Σήμερα Πέμπτη 8 Ιουλίου σύμφωνα με το εορτολόγιο είναι Οσίου Θεοφίλου μυροβλύτου, Αγίου Προκοπίου Μεγαλομάρτυρος και γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Θεόφιλος Προκόπιος, Προκόπης και Προκοπία.
Όσιος Θεόφιλος ο Αγιορείτης
Ο Όσιος Θεόφιλος, σύμφωνα με το saint.gr, γεννήθηκε στη Ζίχνη της Μακεδονίας περί το 1460 μ.Χ. από γονείς φιλόθεους, φιλάγαθους και φιλάρετους. Στην πατρίδα του έμαθε τα πρώτα γράμματα κι έδειξε πως τα αγαπούσε ιδιαίτερα και πρόκοπτε και προόδευε μελετώντας και εντρυφώντας στις ιερές γραφές. Μάλιστα επιδόθηκε στην καλλιγραφία και έγινε άριστος καλλιγράφος.
Την βιογραφία του Οσίου Θεοφίλου επηύξησε ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο όποιος είναι και συνθέτης της Ακολουθίας του. Ο άγιος Θεόφιλος θεωρείται ένας από τους διασημότερους αντιγραφείς χειρογράφων του Αγίου Όρους του 16ου μ.Χ. αιώνα. Το έργο αυτό συνέχισε ως το τέλος του βίου του.
Άγιος Προκόπιος
Ο Προκόπιος, σύμφωνα με το sansimera.gr, γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από γονείς Εθνικούς (ειδωλολάτρες). Επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού (284-305) διορίσθηκε Δούκας της Αλεξανδρείας με τη μεσολάβηση της μητέρας του Θεοδότης. Το βασικό καθήκον που του ανατέθηκε ήταν ο διωγμός των χριστιανών.
Καθ’ οδόν προς την Αλεξάνδρεια, ο Προκόπιος είδε όραμα σταυρού και μία φωνή να του λέει: «Εγώ είμαι ο εσταυρωμένος Ιησούς ο του Θεού υιός». Ο Προκόπιος μετά το όραμα διέκοψε το ταξίδι του και μέσω Σκυθούπολης επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, όπου άρχισε να κηρύττει το Χριστό.
Όμως, η μητέρα του τον κατήγγειλε στον ηγεμόνα της Καισάρειας Ούλκιο, ενώπιον του οποίου ομολόγησε την πίστη του στο Χριστό. Ο Ούλκιος, αφού τον βασάνισε, διέταξε να τον οδηγήσουν στον ειδωλολατρικό ναό για να προσφέρει θυσίες.
Ο Προκόπιος με θερμή προσευχή γκρέμισε τον ναό και από το θαύμα αυτό πίστεψαν στον Χριστό η μητέρα του Θεοδότη, οι στρατιώτες που τον βασάνισαν, οι τριβούνοι Νικόστρατος και Αντίοχος, καθώς και 12 γυναίκες συγκλητικών. Όλοι οι ανωτέρω, εκτός του Προκόπιου, αποκεφαλίστηκαν με διαταγή του Ούλκιου.
Μετά τον θάνατο του Ούλκιου ήλθε και η σειρά του Προκόπιου, ο οποίος αποκεφαλίστηκε με διαταγή του νέου ηγεμόνα της Καισάρειας Φλαβιανού στις 8 Ιουλίου του 303.
