Tην επιτακτική ανάγκη να επικοινωνηθεί περισσότερο το Πρόγραμμα Παιδικής Παχυσαρκίας που τρέχει επί της ουσίας από το φθινόπωρο στη χώρα μας, επισημαίνει σε συνέντευξη της στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ», η πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων Διατροφολόγων Φανή Πρεβέντη, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι στην Ελλάδα είμαστε ανάμεσα στις πρώτες θέσεις στην παιδική παχυσαρκία της Ευρώπης, «γιατί η αλήθεια είναι ότι μας ανταγωνίζονται πολλές χώρες και τα δεδομένα αλλάζουν, δυστυχώς όχι προς το καλύτερο».
Η κ. Πρεβέντη, παραχωρεί συνέντευξη με αφορμή τη συμμετοχή της στο Πρώτο Φεστιβαλ για την Υγεία της Οικογένειας που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Μαρτίου στην Αθήνα. Μιλάει για την πλατφόρμα (paxisarkiakaipaidi.gov.gr) που παρέχει πληροφορίες για την παιδική παχυσαρκία τόσο για τα ίδια τα παιδιά, όσο και για τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς με συμβουλές για να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής και την ποιότητα διατροφής τους. «Έχουμε εγκαινιάσει το Δεκέμβρη το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παχυσαρκίας , στο Χαροκόπειο, στο οποίο θα διεξάγεται έρευνα όχι μόνο την παιδική παχυσαρκία, αλλά και των ενηλίκων. Επίσης θα παρέχεται υλικό στα παιδιά και στις οικογένειες που έχουν άτομα με παχυσαρκία και ταυτόχρονα σιγά σιγά θα αρχίσει να λειτουργεί ένα πρόγραμμα διατροφικής φροντίδας που θα παρέχεται από εξειδικευμένους διατροφολόγους διαιτολόγους δωρεάν. Είναι θέμα ίσως και εβδομάδων να ξεκινήσουν online συνεδρίες με τους ειδικούς για παιδιά που ζουν ήδη με παχυσαρκία σε διάφορες περιοχές της χώρας».
Στο 2,7% η υπερβαρότητα στο Χαλάνδρι στο 20,3% στο Κερατσίνι
Σχεδόν 1 στα 2 παιδιά υπέρβαρο ή παχύσαρκο
Σύμφωνα με την πρόεδρο των διατροφολόγων τα ποσοστά υπερβαρότητας και παχυσαρκίας ανεβαίνουν καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. «Στις προσχολικές ηλικίες 4-6 ετών τα ποσοστά υπερβαρότητας και παχυσαρκίας είναι περίπου στο 20,6%. Στις ηλικίες 6-10 ετών είναι στο 38,5%. Ενώ στις ηλικίες 10-12 ετών το ποσοστό ανεβαίνει στο 41%, το οποίο είναι πολύ μεγάλο καθώς φτάνει σχεδόν το ένα στα δύο παιδιά. Σημαντικές διαφορές σημειώνονται όμως και σε αστικές, ημιαστικές και αγροτικές περιοχες, με τις ημιαστικές και αγροτικές περιοχές να εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά, ενώ υπάρχουν και διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε περιοχές ανάλογα με το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι σε μία περιοχή όπως το Χαλάνδρι τα ποσοστά υπερβαρότητας και παχυσαρκίας είναι στο 2,7%, ενώ στο Κερατσίνι, τα αντίστοιχα ποσοστά κινούνται στο 20,3%, στις ηλικίες 6-12. Ένας σημαντικός λόγος που υπάρχουν αυτές οι μεγάλες γεωγραφικές διαφορές είναι η πρόσβαση που μπορεί να έχει κανείς, όχι απαραίτητα μόνο στην υγιεινή διατροφή, αλλά και στη σωματική δραστηριότητα, ή ακόμα και πρόσβαση σε κάποιον ειδικό που θα καθοδηγήσει και θα εκπαιδεύσει τα παιδιά στη σωστή διατροφή. Για αυτό και στο πρόγραμμα παιδικής παχυσαρκίας προβλέπεται να γίνουν οι online συνεδρίες που προανέφερα»
Τι οδηγεί ένα παιδί στην παχυσαρκία
Τι οδηγεί ένα παιδί στην παχυσαρκία, ερωτάται εύλογα η πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων Διατροφολόγων.«Υπάρχουν τρεις βασικοί παράγοντες που έχουν να κάνουν: 1) Με τις επιλογές της διατροφής, 2) Την καθιστική ζωή και 3) Την έλλειψη δραστηριότητας. Η διατροφή πολλές φορές έχει να κάνει και με το πώς τα παιδιά μαθαίνουν να τρώνε από την ίδια τους την οικογένεια. Υπάρχουν όμως και προσωπικοί παράγοντες που οδηγούν στη παχυσαρκία και μπορεί να σχετίζονται με το γενετικό προφίλ, την κατάσταση της υγείας του παιδιού, την περιγεννητική κατάσταση που μπορεί να έζησε, αν θήλασε τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του και πολλούς άλλους παράγοντες. Όσον αφορά το κομμάτι της σωματικής δραστηριότητας τα παιδιά για να μπορούν να διατηρούν ένα υγιές βάρος, πρέπει να ασκούνται, οπότε πρέπει να υπάρχει πρόσβαση και στην άσκηση δωρεάν. Κάτι το οποίο προβλέπεται στο πρόγραμμα Παιδικής Παχυσαρκίας, αλλά δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί. Το θέμα της καθιστικής ζωής που φαίνεται να είναι το ίδιο κομμάτι με τη σωματική δραστηριότητα, αλλά δεν είναι, έχει να κάνει με τη σχέση των παιδιών με τις οθόνες. Τα παιδιά μένουν ακίνητα πολλές ώρες μπροστά σε μία οθόνη, η οποία μπορεί να τους δίνει ερεθίσματα να προσλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού και αμφιβόλου ποιότητας φαγητού, για αυτό και σε αυτό το κομμάτι χρειάζεται μία διαχείριση, κυρίως από τους γονείς.
