Έχω χωρίσει εδώ και 2 χρόνια αλλά μού έχει φανεί λες και είναι δεκαετία με όλα όσα έχουν γίνει στη ζωή μου.
Άφησα τη σχολή μου, παράτησα τον εαυτό μου, πήρα 19 κιλά, δεν βγαίνω πλέον έξω, κλαίω με το παραμικρό, δεν θέλω να με ρωτούν για το τι κάνω στη ζωή μου, έχω μείνει με 2 κοντινούς μου φίλους που λατρεύω όμως, δέχομαι όλη την ώρα κριτική από τους γονείς μου για το πώς έχω γίνει.
Δεν αντέχω άλλο. Επισκέφθηκα μια ψυχολόγο που πήγαινα και παλαιότερα και μού είπε ότι έχω καταθλιπτικά συμπτώματα αλλά χωρίς να έχω κατάθλιψη. Πήγα μια φορά και τέλος. Γίνεται να έχω τέτοια συμπτώματα χωρίς κατάθλιψη;
Στο ερώτημα απαντά η Ψυχολόγος Γεωργία Καλτσίδου
Αγαπητή αναγνώστρια,
Μετά τον χωρισμό σας μοιάζει τα δύο χρόνια να πέρασαν σαν δέκα από τη ζωή σας και σε αυτό το διάστημα περιγράφετε αρκετές αλλαγές που μου ακούγονται κουραστικές για εσάς, ανησυχητικές για τους κοντινούς σας ανθρώπους και μέσα από το μήνυμα σας καταλαβαίνω ότι θέλετε να μάθετε περισσότερα.
Αρχικά, είναι σημαντικό το ότι παρατηρήσατε τις αλλαγές αυτές να λαμβάνουν χώρα μετά από ένα γεγονός, έναν χωρισμό. Ένας χωρισμός αποτελεί ένα τραυματικό γεγονός για τους ανθρώπους και μια απώλεια που επηρεάζει την ψυχολογία του συνόλου των ανθρώπων.
Η φύση του χωρισμού, το τι σημαίνει για τον κάθε άνθρωπο ο/η πρώην σύντροφος του και άλλοι πολλοί λόγοι είναι σημαντικοί και φέρνουν πολλούς ανθρώπους στην ψυχοθεραπεία. Για εσάς ένα σημαντικό ερώτημα που θέλετε να απαντηθεί είναι για το αν μπορεί να υπάρχουν συμπτώματα χωρίς να υπάρχει κατάθλιψη, όπως σαν ανέφερε ο/η ψυχολόγος που επισκεφτήκατε και δεν πήγατε έπειτα ξανά.
Μέσα από τις αναφορές που κάνω για το τραύμα και το πένθος παραπάνω, ελπίζω κάπως να σας απαντάω στο ερώτημα σας που είναι δύσκολο να απαντηθεί αμέσως και γενικόλογα. Τα συμπτώματα αποτελούν «καμπανάκια» για να φροντίσει κάποιος τον εαυτό του και η ψυχοθεραπεία προσφέρει, από τη δική μου εμπειρία, τη φροντίδα αυτή σε όλα αυτά τα δυσφορικά συμπτώματα που μας ταλαιπωρούν.
Πηγή boro.gr
