Τα τζάκια και οι ξυλόσομπες άναψαν στους ορεινούς οικισμούς της Ηπείρου, καθώς εκεί ο χειμώνας ξεκινά από τα μέσα Σεπτεμβρίου. Οι κάτοικοι στις Μηλιές Μετσόβου απολαμβάνουν την απομόνωση που τους επιβάλει ο καιρός, οι αποστάσεις και η πανδημία.
Χτισμένο σε υψόμετρο 1.160 μέτρων στις πλαγιές της Πίνδου το χωριό Μηλιά αντιστέκεται στις κακοκαιρίες που φτάνουν από τα δυτικά. Ο χειμώνας κρατά οκτώ μήνες τον χρόνο σύμφωνα με τον Γιάννη Καπέτη, μόνιμο κάτοικο. Στον εθνικό δρυμό της Πίνδου αναχαιτίζονται όλα τα καιρικά φαινόμενα και οι δυσκολίες δοκιμάζουν τις αντοχές των κατοίκων. Όμως επιμένουν και παραμένουν στην περιοχή. Όπως όμως λέει ο κ. Καπέτης το κρύο είναι τσουχτερό και η θέρμανση ακριβή υπόθεση. Κάποτε το δασαρχείο έδινε δωρεάν κάποια ξυλεία στους κατοίκους, αλλά αυτό περιορίστηκε στους συνεταιρισμούς. «Τι να μείνει για να ζήσεις από μια σύνταξη 6.500 τον χρόνο, όταν θέλεις 1.000 ευρώ για φάρμακα και 2.500 για θέρμανση με καυσόξυλα». Όπως τονίζει ο κ. Καπέτης ένα μεσαίο σπίτι χρειάζεται το λιγότερο 15 τόνους ξύλα τον χρόνο.
250 είναι οι μόνιμοι κάτοικοι, ενώ το σχολείο λειτουργεί με 17 παιδιά. Η μετακίνηση προς το Μέτσοβο δεν είναι εύκολη υπόθεση τον χειμώνα, έστω και αν απέχει μόλις 17 χιλ από την Μηλιά. Στην χειμωνιάτικη απομόνωσή τους συνέβαλε και η πανδημία, που τους περιόρισε στα σπίτια, αν και όπως σημειώνει ο κ. Καπέτης, οι κάτοικοι έχουν συμμορφωθεί με τις οδηγίες και οι περισσότεροι, γύρω στους 90 με 95, έχουν εμβολιαστεί.
Σημειώνεται ότι οι κάτοικοι είναι σπουδαίοι τεχνίτες, ασχολούμενοι με την ξυλογλυπτική, αφού τα πλούσια δάση οξιάς, πεύκης, δρυός, και καστανιάς, προσφέρουν άφθονη πρώτη ύλη.
Πηγή ertnews.gr
