Η σωματική βία εις βάρος παιδιών και ειδικά το χτύπημα στο κεφάλι πέρα από τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που προκαλεί, επηρεάζει τη λειτουργία και την ανάπτυξη του εγκεφάλου, σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.
Η έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Child Development , βασίζεται σε υπάρχουσες μελέτες που δείχνουν αυξημένη δραστηριότητα σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου των παιδιών που έχουν βιώσει σωματική κακοποίηση ως τιμωρία.
Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα παιδιά που είχαν χτυπηθεί είχαν μεγαλύτερη νευρική απόκριση σε πολλές περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού (PFC). Αυτές οι περιοχές του εγκεφάλου ανταποκρίνονται σε ενδείξεις απειλής, και μπορεί να επηρεάσουν τη λήψη αποφάσεων και την επεξεργασία καταστάσεων.
«Γνωρίζουμε ότι τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες χρησιμοποιούν σωματική τιμωρία είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν άγχος, κατάθλιψη, προβλήματα συμπεριφοράς και άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας. Σε αυτή την μελέτη, θέλαμε να εξετάσουμε εάν υπήρχε επίδραση του ξυλοδαρμού σε νευροβιολογικό επίπεδο, όσον αφορά τον τρόπο ανάπτυξης του εγκεφάλου», δήλωσαν οι ερευνητές.
Οι συγγραφείς της μελέτης επικαλέστηκαν και πρόσφατες μελέτες σύμφωνα με τις οποίες περίπου οι μισοί γονείς στις ΗΠΑ δήλωσαν ότι έχουν χτυπήσει τα παιδιά τους τον τελευταίο χρόνο και το ένα τρίτο την προηγούμενη εβδομάδα.
Η σχέση μεταξύ του ξυλοδαρμού και της εγκεφαλικής δραστηριότητας δεν έχει μελετηθεί προηγουμένως.
Οι ερευνητές του Χάρβαρντ ανέλυσαν δεδομένα από μία μελέτη παιδιών ηλικίας 3 έως 11 ετών, ανάμεσά τους 147 παιδιά ηλικίας 10 και 11 ετών που είχαν δεχθεί σωματική βία.
Οι γιατροί μελέτησαν τα παιδιά τα οποία παρακολουθούσαν μια οθόνη υπολογιστή στην οποία εμφανίστηκαν διαφορετικές εικόνες ηθοποιών με «φοβισμένα» ή «ανέκφραστα» πρόσωπα. Ένας σαρωτής κατέγραψε την εγκεφαλική δραστηριότητα του παιδιού σε κάθε είδος προσώπου και αυτές οι εικόνες αναλύθηκαν για να προσδιοριστεί εάν τα πρόσωπα των ηθοποιών πυροδότησαν διαφορετικά μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας σε παιδιά που είχαν υποστεί ξυλοδαρμό σε σύγκριση με εκείνα που δεν είχαν.
Κατά μέσο όρο, σε ολόκληρο το δείγμα, τα φοβισμένα πρόσωπα προκάλεσαν μεγαλύτερη ενεργοποίηση από τα ανέκφραστα πρόσωπα σε πολλές περιοχές σε όλο τον εγκέφαλο. Και τα παιδιά που είχαν υποστεί βία επέδειξαν μεγαλύτερη ενεργοποίηση σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου όταν έβλεπαν τα φοβισμένα πρόσωπα σε σχέση με τα ανέκφραστα πρόσωπα από τα παιδιά που δεν τα έχιαν χτυπήσει ποτέ.
“Προσδιορίζοντας ορισμένες νευρικές οδούς που εξηγούν τις συνέπειες της σωματικής τιμωρίας στον εγκέφαλο, επιβεβαιώνουμε και με αυτό τον τρόπο ότι αυτό το είδος τιμωρίας είναι επιζήμιο για τα παιδιά”, κατέληξαν.
