Στο κατώφλι της Ιατρικής με το πτυχίο της …Νομικής στο χέρι
Την πρώτη φορά που η Φωτεινή Μανούκα περνούσε τη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων ήταν μαθήτρια ΓΕΛ και είχε στόχο την είσοδο στη Νομική Σχολή. Έναν στόχο που όχι μόνο τον πέτυχε πανηγυρικά χάρη στην υψηλή βαθμολογία που συγκέντρωσε, αλλά με συστηματικό διάβασμα και προσήλωση κατάφερε να ολοκληρώσει και τις σπουδές της σε 3,5 χρόνια. Και παρόλο που θα φανταζόταν κανείς πως …στόχος επετεύχθη, η ίδια είχε άλλη άποψη κι έβαλε πλώρη για την Ιατρική.
Γράφτηκε, λοιπόν, στο 5ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης (στον τομέα υγείας και ευεξίας) κι ύστερα από δύο χρόνια επιτυχούς φοίτησης μπορεί να χαμογελά πλατιά αφού με τα τρία 20άρια και το ένα 19,5 που πέτυχε στις πανελλαδικές, είναι έτοιμη να περάσει το κατώφλι της Ιατρικής.
«Στα 18 έχεις διάφορες επιλογές στο μυαλό σου αλλά σκέφτεσαι ποιος στόχος ίσως είναι πιο εύκολος να επιτευχθεί ή είναι πιο συμβατός με την ηλικία που βρίσκεσαι. Μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να επιλέξω ανάμεσα στη Νομική και την Ιατρική κι επέλεξα την πρώτη αφού τότε μού φαινόταν πιο συμβατή», λέει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η 24χρονη σήμερα Φωτεινή Μανούκα, εξηγώντας γιατί από τη Νομική αποφάσισε να μεταπηδήσει στην Ιατρική, μια Σχολή υψηλών απαιτήσεων, με πολλά χρόνια φοίτησης.
«Έτσι κι αλλιώς τελείωσα νωρίτερα και σκέφτηκα να κάνω και το άλλο μου όνειρο πραγματικότητα. Αμφιταλαντευόμουν και ήταν η τελευταία μέρα για τις εγγραφές στο ΕΠΑΛ, οπότε ήταν σαν ένα σημάδι ότι έπρεπε να πάω», θυμάται και προσθέτει πως με την απόφασή της εκείνη μπήκε σε μια διαδικασία που καθημερινά έπρεπε να πηγαίνει σχολείο αλλά παράλληλα «έτρεχε» και η πρακτική της για τη Νομική. «Έπρεπε να ακροβατώ ανάμεσα στα δύο. Το πρωί να είμαι στα δικαστήρια και το βράδυ μαθήτρια στα σχολικά θρανία», τονίζει.
Δεν ξεχνά να ευχαριστήσει ιδιαιτέρως τους καθηγητές της στο ΕΠΑΛ, χωρίς τη βοήθεια των οποίων, όπως λέει, τίποτα δεν θα ήταν εύκολο. «Οι καθηγητές μας ήταν αυτοί που μας έδωσαν ώθηση κι έμπνευση να πετύχουμε και ήταν συμπαραστάτες μας σε όλη αυτή την πορεία», υπογραμμίζει, εξηγώντας ότι δεν έκανε φροντιστήρια όχι απλώς επειδή δεν είχε χρόνο, αλλά κυρίως επειδή η ενδοσχολική βοήθεια που έλαβε ήταν τέτοια που τής έδωσε τα απαραίτητα εφόδια ώστε να μπορεί σήμερα να σχεδιάζει το μέλλον της ως (υποψήφια) φοιτήτρια Ιατρικής. «Ύστερα από δύο χρόνια φοίτησης στα ΕΠΑΛ κατάλαβα ότι η δουλειά που γίνεται εδώ είναι σπουδαία», τονίζει.
Όσο για το μέλλον; «Ένα βήμα τη φορά», λέει αποκαλύπτοντας πως θα ήθελε ν’ ακολουθήσει τον δρόμο της βιοηθικής ώστε να συνδυάσει τις γνώσεις και από τους δύο κλάδους σπουδών της. «Αν κάνουμε ένα βήμα τη φορά δεν φαίνεται μακρινός ο στόχος. Μπαίνω αποφασισμένη σε αυτή τη διαδικασία ότι θα τελειώσω αυτή τη σχολή κι ας είναι μακρύς ο δρόμος», σημειώνει.
Η Φωτεινή, μάλιστα, δεν είναι το μόνο μέλος της οικογένειάς της που κάθισε στα θρανία του 5ου Εσπερινού ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης αφού και οι γονείς της (συνταξιούχοι στρατιωτικοί) ολοκλήρωσαν με επιτυχία τη δεύτερη τάξη (στον τομέα της γεωπονίας) και ετοιμάζονται να φοιτήσουν στην τρίτη τάξη από τη νέα σχολική χρονιά!
πηγή ΑΠΕ ΜΠΕ
