Ο Χριστός αναστήθηκε με το χαρμόσυνο μήνυμα να φτάνει από άκρη σε άκρη σε την χώρα με τους πιστούς να αγαλλιάζουν. Το «Χριστός Ανέστη» αντηχεί από τα ξημερώματα και αποτελεί κυρίαρχη ευχή και προσφώνηση μεταξύ των πιστών.
«Ἡ τοῦ Λῃστοῦ μετάνοια τὸν Παράδεισον ἐσύλησεν, ὁ δὲ θρῆνος τῶν Μυροφόρων τὴν χαρὰν ἐμήνυσεν· ὅτι ἀνέστης, Χριστὲ ὁ Θεός, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.» Το «Χριστός Ανέστη» φέρει ένα δυνατό συμβολισμό και μεταφέρει το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού, ένα μήνυμα αιώνιο. Η αναστάσιμη αγγελία είναι το πνευματικό όπλο των πιστών στις αντιξοότητες της καθημερινότητας.
Σύμφωνα με την Εκκλησία το «Χριστός Ανέστη» είναι μια ομολογία των χριστιανών ότι αναστήθηκε ο Χριστός, νιώθουν δέος και χαρά για το γεγονός και το ανακοινώνουν προς κάθε κατεύθυνση. Είναι μια δημόσια εκδήλωση πίστης στην μαρτυρία των αποστόλων, στην εμπειρία της Εκκλησίας και στην ενέργεια του Μυστηρίου της Πίστεως. Κι όπως εύστοχα το είχε αποδώσει και ο Φώτης Κόντογλου «η πίστη του Χριστιανού δοκιμάζεται με την Ανάσταση του Χριστού σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι. Απ΄ όλο το Ευαγγέλιο η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο απίστευτο πράγμα, ολότελα απαράδεκτο για το λογικό μας και αληθινό μαρτύριο για δαύτο»
Για πόσο καιρό θα λέμε «Χριστός Ανέστη»
Παραδοσιακά κάθε χρόνο τέτοιες μέρες δεν είναι λίγοι όσοι αναρωτιούνται μέχρι πότε οι χριστιανοί θα αλληλοχαιρετιούνται με την προσφώνηση «Χριστός Ανέστη» και την επακολουθη ανταπάντηση «Αληθώς ο Κύριος». Σύμφωνα με τις επιταγές της ορθόδοξης Εκκλησίας, το «Χριστός Ανέστη» προσφωνείται από την ώρα της Ανάσταση και για σαράντα μέρες μέχρι την παραμονή της Αναλήψεως. Η γιορτή της Αναλήψεως είναι μια από τις επίσημες γιορτές της χριστιανοσύνης. Γιορτάζεται πάντα ημέρα Πέμπτη, σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση. Φέτος η γιορτή της Αναλήψεως 2025 «πέφτει» την Πέμπτη 29 Μαίου οπότε το «Χριστός Ανέστη» σταματάμε να το λέμε παραμονές της γιορτής ήτοι την Τετάρτη 28 Μαίου.
Η σημασία της γιορτής της Αναλήψεως
Σύμφωνα με τις γραφές ο Ιησούς Χριστός, μετά την Ανάσταση Του δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.
Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος τους μαθητές του «εξήγαγε έως τη Βηθανία», στο όρος των Ελαιών, όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και εφέρετο πρός τα πάνω, στον ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο ναό υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό.
Η Ανάληψη του Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτήριου έργου Του για το ανθρώπινο γένος.
Δείτε τι είπε για το θέμα αυτό στο Epiloges και στην Ελένη Μωραΐτη, ο ιερέας Γεώργιος Κελεμπέκης
