Με μήνυμα ότι «οι αγώνες του χθες, είναι τα δικαιώματα του σήμερα», έκθεση αφίσας της Διεθνούς Αμνηστίας αποτυπώνει τον αγώνα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα τελευταία 50 χρόνια.
Η έκθεση αφίσας «1975-2025: 50 Χρόνια Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα», που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, εγκαινιάζεται σήμερα, Παρασκευή 10 Οκτωβρίου, στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, και διοργανώνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την ίδρυση του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.
«Πρόκειται για μια σειρά από αφίσες (περίπου 100), που προέρχονται από το διεθνές κίνημα και είναι στην ουσία μια πορεία στην εξέλιξη των διεκδικήσεων πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα όλα αυτά τα χρόνια», εξήγησε, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Χρήστος Δημόπουλος.
«Στην πραγματικότητα, βλέπουμε πώς μετεξελίσσονται τα δικαιώματα και η διεκδίκησή τους ανά δεκαετία. Όπως το 1970 που μιλάγαμε περισσότερο για τη θανατική ποινή, η οποία όμως πλέον έχει καταργηθεί στην Ελλάδα και σε πολλά κράτη, όχι όμως σε όλα. Στο Ιράν και σε κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ γίνονται εκτελέσεις, άρα είναι ένας αγώνας που συνεχίζεται, αν και ήταν στο επίκεντρο πριν 50 χρόνια».
Σύμφωνα με τον κ. Δημόπουλο, τα πράγματα στα ανθρώπινα δικαιώματα πηγαίνουν αργά, υπάρχουν μείζονες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με τον πόλεμο, με την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου. «Μπορεί να μιλάμε για την έμφυλη βία την τελευταία δεκαετία, αλλά αν δείτε τις εκστρατείες, για παράδειγμα του 1990, το ζήτημα ήταν ψηλά στην ατζέντα. Θυμάμαι αφίσες χαρακτηριστικά να μιλάνε γι’ αυτό, σαν του ελληνικού τμήματος, όπου αναγράφονταν ότι “κάθε τρεις μέρες, μια γυναίκα πέφτει θύμα της σκάλας της” και είχε να κάνει με το πώς δηλώνονταν ή όχι αυτά τα περιστατικά».
Σχολιάζοντας τη σημερινή κατάσταση στα ανθρώπινα δικαιώματα, ο διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας τόνισε ότι διανύουμε μια περίοδο, όχι ακριβώς ανάσχεσης αλλά χρήσης όλο και περισσότερων αυταρχικών πρακτικών από κρατικές αρχές σε όλο τον κόσμο. «Υπάρχουν πόλεμοι εν ενεργεία, γενοκτονία στη Γάζα που περνάνε στα “ψιλά” της δημοσιότητας. Βλέπουμε μια προσπάθεια αποδόμησης του συστήματος διεθνούς δικαίου και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτό φτιάχτηκε μετά τη φρίκη του Β’ ΠΠ. Και επειδή το μήνυμα των 50 χρόνων είναι ότι οι αγώνες του χθες, είναι τα δικαιώματα του σήμερα, σε μια περίοδο που επιχειρείται ανάσχεση στα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε είναι που πρέπει να παλέψουμε περισσότερο».
Όσον αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα, υπογράμμισε ότι είναι σημαντικά -με προμετωπίδα τη Γάζα- τα ζητήματα για την έμφυλη βία, το μεταναστευτικό και την προστασία της ειρηνικής διαμαρτυρίας, που είναι το μέσο που διαθέτουμε για να προστατεύσουμε τα υπόλοιπα δικαιώματά μας, όπως είπε.
Στα εγκαίνια της έκθεσης, στις 10 Οκτωβρίου, στις 21.00, θα πραγματοποιηθεί και η performance «ANAMNESIS» – Η Αμνηστία του Αναστήματος της Ανθρωπότητας» από την ομάδα καλλιτεχνών SourLiBoom (σύλληψη/ σκηνοθεσία: Βαλεντίνα Παρασκευαΐδου, κείμενο/επιμέλεια performance: Σωτήρης Γάκος).
Επίσης, την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, στις 19:00, στον ίδιο χώρο θα παρουσιαστεί το λεύκωμα των 50 χρόνων του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.
