Ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια (Εμποροπανήγυρη για την ακρίβεια) της Βόρειας Ελλάδας έφτασε στο τέλος του μετά από πέντε μέρες τουλάχιστον μέρες γιορτής, φαγητού, αγορών και παραδοσιακής μουσικής που άκουγε παντού όποιος βρέθηκε από τις 7 μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου στο άλσος του χωριού Σκοτούσσα των Σερρών.
Ένας χώρος δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές του χωριού, γεμάτος με πλατάνια που φυτεύτηκαν από τους κατοίκους της Σκοτούσσας το 1957, με όραμα να εξελιχθεί το σημείο σε τόπο συνάντησης και ανάπτυξης. Κάτι που τα επόμενα χρόνια έγινε πραγματικότητα, αφού από τότε μέχρι και σήμερα, κάτω από τα τεράστια πλατάνια του χωριού διεξάγεται κάθε Σεπτέμβρη το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο πανηγύρι του Νομού Σερρών αλλά και της ευρύτερης περιοχής, ενώ στο ίδιο σημείο οι κάτοικοι του χωριού αλλά και «γείτονες» τους, γιορτάζουν την Πρωτομαγιά.
Το πανηγύρι της Σκοτούσσας έλκει την καταγωγή του από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Τότε, άρχιζε στις 23 Απριλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου προς τιμήν του οποίου κτίστηκε και ο ναός του χωριού,για να διαρκέσει τέσσερις ημέρες στον χώρο που σήμερα βρίσκεται το Γυμνάσιο και το γήπεδο του χωριού.
Μέχρι το 1955 διατηρεί τον θρησκευτικό του χαρακτήρα. Τότε, μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου και της κοινότητας, μετατρέπεται σε εμποροπανήγυρη και ξεκινά πλέον να εορτάζεται στις 8 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Η εμποροπανήγυρη συγκέντρωνε το ενδιαφέρον όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι κατέφθαναν με κάθε μέσο, κυρίως με ζώα και κάρα. Συγκεντρώνονταν επίσης και πολλοί έμποροι (κυρίως ζώων), για τις εμπορικές συναλλαγές. Κατά την τρίτη ημέρα του πανηγυριού, διεξαγόταν αγώνες πάλης υπό τους ήχους ζουρνάδων μεταξύ ανθρώπων της γύρω περιοχής. Με την λήξη των αγώνων σηματοδοτούνταν και το τέλος του πανηγυριού.
Σήμερα έχει λάβει τον χαρακτήρα έκθεσης ρούχων και υποδημάτων, οικιακών ειδών, γεωργικών προϊόντων, παιχνιδιών, γεωργικών μηχανημάτων, βιβλίων, χαλιών ενώ υπάρχει και πλήθος ταβερνών, καντινών και μικροπωλητών μέσα στον χώρο του πανηγυριού. Η έναρξη του πανηγυριού είναι στις 7 Σεπτεμβρίου και η λήξη του είναι στις 11 Σεπτεμβρίου (μετά τους αγώνες της πάλης οι οποίοι διεξάγονται έως και σήμερα).
Από τα παλιότερα χρόνια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η «βόλτα» στους δρόμους ανάμεσα στα πλατάνια, όπου οι πωλητές εκθέτουν και πωλούν τα προϊόντα τους, ενώ τα σημεία με φαγητό – που βρίσκεις από σουβλάκια, κοτόπουλα και ψημένα αρνιά μέχρι πέτρινους φούρνους πάνω σε ρόδες που ψήνουν πίτσες – προσελκύουν το σύνολο των επισκεπτών όλες τις μέρες του πανηγυριού.
Τα δύο χρόνια της Πανδημίας, το πανηγύρι δεν πραγματοποιήθηκε, κάτι που όπως φαίνεται δεν επηρέασε την επανέναρξη του πέρυσι τον Σεπτέμβριο με χιλιάδες επισκέπτες να περνάνε από την Σκοτούσσα για τις αγορές τους. Κάτι που συνέβη και φέτος, με επισκέπτες από τις Σέρρες αλλά και από άλλες πόλεις, δείχνοντας την επιθυμία του κόσμου να βρεθεί ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, να γιορτάσουν και να ξεφύγουν από μία δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουμε πλέον όλοι μας.
Από τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται τις προηγούμενες μέρες, όπως η ποδηλατοδρομία με παλιά ποδήλατα και vintage ρούχα, μέχρι τον αγώνα δρόμου όπου οι δρομείς περνάνε από γειτονικά χωριά υπενθυμίζοντας έτσι και την λειτουργία του πανηγυριού, τις συναυλίες και την παραδοσιακή πάλη με λάδι που γίνεται την τελευταία μέρα του πανηγυριού, με εκατοντάδες – κυρίως – άντρες να παρακολουθούν το θέαμα και μετά, παραδοσιακά, να πηγαίνουν όλοι για φαγητό κάτω από τα πλατάνια του πανηγυριού.
Με το τέλος του πανηγυριού, σηματοδοτείται η αρχή του τέλους για το καλοκαίρι των κατοίκων των γύρω περιοχών που είναι κυρίως αγρότες και δρομολογούν τις τελευταίες εργασίες τους πριν μπει ο χειμώνας.
Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας, ο καιρός στην Σκοτούσσα ήταν με το μέρος των κατοίκων, αφού στο σύνολο των ημερών δεν έβρεξε καθόλου και ο καιρός ήταν εξαιρετικά καλοκαιρινός δίνοντας την ευκαιρία σε όλους τους επισκέπτες του πανηγυριού να το απολαύσουν λίγο πριν «κλειστούν» μέσα για έναν ακόμα χειμώνα.
Το Παραδοσιακό Πανηγύρι Σκοτούσσας έχει ενταχθεί πλέον στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της χώρας.
πηγή parallaximag.gr
