Ανάμεσα σε επιβλητικά βουνά και μέσα σε σκοτεινούς βράχους, γεμάτη πλατάνια και βελανιδιές, το σπήλαιο της Αναλήψεως που αποτελεί ένα μυστηριώδες καταφύγιο της φύσης είναι μπροστά μας.
Ακολουθούμε τον δρόμο έξω από το Αχλαδοχώρι, όπου θα μας οδηγήσει στο σπήλαιο.
Μπροστά μας βλέπουμε τις Κορυφές του Όρους Όρβηλος, όπου το καλοκαίρι του 2024 καιγόταν για έναν ολόκληρο μήνα. Εκεί είναι και τα ΕλληνοΒουλγαρικά σύνορα.
Φτάνοντας στον σταυρό ο οποίος έγινε στην μνήμη Ορφανοπούλου Σοφίας, της οικογένειας Ορφανοπούλου το 2010, αρχίζουμε να κατηφορίζουμε μέσα στην χαράδρα του Αλή Μπουτούς.
Ανάμεσα σε επιβλητικά βουνά και μέσα σε σκοτεινούς βράχους, γεμάτη πλατάνια και βελανιδιές, το σπήλαιο της Αναλήψεως που αποτελεί ένα μυστηριώδες καταφύγιο της φύσης είναι μπροστά μας.
Οι τολμηροί επισκέπτες που καταφέρνουν να φτάσουν μέχρι την είσοδό του, ανταμείβονται με ένα θέαμα που κόβει την ανάσα.
Η είσοδος εντυπωσιάζει με την εικόνα της Παναγίας η οποία είναι αγιογραφημένη πάνω σε μια γρανιτένια πέτρα.
Δίπλα από το άνοιγμα με την εικόνα υπάρχει ένα ακόμα μεγάλο σπήλαιο το οποίο δεν έχει πρόσβαση και παραμένει ανεξερεύνητο.
Ανεβαίνοντας ψηλά θα δούμε ότι το σπήλαιο είναι στους πρόποδες του Όρους Όρβηλος και εκεί είναι και τα ΕλληνοΒουλγαρικά σύνορα. Τα καμένα δέντρα είναι από την φωτιά του 2024.
Στο άνοιγμα των βράχων κάθε χρόνο ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου, τελεί κατά την ημέρα της μεγάλης εορτής της Αναλήψεως του Χριστού, την Θεία Λειτουργία όπου πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά αλλά και από την Βουλγαρία ανεβαίνουν για να προσκυνήσουν τον Αναληφθέντα Χριστό.
Το ξωκλήσι “φωλιάζει” στο βράχο, και πάνω από την είσοδό του εντυπωσιάζει η εικόνα της Παναγίας που κρατά το Χριστό.
Το σπήλαιο έχει επίπεδα και στα υψηλότερα υπάρχουν σπηλιές οι οποίες δεν έχουν πρόσβαση και δεν γνωρίζει κανένας που οδηγούν.
Αριστερά από την μεγάλη είσοδο ανεβαίνεις σκαλοπάτια και βρίσκεσαι σε μια μικρή ξύλινη πόρτα.
Στο εσωτερικό του δεσπόζει το μικρό εκκλησάκι με μια αρίστης ποιότητας τοιχογραφία στην αγία τράπεζα. Στα πλαϊνά υπάρχουν υστεροβυζαντινές τοιχογραφίες, αλλοιωμένες εικόνες οι οποίες δεν μπορείς να προσδιορίσεις τι δείχνουν, που χρονολογούνται από την βυζαντινή εποχή. Από τις φθορές τους συμπεραίνεις ότι υπήρξε προσπάθεια να τις εξαφανίσουν ώστε να μην φαίνονται.
πηγή wind-up.gr
