Ένα από τα δημοφιλέστερα λαδερά της ελληνικής κουζίνας, που βρίσκεται στο ζενίθ του το καλοκαίρι, όταν οι μεστές από γεύση μελιτζάνες της εποχής ανακατεύονται υπέροχα με τις μελωμένες θερινές ντομάτες, είναι σίγουρα το ιμάμ.
Ιμάμ, ένα πιάτο απλό, ταπεινό, αλλά και vegan και plant-bazed (και ό,τι άλλο προβάλλεται ως τάση του σήμερα), χαρακτηριστικό του παραδοσιακού μεσογειακού τραπεζιού, αφού το ελαιόλαδο και τα φρέσκα λαχανικά έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη γεύση του.
Απ’ την ονομασία του συμπεραίνει κανείς εύκολα πως το πιάτο σχετίζεται με την οθωμανική κουζίνα και το πλήρες όνομά του «ιμάμ μπαϊλντί» θα πει «ο ιμάμης μπαΐλντισε». Ο θρύλος θέλει δηλαδή το συγκεκριμένο μαγείρεμα της μελιτζάνας, με το λαδάκι, το σκορδάκι, τις ζουμερές καλοκαιρνές ντομάτες και το μυρωδάτο μαϊντανό, να οδηγεί κάποιον ιμάμη στη λιποθυμία! Με τη γεύση ή με την εικόνα του; Άγνωστο. Άλλοι λένε ότι αυτές οι μελιτζάνες του άρεσαν τόσο πολύ που γέμιζε και ξαναγέμιζε το πιάτο μέχρι που έπεσε …τέζα απ’ το πολύ φαΐ για τον ύπνο του υπερ-χορτάτου. Κι άλλοι λένε πως ήταν ένας ιμάμης πολύ σπάγκος και τσιγκούνης, που του ‘ρθε μια λιγοθυμιά κι ένα «σβήνω, να με πεθάνετε θέτε;» μόλις είδε πόσο λάδι χρειαζόταν η συνταγή για να πετύχει.
Μάλλον και οι δυο ιστοριούλες μαρτυρούν πλευρές της αλήθειας. Γιατι το ιμάμ που μάθαμε εμείς απ’ τις γιαγιάδες και τις μαμάδες μας και γεύση ικανή να σε λιποθυμήσει με τη νοστιμιά της έχει -ειδικά όταν γίνεται με ολόφρεσκα εποχικά υλικά και καλό ελληνικό παρθένο ελαιόλαδο και του βάζεις και λίγη φετούλα μέσα- και το μπόλικο το λαδάκι του θέλει για να γίνει όπως πρέπει. «Λαδερό φτιάχνω μαθές;» που έλεγε και η γιαγιά όταν η μαμά της έκανε παρατήρηση πως ρίχνει το λάδι με τη σέσουλα.
Το ιμάμ εκτός από εμβληματικό πιάτο του ελληνικού καλοκαιριού συναντιέται σε πολλές γειτονικές μας κουζίνες με μικρότερες ή μεγαλύτερες παραλλαγές. Στην παραδοσιακή μας μαγειρική θα το συναντήσουμε και μαγειρεμένο στην κατσαρόλα με τις μελιτζάνες κομμένες σε κομμάτια και μαγειρεμένο στο φούρνο.
Σε γενικές γραμμές το νόστιμο ιμάμ θέλει τις μελιτζάνες να τηγανίζονται μόνες και τη σάλτσα να ετοιμάζεται κι αυτή μόνη πριν συνενωθούν τα δυο τους για την τελική παρασκευή. Θέλει επίσης γενναιοδωρία, όχι μόνο στο καλό λάδι, αλλά και στο κρεμμύδι και στο φρεσκοκομμένο μαϊντανό. Και υπομονή -όχι μεγάλη- στη σάλτσα να καραμελώσουν ωραία τα υλικά μας. Το αν θα προσθέσετε φέτα ή κάποιο κίτρινο τυρί, είναι θέμα όρεξης και στιγμής. Και στις δύο περιπτώσεις η απόλαυση είναι εγγυημένη.
Ιμάμ μπαϊλντί (μελιτζάνες φούρνου με ντομάτα)
Υλικά συνταγής
- 7-8 μέτριες μελιτζάνες (1 1/2 κιλό)
- 3 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα
- 4 ώριμες ντομάτες ψιλοκομμένες
- 5-6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
- 1 φλιτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος
- 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
Εκτέλεση συνταγής
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις μελιτζάνες, αφαιρούμε τα κοτσάνια, τις κόβουμε κατά μήκος στη μέση και τις χαράζουμε στο κάτω μέρος, χωρίς να τις κόψουμε στα δύο. Τις τηγανίζουμε σε καυτό λάδι ώσπου να ροδίσουν, τις βγάζουμε και τις στρώνουμε σε πυρίμαχο σκεύος.
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το υπόλοιπο λάδι μας σε δυνατή φωτιά και μαραίνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο καλά. Κατόπιν ρίχνουμε την ντομάτα, αλάτι, πιπέρι και τα αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά. Στο τέλος ρίχνουμε και τον μαϊντανό και τα αφήνουμε να βράσουν για άλλα 5 λεπτά. Στη συνέχεια απλώνουμε τη σάλτσα αυτή επάνω στις μελιτζάνες.
Βάζουμε το σκεύος σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 1 ώρα περίπου και προσέχουμε μήπως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νερό. Στο τέλος του ψησίματος πρέπει να έχουν μείνει μόνο με το λάδι τους.
Σε μια δημοφιλή παραλλαγή του κλασικού ιμάμ μπορεί να προστεθεί στη σάλτσα και μοσχαρίσιος κιμάς.
πηγή icookgreek.com
