ένα σπίτι εκεί για περισσότερα από 20 χρόνια. Το νησί ήταν free Covid εκείνη την εποχή, χωρίς ούτε ένα κρούσμα. Δεν είχα δει την οικογένειά μου για δύο μήνες, τους συνάντησα για να τους αγκαλιάσω ξανά. Έλαβα όλες τις προφυλάξεις που έπρεπε να λάβω. Έβαλα τη μάσκα όταν πήγα σε ένα κλαμπ, ένα μπαρ, ένα σούπερ μάρκετ ή ένα εστιατόριο. Στο τραπέζι την έβγαζα, αλλιώς πώς να τρώω; Σε 20 ημέρες έφαγα στο εστιατόριο έξι ή επτά φορές. Ποτέ δεν πήγα στη ντισκοτέκ, δεν μου άρεσε ως νέος, πόσο μάλλον στα 51. Ένα βράδυ σε εξωτερικούς χώρους με άλλους φίλους σε μια βίλα. Έπαιζα συχνά padel, με τον Ντάριο Μαρκολίν. Ήμουνα θετικός στην Covid-19, αυτός ήταν αρνητικός».
Α. Βαζογιάννης
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
