Καλεσμένη στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ βρέθηκε το απόγευμα της Τετάρτης (25.03.2026) η Χάρις Αλεξίου, σε μια συζήτηση με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για τη διαδρομή και τις προσωπικές της μετατοπίσεις.
Η σπουδαία τραγουδίστρια γύρισε τον χρόνο πίσω, μιλώντας ανοιχτά για τα παιδικά της χρόνια, αλλά και για τις φορές που ένιωσε την ανάγκη να επαναπροσδιορίσει τη ζωή της.
Η αγαπημένη τραγουδίστρια Χάρις Αλεξίου εξομολογήθηκε αρχικά πως «δεν ξέρω αν έκανα όνειρα που να ‘χουν σχέση με το τραγούδι ή μ’ αυτό που κάνω τώρα στο θέατρο. Λοιπόν, αισθάνομαι ότι άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Δηλαδή από παιδάκι, οκτώ χρονών, που ήρθα στην Αθήνα με την οικογένεια μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης».
«Γιατί φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον, ήρθαμε εδώ και βγήκε η μάνα μου να μας συντηρήσει που δεν είχε δουλέψει ποτέ ως τότε στη ζωή της. Μέχρι που κατάφερε αυτή η γυναίκα και έκτισε ξανά ζωή. Δίπλα σ’ αυτήν μάθαινα και γω» είπε επίσης.
«Με την δουλειά, “πρέπει να δουλέψουμε”, αυτό έμαθα. Δουλεύουμε σημαίνει ότι επιβιώνουμε, είμαστε ζωντανοί, μπορούμε να δημιουργήσουμε, τραγουδάμε. Γιατί είμαστε άνθρωποι που κάνουν μια συντροφιά με τους γειτόνους, με τους φίλους. Συνέβαιναν πράγματα πάρα πολύ ωραία μέσα στη φτωχολογιά» συμπλήρωσε, ακόμα, η Χάρις Αλεξίου στη νέα τηλεοπτική της εμφάνιση στην ΕΡΤ.
«Δεν υπήρχε αυτή η μοναξιά και αυτό του να μην γνωρίζεις τον διπλανό σου. Όλοι μας φτιάχναμε μικρές κοινωνίες και αυτές έφτιαχναν τις πιο μεγάλες κοινωνίες. Ο ένας έδινε λόγο στον άλλο, ο άλλος κρινόταν και έκρινε τον άλλον και έτσι κάτι χτιζόταν μέσα σ’ αυτό» ανέφερε.
