Πλέσκα σερβίρουν οι …νύφες των Άνω Πορροΐων, με θέα τη λίμνη Κερκίνη, όπου ανθεί ο οικοτουρισμός δίνοντας ώθηση και στον γυναικείο συνεταιρισμό που δημιουργεί ντόπιες λιχουδιές με βλάχικα ονόματα.
Βλάχικο είναι άλλωστε και το όνομα που έδωσαν στον συνεταιρισμό τους οι 6 γυναίκες που ήρθαν ως νύφες στα Άνω Πορόια και εδώ και δύο χρόνια λειτουργούν σε ένα μοναδικό σημείο, με πανοραμική θέα, το κατάστημά τους με χειροποίητα προϊόντα.
«Νιβιάστα» ονομάσαμε το εγχείρημά μας που σημαίνει νύφη ενώ πλέσκα είναι η βλάχικη πίτα με πράσα, καλαμποκάλευρο, αυγό και σκληρό τυρί», λέει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων μία εκ των έξι γυναικών του συνεταιρισμού, η Δανάη Μαντζιάρη. Ανακατεύοντας τα πράσα και το τυρί και πριν βάλει στο φούρνο την πλέσκα ή μιντίτα που φτιάχνουν κάθε μέρα, η κ. Μαντζιάρη μιλάει για το εγχείρημα των γυναικών που ήρθαν νύφες σε ένα βλαχοχώρι.
«Στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα μέρος, όπου οι επισκέπτες θα αισθάνονται ότι έρχονται στην αυλή της γιαγιάς τους. Γι’ αυτό χρησιμοποιούμε σερβίτσια περασμένων δεκαετιών, έχουμε διακοσμήσει τον χώρο με παλιά αντικείμενα και ακόμη και τα καθίσματα και τα τραπέζια στην αυλή μας είναι φερ φορζέ, όπως έχουν συνήθως τα σπίτια των γιαγιάδων και των παππούδων μας».
Όσο για τον κατάλογο στη «Νιβιάστα», είναι γεμάτος με αλμυρές πίτες και γλυκά που κατασκευάζουν καθημερινά οι γυναίκες στη μικροσκοπική κουζίνα του συνεταιρισμού. «Δίνοντας έμφαση στα τοπικά προϊόντα και στην ενίσχυση τη τοπικής κοινωνίας, φτιάχνουμε διάφορες πίτες με γέμιση που ποικίλλει ανάλογα την εποχή: από γλυκιά κολοκυθόπιτα μέχρι κρεατόπιτα και χορτόπιτα. Μάλιστα, επειδή την Κυριακή έχουμε πολύ κόσμο και τελειώνουν γρήγορα οι πίτες, έχουμε τηλεφωνικές… προκρατήσεις πίτας από επισκέπτες που θέλουν οπωσδήποτε να τις γευτούν πριν εξαφανιστούν σε λίγες ώρες», λέει η κ. Μαντζιάρη. Εξηγεί, δε, ότι στον χώρο σερβίρεται μόνο ελληνικός καφές, ενώ υπάρχει και σπιτική λεμονάδα και βυσσινάδα.
«Κάνουμε επίσης αλμυρή τάρτα με καβουρμά, γαλακτομπούρεκο και γαλατόπιτα με βουβαλίσιο γάλα που παράγεται στην περιοχή και διαθέτουμε προς πώληση λικέρ με δυόσμο, λεμόνι, κράνο και τσάπουρνο, όπως και διάφορα γλυκά του κουταλιού. Ειδικά, δε, για το γλυκό τριαντάφυλλο και το κολοκύθι αρίδα, δεν προλαβαίνουμε καν να τα βάλουμε στο ράφι, εξαφανίζονται κατευθείαν», λέει η κ. Μαντζιάρη, η οποία φτιάχνει το γλυκό τριαντάφυλλο μαζεύοντας τα ροδοπέταλα από τους κήπους του χωριού.
«Ανοίξαμε τη “Νιβιάστα” εν μέσω κορονοϊού, το πιστέψαμε πολύ και καταφέραμε να χτίσουμε το πελατολόγιό μας χρησιμοποιώντας και τα κοινωνικά δίκτυα. Πλέον μας έμαθαν, έρχονται σχολεία, διοργανώνουμε και πικ-νικ, είμαστε ικανοποιημένες», καταλήγει.
Διασχίζοντας με άλογα το Μπέλες
Κατηφορίζοντας από τα Άνω Πορρόια στην Κερκίνη, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί στα χωριά περιμετρικά της λίμνης, να κάνει ιππασία και βαρκάδα σε ένα μοναδικό περιβάλλον που προσελκύει επιστήμονες, όπως και φωτογράφους άγριας ζωής για την ορνιθοπάνιδα της.
Διήμερα στο όρος Μπέλες με άλογα και κατασκήνωση σε σκηνές καθώς και ιππασία περιμετρκά της λίμνης διοργανώνει ο επιχειρηματίας Θόδωρος Αλατζίδης, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου ενοικιαζόμενων κατοικιών Κερκίνης και Αγγίστρου και σύμβουλος δημάρχου Σιντικής.
«Η διάσχιση, με άλογα, της κορυφής του Μπέλες απ’ όπου βλέπουμε το τριεθνές, είναι μια εμπειρία που μπορούν να βιώσουν ακόμη και αρχάριοι, αλλά σε καλή φυσική κατάσταση, γιατί πρόκειται για απόσταση 60 χιλιομέτρων και απαιτούνται 6 ώρες ιππασίας», λέει στο Αθηναϊκό/ Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Αλατζίδης. Τονίζει ακόμα ότι στην Κερκίνη υπάρχουν θεματικοί επισκέπτες, με κάποιους να επιλέγουν τις βαρκάδες στη λίμνη, άλλους -ανάλογα με την εποχή- να έρχονται για παρατήρηση πουλιών και πεταλούδων και κάποιους να προτιμούν τον ιππικό τουρισμό και τις επισκέψεις σε περιοχές όπου ζουν βουβάλια.
«Ωστόσο, το 20% των συνολικών επισκεπτών είναι φωτογράφοι άγριας ζωής, οι οποίοι έρχονται κυρίως, από τον Δεκέμβριο μέχρι τέλη Φεβρουαρίου καθώς είναι από τα λίγα μέρη του κόσμου που μπορούν να έρθουν πολύ κοντά στους πελεκάνους και να τους φωτογραφίσουν. Γι’ αυτό και οργανώνουμε συγκεκριμένη βαρκάδα κοντά στον Λιθότοπο προκειμένου να απαθανατίσουν αργυροπελεκάνους και ροδοπελεκάνους», αναφέρει ο κ. Αλατζίδης. Ο ίδιος είναι και εκτροφέας της σπάνιας φυλής αλόγων της Πίνδου, διαθέτει 30 ζώα και κάνει αναπαραγωγή αλόγων και ημιόνων, κάποια από τα οποία πουλάει και κάποια εκπαιδεύει για βόλτες.
Σχολιάζοντας, τέλος, τυχόν ελλείψεις στην περιοχή όσον αφορά την ανάδειξή της μέσω του τουρισμού, ξεκαθαρίζει ότι απαιτείται καλύτερη συντήρηση του οδικού δικτύου, σήμανση και έμφαση στην καθαριότητα.
ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΗΡΑΣ
